CHAPTER 8

892 Words
I stared at him. He looked so serious habang naghihintay sa akin sa altar. Funny how fast the preparation was, ang sinasamantala kong yaman to make things work fast as I wanted ay nagamit sa akin. They paid high officials to get me married this soon. At ngayon na naglalakad ako sa mismong simbahan na idea ni mommy, ang bawat bulaklak na si mom din ang namili maging si Ria na naging maid of honor ko ay nakatingin lang sa akin at tinatantya ang saloobin ko. She knew how I hate being manipulated. Alam niya iyon nang mawala akong bigla sa school. How I wrecked my famous name on that school for Blaze. Sa lalaking ngayon ay ikakasal sa akin. Kung naiba siguro ang sitwasyon at katulad parin ako ng dati ay ako na ang pinakamasayang babae na ikakasal. But things have changed now. I am not the same crazy little girl whose foolishly in love with him. Oo may nararamdaman parin ako, the love is still there pero hindi na kasing sidhi noon. Maybe because my feelings for him isn't like what it was before, bold, mean and selfish. I have loved him to the point na nasakal ito. Naging mapag angkin ako wala pa man at hindi pa man kami. I got scared na maiwan. Hindi ko inakala na kung gaano ko siya kamahal noon ay triple ang balik na sakit sa akin ng umalis siya. "I do."ang maikling sagot nito ang nagpaismid sa akin. We exchanges our vows like a real couple at pagtapos ay may reception pa. During greeting the guests ay lutang ako, more on hindi makapaniwala sa bilis ng lahat ng pangyayari na babago sa buhay ko. "Ems.."ang mahinang pagbanggit ni Ria sa pangalan ko ang nagpabalik sa katinuan ko. "Ria.."tipid na ngiti ang binigay ko dito. She took my hands at sinserong tinignan ang mga mata ko. "your dream came true, I wanted to congratulate you but you don't look so happy."she said. I snorted. "who would be Ria, you know my past with him.." "I know your pain I saw it pero I wanna advice you to look the brighter side, dahil sa parents mo kaya kayo nagkita uli bagay na dapat lang hindi ba? Because they took him away.."sabi pa nito trying to put some sense in my head. "no Ria, it's his ambitions that took him further away from me, from my grasping hands."sagot ko. Umiling ito sa akin na para bang gustong kontrahin ang mga sinabi ko. "I really appreciate your concern Ria, you are one of my few true friends and you know I love you but don't meddle with this, I just can't let anyone even my parents manipulate my life. I hope you'd understand.."mahinang sapantaha ko. She nodded at marahang pinisil ang mga kamay ko. "don't hesitate to share your pain when you can't handle it.."sabi pa nito. Kahit paano ay gumaan ang kalooban ko. At least someone is giving me a place to lean on kung hindi ko na kaya. Ngumiti ako dito at nagpasalamat. Nang maghapon ay nakasakay na ako sa isang ranger, ito ang magdadala sa amin sa probinsya kung saan ang bahay ni Blaze. I sighed. "you can take a nap.."sabi nito sa nag uutos na tono. "gee thanks."kunwari ay masaya ako sa sinabi nito. Salubong ang kilay na nilingon ako nito bago binalik muli sa daan ang tingin. Pumikit ako at humarap sa kabilang parte ng sasakyan kung saan hindi siya abot ng vision ko. Nagising ako nang maramdaman ko ang lubak lubak na daan. "sorry to disturb your sleep milady can't blame me though the road is rough."hindi ko na 'to pinatulan pa at tinignan nalang ang daan. Madilim na nang maisipan nitong manatili muna sa hotel. "mas madali sana ang byahe if we used one of our plane."ani ko dito nang pagod na bumaba habang nakasunod dito papasok ng lobby. "I told you before that marrying you doesn't mean na kailangan kong matamasa ang yaman mo."seryosong sabi nito habang bitbit ang mga gamit namin. Blaze is tall, sa height kong 5'7 ay maliit parin ako kung itatabi dito not to mention his built. "where are we anyway?"tanong ko nalang. "we'll just spend the night here tapos ay tutulak na din tayo first thing in the morning."wika nito bago hinarap ang receptionist. Ang pagkabadtrip ko dahil sa pagod ay mas lalo 'atang lumala nang makita ko kung paanong nagpabebe ang babae sa harap habang kausap si Blaze. "do you want a separate room--" "no! We're married so what for? Just get their biggest room and we're done here."nang sabihin ko' yon ay kunot noong pinagmasdan ako nito. A faint smile is on his lips sa hindi ko malaman na dahilan bago hinarap ang receptionist na nanlalaki ang mata. Landi pa oras ng trabaho ipatanggal kita nang makita mo ang hinahanap mo. "sorry miss sabi ng asawa ko ay iisang kwarto na daw kami.."napatingin ako kay Blaze nang marinig ko ang sinabi nito. Asawa ko. Napalunok ako at hindi malaman ang mararamdaman. Lalo nang makarating kami sa suite namin. Bigla ay nagkabuholbuhol ang utak ko. "I'll sleep on the couch."wika nito bago pa man ako makapag isip. "okay."sagot ko dito bago patakbong pumasok sa banyo. This is so embarrassing sana pala ay bumukod nalang ako ng room! Damn that receptionist for provoking me!
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD