عشقتكى يا عهدى

الفصل الثانى عشر

أنهى يوسف مهمته هوا وعلاء واتجهوا إلى المقر .

علاء : يوسف انا بتصل بعهد ومبترودش .

يوسف : حاول تانى .

علاء : حاولت كتير وموبايلها خارج نطاق الخدمه .

يوسف : اتصل بمحمود وخليه يجى هوا إلى هيعرف .

علاء : تمام .

ليتصل علاء بمحمود ، وبعد دقائق جاء محمود إلى المقر وجاء معه ممدوح .

محمود : فى ايه يا جماعه .

علاء : عهد فين دى مبترودش على موبايلها .

محمود : راحت مع ليث .

يوسف بقلق : قلبى مش مطمن دى بترد عليا دايما ممدوح تعالى حددلى مكان عهد من الخاتم .

ممدوح : تمام .

ليبحث ممدوح على عهد ليجدها .

ممدوح بإستغراب : دى فى البحر بتعمل ايه دى .

يوسف : البحر طب هيا بعيدة عن الشط .

ممدوح : اه بتلاته كيلو .

يوسف بخوف : عهد فى خطر هيا فين دلوقتى .

ممدوح : فى مرسى مطروح .

يوسف : يلا بينا .

لينطلق يوسف بسيارته وفريق عهد كل واحد فى سيارته وانطلقوا الى مرسى مطروح .

يوسف : ممدوح ودينا على الشط علشان عاوزين يخت ننزل بيه البحر .

ممدوح : تمام تعالوا ورايا .

ليأخذهم ممدوح إلى الشط حيث استأجروا يخت ونزلوا البحر .

على الجانب الآخر .

ليث : عهد مالك .

عهد : مفيش يا ليث اقولك حاجه .

ليث : قولى .

عهد : انا بحبك اوى .

ليث : وانا كمان بعشقك بس انا حاسس ان فى حاجه .

عهد : كل حاجه هتكون تمام .

لتجد عهد يخت يقترب منهم لتسمع صوت يوسف .

يوسف بخوف : عهد انتى كويسه .

عهد بتعب : ايوة يا يوسف انزل يا علاء وانت يا محمود خدوا ليث علشان عندة شد عضلى وانت يا يوسف امسك ايدى .

لينزل محمود وعلاء ويأخذوا ليث ويدخلوة اليخت .

عهد بتعب وشبه فقدان للوعى : يوسف انزل خدنى علشان انا رجلى مش عارفه احركها .

لينزل يوسف بسرعه ويحمل عهد ويصعد بها إلى الدور العلوى من اليخت .

عهد : يوسف انا شكلى هفقد وعى لو ليث سأل عليا قله انى نايمه من التعب متقولوش انى اغمى عليا .

يوسف بتوتر : ليه .

عهد : علشان ميقلقش .

يوسف : طب انتى حاسه بإيه .

عهد : مفيش يا يوسف متقلقش خليك جنبى .

يوسف : انا مش هسيبك يا حبيبتى .

ليغمى على عهد ، ليسرع يوسف ويتصل بلاسعاف لتلقاهم عند الشاطئ ، عند ليث جلس بجوارة محمود وعلاء استيقظ ليث .

ليث بقلق : فين عهد

ممدوح : متخافش يا ليث عهد فوق ويوسف جنبها نام وارتاح لحد ما نوصل المستشفى .

لينام ليث من شدة الإرهاق ، بعد مدة وصل اليخت إلى الشاطى ليدخل رجال الإسعاف ويحملوا ليث على الترولى فى سيارة وينطلقوا إلى المستشفى ، ويحمل يوسف عهد المغمى عليها ويضعها فى سياره الاسعاف ويجلس بجوارها ممسكا يدها بخوف ، ووراءهم محمود وعلاء بسيارتهم ، وصلت العربات إلى المستشفى وأخذوا عهد وليث كل منهم فى غرفه ليفحصهم الطبيب .

يوسف : عهد اخبارها ايه .

