Huminga ako ng malalim bago tuluyang pumasok sa opisina ko. Likod pa lang ni Jhano ang nakikita ko pero ramdam ko na agad ang tensyon at lamig ng paligid.
Nilingon ko si Stephen nang hawakan niya ang kamay ko. “I’m here, wag kang mag-alala, hm?” pagpapakalma niya sa akin na siyang nginitian ko.
Binalik ko ang tingin kay Jhano nang marinig ko itong tumikhim. “So, it’s true…”
I heaved a sigh. Susubukan kong hindi magalit. “True what, Jhano?” I asked calmly. “Si Stephen ba?”
Hindi ko pinansin ang panlilisik ng mata niya sa lalaking nasa likod ko. Hinigpitan ko pa lalo ang pagkakahawak ko sa kanya.
“Yeah, the one who made you suffer for years. Ano? Bumigay ka na naman? Rumupo ka na naman sa kanya?” and here we go, kung makapagsalita parang babae. “Hindi ka na talata natuto ‘no?”
“Kung n
