***
Wala mang kasiguradohan ay mas pinili kung hindi sumama kay Stacy nang inaya niya akong sa kanila muna umuwi.
Mas mabuti ng mapaintindi ko ng maayos kay Brix ang lahat bago mas lumala ang sitwasyon.
Kinakabahan man ang puso ko, nakakaramdam man ako ng takot at kahit namamanhid na ang aking buong katawan dahil sa kahihiyan ay naglakas loob pa rin akong umuwi sa bahay ni Brix.
Nasa labas na ako ng bahay niya habang humuhugot muli ako ng lakas ng loob para salubungin ang mga tingin niyang sinusuka ako. Namamaga na ang mga mata ko pero wala pa ring tigil sa pagtulo ang mga luha ko kahit pagod na akong umiyak.
"Inhale... Exhale..." sabi ko sa'king sarili.
"Brix?"
Nanginginig ang boses ko habang kumakatok sa pinto. Sa tingin ko'y nasa loob na siya dahil sa kotse niyang nakaparada
