Chapter 12
Aliyah Veda Gonzales
NAKAILANG tampisaw na rin kami sa dagat. Halos sumakit na ang tiyan ko sa kakatawa sa mga kaibigan kong parang mga bata kung magsabuyan ng tubig. Hapon na, at hindi na masakit sa balat ang araw. Kanina bago kami naligo naglatag kami ng beach mat, kanya–kanyang inilabas ang mga dala naming pagkain.
"Sunset watching tayo mamaya," sabi ni Fredo habang sinusubo ang suman. "Para cinematic."
Napatawa ako. "Oo, ikaw pa! Laging may pa-cinematic moment."
Papaupo pa lang sana ako nang marinig kong may tumawag sa pangalan ko.
"Veda!"
Sabay-sabay kaming napalingon. At parang slow motion pa nang makita ko si Johan, nakangisi, kalmado.
"What a coincidence," sabi niya, 'yung boses niya may halong biro. "Didn't expect to see you here—with your friends."
Napataas a
