“คุณตกลงได้ไหมว่าจะให้แอนนาอยู่ด้วย แอนนาสัญญาว่าจะไม่ไปวุ่นวายกับมีนตราอีก”
“ไม่ได้หรอก แต่ก็ขอบคุณนะที่คุณทำให้ผมรู้ว่าแท้จริงแล้วมีนตรารู้เรื่องทั้งหมดอยู่แล้ว”
“แสดงว่ามีนตราก็ตั้งใจหลอกคุณ ยัยนั่นคงเห็นว่าคุณโง่มาก”
“ก็แล้วแต่เขาจะคิด” ตุลาเอ่ยออกมาเสียงเรียบพร้อมกับเลื่อนมือปิดเอกสารที่เขาเพิ่งตรวจเสร็จ ก่อนที่ไม่นานดวงตาคมของเราจะเลื่อนมาสบเข้ากับดวงตาสวยของแอนนาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
“คุณกลับไปได้แล้วนะ”
“คุณไล่แอนนาเหรอคะ”
“ครับ” พูดจบตุลาก็หยัดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเตรียมจะเดินออกจากห้องทำงานของตนเองไป แต่ไม่ทันทีที่เขาจะได้เดินไหนไกล จู่ ๆ เสียงหวานของแอนนาก็เรียกเขาเอาไว้ก่อน
“คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วเรื่องทุกอย่างจะดีขึ้นเหรอคะ”
“...”
“คุณคิดจริง ๆ เหรอว่ามีนตราจะรักคุณลง”
“ผมไม่สนหรอก ขอแค่ผมได้รักเขาก็พอ” ตุลาเอ่ยตอบแอนนาไปเสียงเรียบแล้วจากนั้นจึงเดินออกจากห้องทำงานขอ