الطبيب : هيا الحمد لله كويسه بس عملت ضغط على رجليها فوقفت ورغم أنها رياضيه كان زمانها متحركتش تانى بس الحمد لله عدت ولازم متمشيش على رجلها خالص لمدة تلات ايام .

يوسف : طب ليث يا دكتور .

الطبيب : انا عملتله شويه تحاليل تعالى نشوفها عندة فى الاوضه علشان زمانه صحى امال عهد حاليا لسه مغمى عليها .

يوسف : تمام إيمان خليكى جنب عهد .

ايمان : حاضر متخافش .

ليذهب يوسف والطبيب الى غرفه ليث الذى استيقظ .

ليث بلهفه : عهد كويسه يا دكتور هيا فين .

يوسف بهدوء : أهدى يا ليث عهد بخير هيا فى اوضه تانيه .

الطبيب : حضرتك يا ليث بيه طبقا لتحليل إلى قدامى انت خدت حاجه تجبلك الشد العضلي ويخليه مستمر لحد ما تاخد حقنه تفكه .

ليث بإستغراب : بس انا مخدتش حاجه .

الطبيب : طب شربت حاجه .

ليث : مفيش غير عصير شربته انا وعهد على اليخت .

الطبيب :بس عهد محصلهاش شكلك .

ليث : ماهيا شربت كميه بسيطه جدا .

الطبيب : مش مهم دلوقتى اهم حاجه انكم بخير وعهد هتكون كويسه بعد تلات ايام .

ليث : ليه هيا عهد مالها .

ليحكى يوسف له على حاله عهد .

ليث : ليه مقلتليش ان رجلها وقفت .

يوسف : عهد انا عارفها كويس اكيد كانت مش عاوزة تقلقك .

ليث : دكتور مش انا بقيت كويس .

الدكتور : اه بقيت تمام .

ليث : تمام انا رايح لعهد .

يوسف : مينفعش كدا يا ليث لازم ترتاح .

ليث : انا مش هرتاح غير لما اكون جنب عهد .

ليذهب ليث إلى غرفه عهد ليجدها نائمه وبجوارها ايمان .

ليث : اتفضلى انتى يا ايمان انا هخلينى جنبها .

ايمان : حاضر .

ليخرج يوسف وايمان من الغرفه ليقابلوا ممدوح ومحمود وعلاء .

يوسف : ممدوح احجزلنا فى الاوتيل .

ممدوح : حصل خلاص .

يوسف : نفسى اعرف مين الى عمل كدا .

محمود :والواضح أن عهد هيا الهدف .

علاء : ليه ميكونش ليث .

محمود : علشان كانوا عاوزين يخلوا عهد تشرب العصير هيا وليث علشان لما ينزلوا البحر ليث ميعرفش يساعد عهد وتموت بسرعه وميهمهمش ليث يموت أو لأه .

يوسف : نظريه بردك انا عاوز اعرف مين ورا الحكايه دى فورا .

----------------------------------------------

وقف محمد إمام النافذة فى انتظار وصول روان لدخول الدرس ، بعد قليل وصلت روان لتدخل شقه الاستاذ ولم تنظر إلى شقه محمد لينتظرها محمد حتى تخرج ، بعد ساعتين خرجت لتغادر مسرعه ليمسكها محمد بقوه ويدخلها شقته .

محمد : بتهربى منى ليه .

روان : اصلى متوترة .

محمد بإبتسامه : طب ينفع اسمع ردك .

روان بتوتر : موافقه .

محمد بسعادة : انتى بتتكلمى جد .

روان بخجل : ايوة موافقه .

ليستدعى محمد الحرس .

احد الحراس : نعم يا فندم .

محمد : عاوزك تجبلى مأذون حالا .

احد الحراس : تحت امر حضرتك .

ليذهب الحراس لإحضار المأذون .

روان : بسرعه كدا .

محمد : دا انا مصدقت خليكى هنا وانا نازل اجيب شويه حاجات .

روان : طب ينفع حتى اروح اجيب لبسى من السكن .

محمد : انتى مش هتمشى من هنا دا بقى بيتك سلام .

ليذهب محمد وبعد مدة قصيرة جاء محمد .

محمد : روان انتى فين .

