CHARI
Hindi ko alam kung saan ako patungo basta naglalakad lang ako na tila baga wala sa aking sarili. Awang awa ako sa sarili ko hindi ko akalain na mangyayari sa akin ito, nagmahal lang naman ako at nagtiwala pero bakit ganito ang nangyari sa akin.
Pumapatak na ang ulan pero hindi ko alam kung saan ako dadalahin nang mga paa ko patuloy lang ako sa pag lakad, ramdam ko ang malalaking patak nang ulan na dumasampi sa aking balat. Palakas na nang palakas ang ulan pero wala akong pakialam kung mabasa man ako. Dumidilim na rin ang paligid hindi ako pwedeng umuwi sa amin na ganito ang hitsura ko mag aalala ang nanay at tatay ko.
Nakakita ako nang waiting shed sa kabilang kalsada kaya naglakad ako para tumawid hindi ko napansin ang kotseng paparating muntikan na akong mabanga mabuti na lang a
