AMY
Pinilit ko ang mga paa ko na ilakad ako papunta kay Sean at nagawa ko naman iyon, dulot na lang siguro ng matinding desperasyon upang makalapit sa kanya sa mga oras na ito. “Sean…” bulong ko sa kanyang pangalan. “Wala kang kasalanan, huwag mo masyadong intindihin ‘to. Ako na ang bahalang magpaliwanag kay Mama ng lahat ng nagawa ni Francine sa atin,” pag-aako ko sa kanyang gagawin, sa puntong ito kasi ay alam kong bigla na lang siyang didiretso kay mama para manghingi ng tawad at dire-diretso na lang siyang magkukwento kahit pa wala na sa katotohanan ang mga nasasabi niya. Tinapit ko ang kanyang balikat tsaka ako iika-ikang lumagpas sa kanya pero agad din naman niyang hinablot ang aking braso kaya ako napalingon sa aking likuran. “Sean, ako na ang bahala. Kaya ko ‘to, pero nga pala… Ma