روان : انا هنا الشقه جميله اوى ايه الى فى ايدك دة .

محمد : اتفضلى الأكياس دى كلها فيها لبس وكل حاجه هتحتاجيها .

روان : ايه دا كله دا كله ليا .

محمد : دا قليل جدا وكل يوم هجبلك اكتر .

روان : الله دا فستان زفاف جميل اوى .

محمد : يلا روحى البسيه لحد ما المأذون يوصل وجبتلك كله باطرحه علشان عارف انك محجبه .

روان : ربنا يخليك ليا .

محمد : وليا يا روانى يلا روحى البسى .

لتذهب روان وترتدى الفستان الذى كان جميلا عليها .

ليدخل محمد وينبهر من جمالها .

محمد : انا بفكر اطرد المأذون ولهى .

روان بخجل : هوا المأذون وصل .

محمد : تعالى نخرج يلا .

بعد دقائق انتهى كتب الكتاب وأصبحت روان زوجه محمد ليذهب المأذون والحرس .

محمد : مب**ك يا قلبى .

روان بخجل : الله يبارك فيك .

محمد : غمضى عنيكى .

لتغمض روان عينيها ليخرج محمد طقم الماس جميل

لتفتح روان عينيها .

روان بفرحه : جميل اوى يا بجد مش عارفه اقولك ايه .

محمد : متقوليش حاجه كنت نفسى اجبلك احسن منه كمان .

روان : ينفع أسألك سؤال .

محمد : اتفضلى .

روان : هوا انت اسمك ايه .

محمد : اسمى مروان وهنا بيقولولى يا چاك .

روان : طب ينفع تورينى اوضتى الى هنام فيها .

محمد بإبتسامه : اختارى اى اوضه انتى حباها ونامى فيها واستعدى بكرا علشان هلففك اسبانيا .

روان بحماس : بجد انا فرحانه اوى .

محمد : بس مفيش إهمال للدراسه .

روان : من عنيا .

--------------------------------------------

ذهب يوسف والجميع الى الفندق

دخل ممدوح غرفته ليتصل بفرح .

فرح : مبترودش على الموبايل ليه يا ممدوح .

ممدوح بإرهاق : اصل عهد فى حد كان عاوز يقتلها وليث كمان .

فرح بخضه : طب هيا عامله ايه دلوقتى .

ممدوح : الحمد لله بقت كويسه .

فرح : طب ينفع اجى اشوفها .

ممدوح : بلاش انهاردة علشان احنا فى مرسى مطروح اول ما نيجى القاهرة هبقى اخدك علشان تزوريها .

فرح : تمام وانت نام يلا وارتاح تصبح على خير .

ممدوح : وانتى من أهله يا قلبى .

------------------------------------------

فى اليوم التالى استيقظت عهد من النوم لتجد ليث نائم ممسكا بيدها لتبتسم عهد .

عهد : ليث اصحى يا ليث .

ليث : انتى كويسه .

عهد : اه الحمد لله وانت .

ليث : تمام يا قلبى .

عهد : انا ليه مش عارفه احرك رجليا .

ليث : لا يا حبيبتى متحركهاش لحد تلات ايام .

عهد : تمام .

ليدخل يوسف والفريق .

يوسف : عامل ايه دلوقتى .

عهد : احسن يا يوسف عرفتوا مين الى عمل كدا .

يوسف : لسه معرفناش قومى انتى بالسلامه واحنا هنلاقيه .

عهد : تمام طب يلا علشان عاوزة أخرج .

ليحملها ليث .

ليث : جهز العربيه يا يوسف .

عهد : نزلنى يا ليث .

ليث : انتى مش هتمشى على رجليكى غير بعد تلات ايام فاهمه ومش عاوز كلمه .

ليغادر ليث وعهد المستشفى ويصلوا إلى القاهرة .

----------------------------------------------

فى اليوم التانى جهزت روان نفسها للخروج مع مروان فإرتدت فستان ازرق جميل عليه نقوش متنوعه وحجاب ازرق جميل نفس لون الفستان .

خرجت روان ليقف محمد فى مكانه ويقترب منها ويقبل يدها .

