CHAPTER: 9

1270 Words

I took a stick of cigarettes, and I also took a bottle of canned beer from the ref. I opened the sliding door mirror of my room and looked up at the sky. Ganito ako kapag inatake ng kalungkutan. Pero hanggang dito lang ako, ako ang uri ng tao na ayaw ng drama. Hanggan’t maaari mas gusto ko na kalmado lang ako at ang paligid. Bukas ay hindi ako papasok, pupunta ako sa home for the aged. Mabuti na lang at may lakad din ang aking boss kaya okay lang na wala ako. Basta’t ang sinabi ko lang ay may mahalaga ako na kailangan asikasuhin. Pagkatapos ko maubos ang sigarilyo at beer ay nahiga na ako sa aking kama. “Mama, papa dalawin niyo naman ako sa aking panaginip. Pero, gusto ko masaya tayo doon. Kumakain tayo ng seafoods na paborito ninyong kainin, pero hindi natin kayang bilhin noon.” Mapa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD