You Are Mine

Klea's Point Of View We can't own someone or something that easily. Minsan kailangan mong magsumikap para makuha ang mga bagay na gusto mo. But in this world if your rich and powerful you can get and own anything. But if your poor and low class, tunay na pahirapan. Hindi kami mayaman. Wala na akong mga magulang dahil namatay sila. I lived with my sister who work hard for me. Minsan naisip ko, paano kong mayaman kami? Siguro makukuha namin ang gusto namin. Hindi kami magpapakahirap para kumita ng pera At lalo ng hindi maghihirap si Ate sa pagtatarabaho para mabuhay kami. Nag aaral pako ng Nursing at isang taon nalang makaka take nako ng Board Exam. Tapos ay makukuha ko na ang Nursing License ko. "Klea, baba kana kakain na tayo." Tawag ni Ate Rhea sa baba. "Opo. Sandali nalang. Baba na" sigaw ko pabalik habang sinusuot ang white shoes ko. Kinuha ko pa ang I.D ko bago nagmadaling bumaba. Nakita ko si Ate na naghahanda sa lamesa ng pagkain namin. Nong makita niya ko ay binigyan niya ko ng ngiti at ngumiti naman ako pabalik. I may not had a family atleast I have my sister, and that's enough. "Oh, Hali kana kain na tayo" Umupo nako at nagsimulang kumain. Nagtaka ako kung bakit ayos na ayos si Ate. She's wearing a strap red dress na medyo revealing. Actually I don't know what Ate's work basta alam ko lang kumikita siya ng malaki. "May lakad ka, Ate? Saan ka na naman pupunta?" Tanong ko "Ah basta! Maghahanap ako ng kikitain" tumango nalang ako at kumain. Hinayaan ko nalang dahil may tiwala ako sa kanya. Matapos kong kumain ay nag toothbrush muna ako bago nagpaalam kay Ate. Kinuha ko na din ang tote bag ko. "Klea, eto na ang allowance mo.... Tsaka baka di ako makauwi ngayon at bukas kaya nilakihan kona iyang pera" Napabuntong hininga nalang ako. Sanay na sanay na'ko dito. Minsan nga isang buwan di nakauwi si Ate pero pinapadalhan niya parin naman ako ng pera. Tumango nalang ako bilang sagot sa kanya. "Oh sige, ay wait may ibibigay pala ako sa'yo kukunin ko lang sa taas. Pakihawak muna ng phone ko" Saad nito at nagmadaling pumunta sa taas. Buti nalang maaga pa kaya di ako malelate. May nag message kay Ate sa phone niya. Hindi ako pakialamera sa gamit ni Ate pero na curious ako sa nag text. Dark Maximilian MO :Don't sabotage the deal. You know what Boss can do. You'll die. Kinabahan ako sa nag text. Hindi familiar sa'kin ang nakapangalan. Natatakot ako para kay Ate. Nakita ko na si Ate na nakangiting bumaba kaya pinatay ko na ang phone at nag patay malisya. May tiwala ako kay Ate. Alam kong hindi niya ako iiwan. "Oh heto. Binili ko talaga iyan para sa'yo" aniya sabay abot ng paper bag. Binuksan ko ito at laking gulat na makita ang cellphone na pinagiipunan ko ngayon. Luma na kasi iyong cellphone ko nahihiya naman ako humingi Kay Ate. "Waahhh! Thank you, Ate" sabi ko at niyakap siya ng mahigpit. "Alam kong nagiipon ka para may pambili ka ng cellphone kaya ako na bumili para sa'yo" "Thank you, Ate. Sige po aalis nako. Magiingat ka palagi, Ate" paalam ko Huminto ang sinasakyan kong Jeep sa harap ng University na pinapasukan ko. Scholar ako kaya kunti nalang iyong babayaran namin. Pumasok na ako sa classroom ko at naghintay na pumasok ang instructor namin. Maayos naman ang klase at nakikinig lang ako ng mabuti. Wala akong masyadong kaibigan kasi di naman ako masyadong friendly. Isa lang ang kaibigan ko na matatawag kong bestfriend. Si Donna. "Ikaw lang mag isa sa inyo ngayon?" Tanong ni Donna sa'kin habang kumakain kami sa Carinderia sa labas ng school. "Oo, may lakad ulit si Ate, e" "Gusto mo don ako matulog ngayon? Okay lang naman kina Mommy, e" Iyan ang lagi naming ginagawa. Sa bahay siya namin minsan natutulog pag alam niyang wala si Ate. Since College ko pa nakilala si Donna dahil blockmate ko siya. Hanggang sa naging magkaibigan kami. "Sige hintayin mo nalang ako mamaya, ha. See you, Klea" paalam ni Donna Iba kasi iyong block niya kaya di kami same. Bumalik nako sa classroom at nakinig. Iyan ang lagi kong routine. Napagisipan ko dati na gusto ko mag part time job para makatulong ako pero hindi ako pinayagan ni Ate. Dahilan niya ay mag focus nalang daw ako sa studies ko. Dahil maaga natapos ang class ko ay naghihintay nalang ako kay Donna sa labas ng gate. Nakita ko naman agad siya. Tinext muna niya iyong Mommy niya na sa amin matulog. Okay lang sa Mommy ni Donna dahil busy din naman ito palagi sa business nila. Sabay kami ni Donna sumakay ng Jeep papunta sa amin. Isang malaking apartment ang bahay namin na binili ni Ate. Ang totoo naming bahay nong buhay pa sila Mama at Papa ay nasa Laguna. "Hays, nakakastress. Pagod na pagod nako, drain na drain na iyong utak ko" reklamo ni Donna habang nakahilata sa sofa namin. "Okay lang iyan. Isang taon nalang ang hihintayin natin makakapag board exam na tayo. Tapos non magiging Nurse na talaga tayo" nakangiti kong saad. Nag prepare nako ng dinner para saming dalawa. Marunong akong magluto dahil tinuruan ako ni Mama dati, kaming dalawa ni Ate Rhea. Nagluto nalang ako ng beef steak. "Donna, hali kana kain na tayo" "Hmm! Gosh kaya favorite ko dito matulog ih kasi sobrang sarap ng food. Laging busog" Tinawanan ko nalang siya dahil siya ang number one taga compliment ko. Masyadong supportive. Umupo na kami at nagsimulang kumain. Nag presenta si Donna na siya na daw ang maghugas kaya hinayaan ko na. Nakita ko na puno na pala ang garbage bag kaya itatapon ko na sa labas. Tinali ko muna bago tinapon sa labas para kunin ng garbage truck. Matapos ilagay ng basura ay may nakita akong lalaki na nakaitim na parang nagmamasid sa bahay namin. Bigla akong kinilabutan at nagmadaling pumasok sa loob. Napahawak ako sa dibdib ko dahil sa kaba. Madalas kong napapansin na may mga lalaking nakaitim ang umaaligid sa bahay namin. Hinayaan ko nalang dahil baka coincidence lang iyon. Pero di ko maiwasang kabahan. Nag movie marathon muna kami ni Donna bago napagdesisyunang matulog buti nalang walang klase bukas. Malapit na mag eleven kami nakatulog. Kaya kinaumagahan ay late na ako nagising. Wala din naman kaming OJT bukas. Nakita ko sa tabi ko si Donna na ang himbing parin ng tulog. Tulog mantika talaga. Bumangon na ako at nag prepare ng pang lunch dahil malapit na mag 12. Patapos nako mag prepare nang makita si Donna na pababa habang kinukusot ang mata. Halatang inaantok pa. "Good afternoon, Madam. Kain na po tayo" hinagisan niya ako ng throw pillow na nasa sofa dahil sa pang aasar ko. Tumawa nalang ako. "Halika na dito. Ayan movie marathon pa" Nagsimula na kaming kumain tapos ay naligo na din. May gamit na si Donna dito dahil sa dalas niyang makitulog dito. "Sorry di nako magtatagal ha may lakad daw kasi kami ni Mommy. Nag text siya bago lang" aniya "Sige okay lang. Maglilinis nalang ako dito. Ingat ka!" Matapos makaalis ni Donna ay naglinis nga ako ng kwarto at ng buong bahay. Pagod akong nakaupo sa sofa. Umakyat nalang ako pabalik sa kwarto ko para maligo dahil sobrang lagkit ko na. Nahiga muna ako sa kama at kinuha ang bago kong cellphone. Kahit ano lang iyong ginagawa ko. Nong 6:54 na ay bumaba ako para magluto ng pagkain ko. Ininit ko nalang iyong pagkain na natira kanina sa lunch dahil pagod na akong magluto. Pagkatapos kong kumain ay umupo muna ako sa sofa at pinaandar ang T.V Nagulat ako ng biglang may kumatok ng malakas. Medyo malayo ang mga kapitbahay dito at wala kaming close sa lugar na'to. Kaya sobrang kaba ko kong sino ang kumakatok ng malakas. "Sino iyan?!" Malakas kong Sabi Hindi parin natigil ang katok kaya natakot na talaga ako. May distansya ako sa pinto dahil natatakot akong buksan. I tried to contact my sister but I remember I don't have her number in my new phone. Nagulat nalang ako ng bumukas ang pintuan at niluwa nito ang limang lalaki na naka black suit. Abot abot ang kaba ko dahil sa mga lalaking pumasok na ang seryoso ng mga mukha. I tried to run but one of the black man pulled my hair. Napahawak ako sa ulo ko dahil sa sakit. The black man agressively hold my hand. Sinubukan kong magpumiglas pero mas malakas siya at ang higpit ng pag kakahawak niya. Ang apat na naka black suit ay hinalughog ang bahay namin. Iyong kanina na nilinisan ang inayos ko na bahay ay sobrang gulo na. Pinipigilan ko ang sarili ko na maiyak kahit na nanginginig na'ko. "She's not here" sabi ng isang lalaki "Let's go. We have her" saad ng lalaking may hawak sa'kin Nagpumiglas ako nang hatakin nila ako palabas. Nahulog iyong cellphone na binigay ni Ate sa'kin. "Bitawan niyo ko. Saan niyo ko dadalhin? Ano ba, bitawan mo'ko" Tinapakan ko ang paa ng lalaki at siniko. I know some martial arts for defense. Sinubukan kong tumakbo pero nahabol ako ng lalaki. Bigla niya aking sinampal ng malakas at nalasahan ko ang parang bakal sa labi ko. Sobrang sakit ng pisngi ko dahil sa pagkakasampal niya. Nagpumiglas pako para lang makawala sa kanila. Hinila ko ang buhok ng lalaki at sinampal din siya. Ngayon dalawa na ang may hawak sa'kin. Tiningnan ako ng matalim ng lalaking siniko ko kanina. Bigla niya akong sinampal sa kabila kaya halos maluha ako sa sakit. f**k him. Pag ako nakawala dito lagot sila sa'kin. Hindi ako nagpatinag at sinamaan ko rin siya ng tingin. "You look like her. But sorry you're also weak" saad niya bago ako sinuntok sa tiyan. Halos kapusin ako ng hininga sa sakit. At unti unting nanlabo ang mata hanggang sa naramdaman ko nalang na pinasan nila ako papasok sa isang black van. At unti unti narin ako mawalan ng malay Isa lang ang pangalan na tumatakbo sa isip ko bago ako mawalan ng malay. Ate Rhea... --- Sa kabilang banda ay naghihintay ang isang lalaki na prenteng nakaupo. He's wearing a black business suit. He has a cold aura that everyone is afraid of. Galit na galit siya dahil pumalpak ang transactions nila. Pumasok ang isang lalaki na naka black suit sa opisina ng Boss nila. Pati siya ay natakot sa galit na presensya ng Boss nila. Kahit natatakot ay pilit nitong magsalita. "Boss sabi nila wala daw siya doon. Andito narin ang iba pang mga traydor at ang mga nagkakautang sa inyo" "Make sure you will find her." Tumango ang lalaki at nagmadaling umalis. Uminom siya ng beer na nasa gilid niya upang pakalmahin ang sarili. Kinuha niya ang baril na nasa table compartment at hinaplos ito. May pangalan niya na nakatatak sa baril. It's their family gun. Tumayo siya at lumabas para harapin ang mga taong may utang sa kanya. Kinuha muna niya ang black masquerade at sinuot ito to hide his identity. Pumasok siya sa isang malaking kwarto na parang bodega pero malinis. May binulong sa kanya ang kanyang assistant. Sa lugar maraming nakapaligid na naka black suit. "They are all the people who's in the hunt list, Boss" Tanging tango lang ang sinagot sa kanya ng lalaki. He face those people who has courage to oppose him. He put a evil smirk on his face before pulled a triggered of a businessman who tried to betray him. Lahat ng tao dito ay makasalanan din. They are monsters....like him. Inilibot niya ang tingin niya. May nakita siyang mga tao na di pamilyar sa kanya. Some of those are innocents. Pinatawag niya ang assistant na si Darius. "Didn't I say that no innocent hostages. Send them away" Sinunod niya agad ang sinabi ng Boss at pinaalis ang mga innocent hostages. Then someone caught Boss attention. A woman who wears a t-shirt and maong shorts. Her hair is so messy. And she has wounds in her lips. The woman is staring at her as if she's not scared of the man. The familiarity of the stares. "Who is she? Give her to me." ___ Klea's Point Of View Nagising ako sa isang malaking kwarto na parang bodega. Maraming mga tao na natatakot at nanginginig. Napahawak ako sa pisngi at labi ko na namamaga. Hindi ko alam kong nasaan ako. Maraming nakapalibot sa lugar na mga black in men. Biglang may pumasok na tatlong lalaki. Ang isa ay medyo maliit pero nakakatakot ang tingin niya, napaka masculine din ng katawan niya. But the other guy who wears a formal black suit holding a gun has a strong and cold presence. He also wear a black masquerade. Lalo na ang mga mata niyang kulay asul na parang nilulunod ka. You can't look straight in his eyes. His presence is so scary. It's so familiar. Nanigas ako dahil sa ginawa niyang pagbaril sa lalaki. Natakot ang ibang tao na naroon. Ano bang nangyayari? Bakit ako napunta dito? Gusto ko nalang tumakbo paalis dahil sa takot. Ayoko pang mamatay. He's heartless. Ate Rhea nasaan ka? Bigla nalang pinaalis ang iba at kunti nalang ngayon ang nasa lugar at isa na ako doon. Napatingin ako sa lalaking may kulay asul ng mata at di ko alam kong bakit ako napatitig sa kanya. Nanigas ako sa lugar ko nang tumingin siya sa'kin pero di ko alam kong bakit di ako umiwas ng tingin. I'm scared but I can't stop myself from staring at him. Hinila ako ng dalawang lalaki palapit sa kanya. Hindi na'ko nagpumiglas pa dahil masakit ang katawan ko at nagsasayang lang ako lakas. Sa isang iglap nawala ang mga tao sa paligid. Pati na rin ang mga hostages kanina at naiwan nalang kaming dalawa dito. Kumakabog ng malakas ang puso ko dahil malapit sa'kin ang lalaking may asul na mata at may hawak siya na baril. Ayoko pang mamatay. Gusto ko pang makasama ng matagal ang Ate ko. Gusto ko pang magtrabaho bilang nurse. I don't want my life to end this way. Napapikit ako at nakayuko. Nanginginig na'ko sa takot. Hindi ko man lang alam kong saan o ligtas ba ang Ate ko. I feel that he held my chin up. "Open your eyes" his voice is so cold. I follow what he said. Now I'm staring at his blue eyes. His looks is so intimidating. I bit my lower lip to stop my lips my from shaking. Tumingin siya sa labi ko at balik sa aking mata. Nagulat ako sa ginawa niya pero mas nagulat ako sa salitang binitawan niya na nagpapakapos ng hininga sa'kin "From now on. You. Are. Mine"