مروان : طالعه شكل الملاك يا حبيبتى .

روان بخجل : شكرا .

ليأخذها مروان ويتجولون فى جميع انحاء اسبانيا فى جو جميل من المرح والسعادة ليأخذها مروان فى اخر اليوم إلى مطعم جميل .

روان : مروان دا المطعم دا غالى اوى .

مروان : فيها ايه تعالى بس .

روان : استنى دا شكله مقفول مش شايفه فاضى .

مروان : علشان انا حجزته كله لينا علشان محدش يشوفك غيرى .

ليأخذها مروان ويجلسون .

مروان : المكان عجبك .

روان : تحفه .

ليقف مروان فجأه .

روان :رايح فين .

مروان : شوفينى هعمل ايه .

ليذهب مروان الى منسق الموسيقى ويأخذ منه المايك .

مروان : انهاردة يا روان انا جبتك هنا علشان عاوز اقولك انى بحبك اوى ومن اول يوم شوفتك فيه ولا هحب حد قدك ونفسى تحبينى ذى ما انا بحبك .

ليذهب إليها مروان تحت ذهول روان وسعادتها ويرقص معها على اغنيه اسبانيه جميله ، انتهت الاغنيه ليوقف مروان الرقص .

مروان بصوت عالى : بحبك .

روان بخجل : وانا كمان .

مروان بصدمه : انتى قولتى ايه .

روان : بحبك .

ليحملها مروان ويجرى بها إلى سيارته ويجلسها بها ويقود السياره بسرعه هائله .

روان : براحه يا مروان ايه الى حصل .

مروان : اسكتى خالص يعنى اخيرا سمعت الكلمه دى علشان لو مسكتيش مش هعرف امسك نفسى استنى لحد ما نوصل البيت .

لينطلق مروان الى البيت ويدخل روان ، ليقترب مروان من روان لترجع روان إلى الخلف لتقع ولكن مروان امسكها قبل أن تقع .

روان بخجل : مروان انا عاوزة انام .

مروان بخبث : بس احنا لسه الصبح .

روان بتوتر : اصل انا بحب انام صبح وليل .

مروان بمكر : طب انا اوضتى حلوة جدا تعالى اورهالك هيعجبك ت**يمها اوى .

روان : اسكت مش انا شوفتها ومعجبتنيش .

مروان بخبث : بجد طب تعالى بأه .

ليحملها مروان ويدخلها غرفته .

مروان ومازال يحملها : دى وحشه دى احسن اوضه .

روان : اسكت بأه لحسن تحسدها .

مروان بضحك : ولهى طب عقابا ليكى هاتى بوسه .

روان بخجل : اه يا قليل الادب نزلنى وبعدها طلقنى .

مروان : يا نهار اسود اطلقك كل دا علشان قولتلك هاتى بوسه .

ليتجه مروان الى سريره ويضع روان .

مروان : بحبك يا روانى .

روان : وانا كمان بحبك اوى .

ليقبها مروان بحب شديد ليذهبوا فى بحور عشقهم حيث لا يجتمع فيه إلا قلبيهما .

بعد مدة استيقظ مروان ليجد روان نائمه على ذراعه ليبتسم ويقبل رأسها لتستيقظ روان .

روان : صباح الخير .

مروان : صباح النور يا حبيبتى يلا علشان تفطرى .

روان : حاضر هقوم اخد دوش وبعدها هحضرلك الفطار .

مروان : فطار ايه الى تحضريه انا هطلب من الحرس يجبولنا فطار .

روان بغضب : بس انا بحب اعمل لجوزى اكله من ايدى .

مروان بضحك : خلاص يا قلبى هطلب من الحرس يجيبوا شويه حاجات علشان التلاجه .

روان : تمام .

لتذهب روان لتأخذ شاور ومحمد ايضا لتخرج روان من غرفتها وترتدى لبس بيجامه رقيقه وتفرد شعرها الناعم

لتشغل اغنيه انجليزيه وترقص عليها ليدخل مروان عليها ليتفاجأ بجمال رقصها .

مروان : رقصك جميل .

