Rebirth Of Gifflet

Chapter 26

"What is it?" tanong ko kay Beam nang walang hiya itong pumasok ng opisina ko.

Wow. Nagiging pareho na sila ni Ley, a. Ano 'to? Dalawa tao na ang titiisin ko? Nahahawaan na yata ito kay Ley, e.

He raised something that raised my eyebrows. What is that?

"Ano nga?"

"I don't know. I think it's a letter—"

Hindi niya natapos ang sinasabi niya nang may isa pang gago ang pumasok. "Finally! Natapos din! Oh, ba't nandito ka Beam? Ano 'yan?"

He snatched the paper from Beam and started to open it. "Alam mo, napakawalang hiya mo talaga. Hindi 'yan sa'yo pero ang pakialamero."

"Wow! Para namang hindi ikaw ang unang nagbukas nito," sarkastikong sagot ni Ley kay Beam.

Halata namang si Beam na ang unang nagbukas na nu'n. He's doing that before even it reached me. I don't mind anyways. It's not that it was important for my real identity.

"I'll get you back, Gifflet. You're mine in the first place—Wait what? Sino 'to?" He flipped the paper to see where the paper from. "Trinity. Oy gago! 'Yung kabit mo, F!"

Tangina. Ang lakas talaga ng bunganga ng lalaking ito. 'Yan lang ang pinagkaiba niya kay Beam.

"Akina na nga 'yan!" Inagaw ni Beam sa kanya 'yung papel at dinala sa'kin.

"I don't need that. Ley already read it out loud anyways. 'Yung rinig ba ng buong ospital." I rolled my eyes. Ang lakas-lakas ng boses.

"Wow! Kaysa naman 'yung baho mo ang kalat sa buong mundo," sarkastikong sagot nito. Napataas ang kilay ko sa sinabi niya. Anong baho?

"Your mistress," si Beam ang sumagot nang makita ang nagtataka kong mukha.

"What the f**k ever."

"Pero seryoso, Gifflet, hindi basta-basta kung magbanta si Trinity." I looked at Ley when he gets serious.

Gano'n din si Beam na alam na hindi ito basta-basta. Alam ko. Hindi basta-basta ang babaeng 'yon. At kapag sinabi ni Ley, totoo. He can read people.

"She's an evil bitch."

"Alam mo rin pa lang magsalita ng ganyan, 'no," lintiya ni Ley kay Beam. "But still, be careful, F. Lalo na si Adrienne."

"Uunahin niya si Adrienne para madali na lang na bawiin ka niya." Umupo si Beam sa upuan kaharap ko sumandal naman si Ley sa lamesa ko.

It looks like we have a meeting. "I wasn't hers in the first place."

"But you prioritized her more than your wife before. That made her think that you were hers."

Yeah. Tama si Beam. The asshole prioritized his mistress before than his wife. Ang magagawa ko lang ay protektahan si Adrienne sa pwedeng gawin niya.

"She will start getting rid of Adrienne first. You have to protect her before it happens. That mistress of yours can kill."

Fuck. Walang may alam kung kailan kikilos ang babaeng 'yon. I never thought she's that violent. Hindi lang pala ang dalawang 'yon ang kalaban dito.

I also have to deal with the assholes' doing too. f**k it. Ang plano ko lang ay maghiganti. Pero wala na akong magagawa. Maliban na lang kung wala akong pakialam kay Adrienne. But I do care for her. Hindi ko dapat siya pabayaan lang. She's important to me now as much as these two.

Not because I needed them for my plan but because they were my friends that I could trust with.

"What do you think I should do?" Nagkatinginan ang dalawa sa tanong ko.

"You should keep an eye to Adrienne now. We don't know when will your mistress do." I glared at Beam. Nakikitulad na siya kay Ley niyan. He raised his hands like he's surrendering.

"He's right, Gifflet. Masyado pa namang mabait ang asawa mo. And I can see that she's not capable of hurting people back."

They were right. With these two, hindi na ako kailangan pang mag-isip dahil kung mag-isip ang mga ito ay ang tatalino. Ley knows how to read people and Beam knows how to read situations.

