Avisha's POV
Walang ka-emo-emosyon kong tiningnan ang babae. “Anak namin ni Nazzareth, hindi pa ba nakarating sa'yo? Mukhang outdated ka. Hindi ba nasabi sa'yo ng tito mo?” pabalang kong sabi.
Nagsalubong ang ang kilay niya. Tumalim ang tingin niya sa akin na hindi ko pinansin. Hinahamon ba niya ako sa baguhan ng apoy? Hindi ko siya uurungan.
“Are saying na—” hindi niya natuloy ang sasabihin nang takpan ko ang bibig niya dahilan para manlaki ang mata niya.
“Gusto mo bang idetalye ko sa'yo kung paano namin ginawa ni Nazzareth ang anak namin?” nginisihan ko siya at kinindatan. “Kung paano namin inuung0l ang pangalan ng isa't-isa?” palukot ng palukot ang mukha niya sa bawat bitaw ko ng salita. “Kung paano sumasabog ang bawat naiipong katas—”
“Avisha, stop it.” Saway sa akin ni Nazz na ti