روان : بتعرف ترقص .

مروان : تعالى وانا اوريكى .

ليرقص مروان مع روان لتتفاجأ روان برقص مروان الذي يرقص بحرافيه شديدة .

روان : انت اتعلمت فين الرقص دا .

مروان بفخر : انا بعرف ارقص اى رقصه .

روان : انت بتشتغل ايه يا مروان .

مروان بتوتر : بشتغل رجل اعمال .

روان : طب فين عيلتك .

مروان بحزن: انا والدى ووالدتى ماتوا فى حادثه عربيه وانا لسه صغير فخدونى الملجأ وبعد ما كبرت كان والدى عارف واحد كبير فى الدوله فدخلنى كليه .

روان : كمل كليه ايه .

مروان : كليه تجارة انجلش .

روان : وبعدها عيشت لوحدك .

مروان بدموع : طول عمرى عايش وحيد حتى فى الملجأ ومحدش من عيلتك يسأل عليك علشان يتمتعوا بالثورة بتاعتى وعملوا نفسهم ميعرفونيش .

لتحتضنه روان والدموع فى عينيها ليضمها مروان أكثر .

روان : وانا عمرى ما هبعد عنك وانا هبقى مامتك وباباك وكل عيلتك .

مروان : شكرا يا حبيبتى علشان انتى جنبى .

مروان فى نفسه : خايف لتعرفى الحقيقه وتكرهينى علشان كدبت عليكى فى شغلى .

--------------------------------------

اخذ ليث عهد الى ڤيلته ليصعد بها إلى الأعلى ويضعها على السرير ويتبعه فريقها .

يوسف : عاوزة حاجه يا حبيبتى .

عهد : لأه يا يوسف روحوا يلا .

ليخرج الجميع من الغرفه لتوقف عهد محمود

محمود : نعم يا عهد عاوزة حاجه .

عهد : وديت سارة شقتى .

محمود : اه .

عهد : تمام لحد ما تروق شقتها الى هنا .

محمود : عهد .

عهد : نعم .

محمود : هوا سارة مرتبطه .

عهد : اعتقد لأه ليه .

محمود : اصل امى ضاغطه عليا اوى يا عهد وعاوزة تجوزنى .

عهد بمكر : طب متجوز هوا حد حاشك .

ليقترب منها محمود ويمسك يدها .

محمود : عهد حبيبتى انتى فهمانى دا انتى الكينج بردك .

عهد : يعنى عوزنى اعمل ايه .

محمود : جوزهالى ونبى .

عهد : وله سبنى انا مالى .

محمود : يلا بأه دا انا حتى اخوكى مش عاوزة تفرحى بيا .

عهد : خلاص ماشى .

محمود : ربنا يسعدك يا عهد يا رب .

عهد : طب يلا يا خفيف سلام صحيح ابقى قولى لعلاء يجيلى بكرا علشان عاوزاه.

محمود :تمام سلام .

ليغادر محمود ليصعد ليث إلى عهد .

ليث : ايه رأيك يا حبيبتى فى الڤيلا .

عهد : جميله يا ليث .

ليث : لما نيجى نتجوز ابقى غيرى الد*كور برحتك .

عهد : لأه انا حابه د*كور الفيلا واوعى تغيرة تمام .

ليث : عمرى ما هغيرة يا قلبى .

--------------------------------------------------

عند مروان فى أسبانيا

استيقظ مروان من النوم فلم يجد روان بجوارة ليقوم من على السرير ويبحث عنها ليجدها فى المطبخ تغنى اغنيه وتحضر الفطور ليحتضنها مروان من الخلف ويقبلها .

مروان : صباح الخير يا قلبى .

روان بإبتسامه : صباح النور .

مروان : ايه الاكل الجميل الى على الصبح دا .

روان : هدوق عمايل ايديا وتحكم .

مروان بحب : من غير ما ادوق اكيد هيبقى حلو .

ليجد مروان أحدا يخبط على الباب ليفتح ليجد أحد الحراس ليخرج خارج الشقه ويقفل الباب حتى لا تسمع روان الحوار .

مروان : فى ايه .

