Halos inabot din kami ng dalawang oras sa pagpapraktis ng graduation song. At hindi talaga maiwasan na merong isang magpapatawa at magbibigay kasiyahan sa lahat.
Pinameryenda pa kami ni mam bago sya umalis.
Nilapitan naman agad ako ni Lance. Medyo naiilang pa sya na umupo sa tabi ko siguro ay dahil sa nangyari kahapon.
"Hmmm.Masaya ka ata ngayon?"
"Oo, Kasi alam mo. Masarap pala sa pakiramdam na may pamilya kang nasasabihan ng mga problema. Kagabi, nailabas ko ang gusto Kong sabihin sa kanila at kahit papano nabawasan ang sakit dito sa dibdib ko."
"Swerte ka pa din. Parehas tayong nasa iisang kalagayan ngayon. Naghihintay kung anung pwedeng mangyari." Tumingin sya saken at ngumiti.
"Magtiwala tayo sa pwedeng maging mabago. Alam kong meron. Sa ngayon, ayaw ko na muna isipin ang g
