Chapter 62
Aliyah Veda Gonzales
PARANG nasa pagitan ako ng gising at panaginip.
Maraming boses ang nagsasalpukan sa paligid ko, magkakaiba, magkakapatong. May galit. May pag-aalala. May awa. May mga salitang hindi ko gustong marinig pero kusang pumapasok sa tenga ko.
“May nakakita ba kung saan nagpunta?”
“Umalis na raw po ng bayan, Señyorito.”
“Wala po siyang dinala kahit isang damit, Doñya…”
Napapikit ako nang mas mahigpit.
“Putulin mo ang allowance ng batang ’yan,” galit na galit na tinig ni Ysmael. “Akala mo kung sino. Walang utang na loob.”
“Diyos ko…” nanginginig ang boses ni Doñya Carmelita. “Hihimatayin ako sa katarantaduhan ng batang iyon. Sa araw pa mismo ng kasal? Sa harap ng Diyos? Sa harap ng maraming tao."
May tunog ng paghikbi. May basong inilapag nang madiin. May m