الحارس : يا فندم جالك رساله من المافيا وعاوزين يقابلوا حضرتك بكرا.

مروان : تمام هكون مستعد .

الحارس : واحنا جايين معاك يا فندم

مروان : لأه انا هروح لوحدى .

الحارس : مستحيل يا فندم احنا مينفعش نسيبك دى أوامر .

مروان : أوامر ايه ومن مين .

الحارس : من عهد باشا يا فندم امرتنى أننا منسبكش ابدا ونحميك فى كل وقت حتى لو المهمه هتفشل بس لازم تكون بأمان .

مروان : عهد خلاص تمام اتفضل انت .

الحارس : تحت امرك يا فندم .

ليدخل مروان ليجد روان وضعت الفطار على المائدة .

روان بإستغراب : هوا فى حاجه .

مروان : لأه يا حبيبتى شويه شغل .

روان : حبيبى انا راحه الدرس بتاعى انهاردة .

مروان : ليه وكمان انتى بتروحى درس ليه وانتى فى هندسه .

روان : علشان فى مصطلحات عندنا بالغه الاسبانيه وانا ضعيفه شويه فى اللغه دى .

مروان : هبقى اشرحلك انا وبلاش درس .

روان بحزن : ليه بس يا مروان الدرس دا مهم علشان خطرى خلينى اروحه .

مروان لإبتسامه : خلاص ماشى بس بشرط .

روان بإستغراب : ايه .

مروان بغضب : اياكى تكلمى المدرس أو تتنقشى معاه .

روان : اذاى .

مروان : هوا كدا وكدا لبلاش درس .

روان : خلاص خلاص موافقه .

لينتهى مروان وروان من الافطار لتستعد روان وتجهز نفسها الدرس لترتدى فستان جميل وردى طويل وطرحه بيضاء وحذاء ابيض .

روان بإبتسامه : انا راحه يا حبيبى عاوز حاجه .

مروان : ايه الى انتى لابساه ده .

روان : لابسه ايه .

مروان : ايه الفستان الجميل دا إلى مخليكى حلوة روحى غيريه .

روان : يعنى اعمل ايه .

مروان : روحى البسى فستان أ**د ولا حاجه .

روان : مروان هتأخر كدا سلام يا قلبى .

لتقبله روان من خده وذهبت إلى درسها عند مستر ديڤيد .

ليجلس مروان يشاهد التلفزيون وكل خمس دقائق ينظر فى ساعته منتظرا روان لترجع ليمر ساعتين ليعرف أن وقت الدرس انتهى ليركض ويفتح الباب ليجدها تخرج وتجرى عليه وتحتضنه بشدة ليقفل الباب .

روان : وحشتك .

مروان : اوى يا حبيبتى .

روان : مروان عاوزة اطلب منك طلب .

مروان : ايه يا قلب مروان .

روان : عاوزة أخرج .

مروان : من عنيا يا قلبى يالا روحى أجهزى .

روان بسعادة : بجد شكرا يا قلبى .

لتذهب روان وتجهز نفسها وذهبت مع مروان إلى مطعم جميل وبعد تناول الغداء اخذها ومروا على محلات كثيرة ليشترون اشياء .

وصل مروان الى المنزل بتعب هوا وروان .

مروان : انا تعبت اوى .

روان : وانا كمان .

مروان بإبتسامه : طب ما تيجى نرتاح شويه .

روان بخجل: لأه مش عاوزة انا هشوف الحاجات .

ليحملها مروان .

مروان : مفيش حاجه اسمها لأه فى بس كلمه حاضر .

ليذهبوا الى غرفتهم ويذهبوا الى عالمهم .

--------------------------------------------

امام منزل فرح تقف فرح منتظره ممدوح ليصل ممدوح بعد دقائق لتركب فرح .

فرح : عهد عامله ايه يا ممدوح .

ممدوح : الحمد لله كويسه .

فرح : الحمد لله .

ممدوح : فرح ابقى حددلى معاد مع جدتك .

فرح : ليه .

ممدوح : اكيد يعنى علشان اتقدملك .

فرح :حاضر انت هتجيب اهلك .

ممدوح : اه وهجيب عهد بس تقوم بالسلامه وهاجى علطول .

فرح بخجل : تمام .

----------------------------------------------

فى اليوم التالى استيقظ ليث من النوم ليجد عهد نائمه ليقوم وينزل إلى الأسفل ويعد الطعام ويصعد إلى الأعلى ثانيه .

ليث بحنان : عهد حبيبتى اصحى يلا .

عهد بنعاس : **لانه اوى يا ليث .

ليث بضحك : يعنى مش عاوزة تاكلى .

عهد بفرحه : انا جعانه جدا فين الاكل .

ليث : انتى راحه فين .

عهد : هنزل احضر الفطار .

ليحملها ليث .

ليث : انتى ناسيه انك مينفعش تمشى على رجليكى لحد ما تبقى كويسه تعالى انا اساسا حضرت الفطار .

عهد : بجد زين ما نجيت .

ليث بضحك : يلا يا هبله .

لينزل ليث وعهد إلى الأسفل ويتوجه ليث الى الحديقه ليجلس على الكرسى ويجلس عهد على قدميه وبدأ فى اطعامها .

عهد : انت مكلتش حاجه يا ليث .

ليث : انتى لو كالتى يبقى انا كلت وشبعت .

عهد : لأه احنا معندناش الكلام دا يلا كل معايا .

ليث : حاضر .

عهد : عاوزة اخلص اكل قبل الواد علاء ميجى .

ليث : ليه انتى عاوزاه فى ايه .

عهد : فى مهمه كدا هيقوم بيها وربنا يستر .

ليث : ربنا يستر مش فاهم .

عهد : قول انت بس يا رب يوافق وميغلبنيش .

بعد انتهاء الافطار جلس ليث وعهد فى الجنينه يتحدثون ليأتى علاء .

علاء : اذيك يا عهد عامله ايه دلوقتى .

عهد : تمام يا علاء اقعد .

ليث : انا هروح اجيب حاجه نشربها .

علاء : عاوزانى فى ايه يا عهد .

عهد : فى مهمه ليك هتحرس بنت .

علاء : بس انا مش حارس شخصى اول مرة تدينا مهمه شكل دى .

عهد : اصل بابها عالم وانا اعرفه من زمان ومعاه أبحاث خطيرة وهيسافر وخايف على بنته الوحيدة فجالى علشان يطلب منى انى اساعده .

علاء : طب ليه مرحش شركه حراسه وجبلها حارس شخصى .

عهد : مش واثق فى حد ودى بنته الوحيدة بردك ومتخافش البنت هاديه جدا يعنى مش هتتعب دى ملاك فى نفسها .

علاء : خلاص تمام علشان خطرك بس وهنبدأ من امته .

عهد : بكرا هخلى ممدوح يبعتلك العنوان .

علاء : تمام .

ليغادر علاء ليستعد إلى مهمته غدا

----------------------------------------------

فى اليوم التالى استيقظ مروان ليستعد لمقا**ه المافيا ليرتدى بنطلون جينز ازرق وقميص أبيض ليخرج من الغرفه ليجد روان تحضر الفطار .

مروان بإبتسامه : صباح الخير يا رورو .

روان : صباح النور انت لابس ورايح فين .

مروان : رايح مشوار تبع الشغل عاوزة حاجه .

روان : عاوزة سلامتك متتأخرش .

ليقبلها مروان ويحتضنها بشدة .

مروان : سلام يا قلبى هتوحشينى اوى .

روان : وانت كمان سلام .

ليغادر مروان ومعه الحراس ليصلوا إلى ڤيلا كبيرة ليخرج مروان من السيارة ووراءه الحراس ليوقفهم حراس الرئيس على البوابه ليتم تفتيشهم ثم يدخلهم الحراس ليدخل مروان ليجد شخصا جالسا على الكرسى وحواليه الحراس .

الشخص : اجلس يا چاك انا ماركوس مساعد كبير المافيا .

مروان : اهلا بك .

ماركوس : كنت اريد منك مهمه .

مروان : وما هيا .

ماركوس : هناك شخص يدعى راغب يسكن فى مقابلتك نود أن تقتله .

مروان : لماذا .

ماركوس : لا نحب الاسئله انت تنفذ فقط اتفقنا .

مروان : اتفقنا وقريبا سوف اقتله .

ماركوس : وان لم تقتله فى غصون ثلاثه ايام سوف نبعث أحدا ليقتله .

مروان : تمام سيد ماركوس وداعا .

ماركوس : وداعا مستر چاك .

ليغادر مروان مع حراسه ليصل إلى المنزل ليجلس بإرهاق شديد يفكر فماذا يفعل ، ليجد روان تحتضنه ، ليبتسم مروان .

روان : اتأخرت كدا ليه .

مروان : كان فى شغل كتير .

روان : طب يلا قوم انا حضرت اكل جميل .

مروان : ربنا يخليكى ليا يا حبيبتى .

---------------------------------------------

فى صباح يوم جديد استيقظ علاء ليستعد ويذهب إلى العنوان الذى أرسله له ممدوح لينزل من سيارته أمام فيلا كبيرة ليدخل الفيلا ، لينظر الى ت**يمها البسيط لينادى ليخرج إليه أحد ، ظل ينادى ولم يسمع استجابه ليجد مخده فى وجهه وزيت على الأرض لينزلق ويقع على ظهرة متألما .

ليقف ليجد شخص يجرى على السلم بسرعه ليخرج مسدسه ويوجهه على الشخص .

علاء : اوقف عندك لض*بك بالنار .

ليقف الشخص ويرفع يديه .

علاء : ورينى وشك .

ليلف الشخص ليجد فتاه جميله ذات شعر اصفر قصير وعيون خضراء .

علاء باستغراب : انتى مين .

البنت : انا لاميس.

علاء :لاميس مين .

لاميس : صاحبه البيت دا ونزل المسدس علشان نعرف نتفاهم .

علاء : انزلى .

لتنزل لاميس من أعلى السلم .

علاء : انتى الى عملتى فيا كدا .

لاميس بضحك : عادى يعنى بهزر معاك انت مبتهزرش يا رمضان .

علاء : اخرسى خالص انتى بأه الهاديه الرقيقه إلى عهد بتحكيلى عنك .

لاميس : عهد هيا مجتش معاك ليه دى وحشتنى اوى .

علاء : انتى تعرفى عهد .

لاميس : طبعا انا وهيا صحاب من زمان هوا انت الحارس بتاعى الجديد.

علاء : ما هيا دى المصيبه اترزعى هنا لحد ما اكلم عهد .

لاميس ببراءه : حاضر .

ليهاتف علاء عهد .

علاء : هيا دى يا عهد الى رقيقه وهاديه وملاك بتضحكى عليا .

عهد : قبل ما تتعصب كنت عاوزنى اقولك أنها شيطان وش*يه جدا ومفيش حارس استحملها يومين وبابها طلب منى الخدمه دى علشان عارف بنته وهوا خايف عليها فملقتش غيرك ارجوك حاول تستحمل .

علاء بهدوء : خلاص ماشى يا عهد علشان خطرك بس وانا هعلمها الادب عاوزة حاجه .

عهد : شكرا جدا يا علاء سلام .

ليغلق علاء الهاتف لينظر للجالسه بإبتسامه ليجلس بجوارها .

علاء بهدوء : احب اعرفك بنفسى انا الحارس الجديد بتاعك واسمى علاء تمام ومش عاوز الى حصل انهاردة يحصل تانى ماشى .

لاميس بملل : تمام يا سطا انا عاوزة أخرج .

علاء : عاوزة تخرجى فين .

لاميس بمرح : عاوزة اروح الديسكو .

علاء : نعم ديسكو .

لاميس : اه ديسكو عاوزة انبسط هتيجى معايا ولا اروح لوحدى .

علاء بغضب : اتفضلى قومى البسى أما اشوف اخرتها .

ماذا سيفعل مروان فى المهمه المطلوبه منه ؟؟؟؟

هل سيتحمل علاء أفعال لاميس ؟؟؟؟