Alam niya ang mga susunod na mangyayari at gano'n din si Ley. Alam niya ang bawat galaw ng mga taong nakikita niya.

And I'm scared he already read me. Even Beam. If they could do it to other people, I wasn't an exception. Nababasa na ni Ley na may tinatago ako at nababasa ni Beam ang nangyayari.

If they team up, I will lose from them. Even I have both of their skills, matatalo ako. Mag-isa ako, dalawa sila. Mas madali para sa kanila ang magplano laban sa'kin kung sakali. But they would never do that.

Alam kong aalamin muna nila kung mabuti ba 'yung tinatago ko o masama.

"Ngayon na ba?"

"Ano bang sinabi ko kanina? Hindi ba now?" taas kilay na tanong ni Beam. I looked at him bored.

Kung makapagsalita ito parang Ley, a. Walang respeto sa boss. "Ang bastos mo, Beam. Boss mo 'yan at huwag mong subukang sumagot, boss mo rin ako."

"Who cares? I'm older than you both. Wala kayong respeto sa mas matanda sa inyo," Beam blurted. Whatever.

"Aba, ang kapal ng mukha nito. Tanggalin kaya kita sa trabaho mo."

"You can't do that," Beam replied, confidently.

"I can do that!"

"No, you can't."

"Shut the f**k you two. Ba't nandito pa kayo? Wala kayong trabaho?" I asked with raised eyebrows.

"Tapos na ang huling operasyon ko para kahapon. Mamayang gabi pa ang sunod," sagot ni Ley.

Nagkibit balikat kang si Beam. "Wala na rin sa'kin tapos na ang operasyon ko kahapon pa."

"Wala kayong check up? Kung babaan ko kaya sweldo niyong dalawa?"

Napaayos sila ng mga sarili nila nang marinig ang sinabi ko. Ley wouldn't want that dahil siya ang gumagastos ng bills ng girlfriend niya at independent na siya. He couldn't ask money from his parents. Though malaki naman ang share niya rito sa ospital pero parang may pinag-iipunan.

Ang Beam had a wife. Gaya ko ay wala pa rin silang anak. He's already 32 and there I thought 35 and up. And Ley was 29. A year older than me if I was Gifflet.

"Pwede ba, Giff, pagod ako kaya huwag ka nang magreklamo." Halos mahulog si Beam sa gulat sa sinabi ni Ley. See, mas malala pa ang lalaking ito kung kausapin ako.

"Ang dami mong satsat, mas sobra ka pa sa'kin. Boss mo rin 'yan!"

Ley glared at Beam as I glared at him. I was used to his attitude for a short period of time pero seryoso ba siya? If I weren't Adler, the real Gifflet will probably kick him out.

Bahagya akong napatigil. The name Gifflet. f**k. Bakit ngayon ko kang naisip.

I always think what's the reason kung bakit sa katawan ako ng taong ito napunta. Is it about the name.

The name. That was my name before but I changed it for some reason.

"Bakit hindi na pala nagdadala ng pagkain si Adrienne? At saan ka kumakain?" natanong ni Ley.

"Ano bang pakialam mo? They wete eating somewhere else together," si Beam ang sumagot. Hindi na ako magtataka kung bakit alam niya.

"Ba't hindi ko alam?"

"Nakulangan ka siguro sa pagiging chicmoso."

"Wow, Beam! Kung mapakapagsalita ka parang hindi mo ako boss, a. Kung sipain kita diyan."

"Kung ikalat ko 'yung photo kung paano mo halikan 'yung girlfriend mo?" laban ni Beam. Napaubo ako sa sinabi niya.

Tangina. Ba't pinaalala niya pa. I saw how Ley got embarrassed but he glared at us both.

"That was an accident you know," katuwiran ko. Hindi ko naman talaga sinadyang makita iyon. "Si Beam talaga 'yon, pareho kayong chismoso. He even printed the photo."

"You idiot! Subukan mo lang ikalat 'yon, pupugutan kita ng ulo!" inis na sigaw ni Ley kay Beam. Nagpipigil lang ako ng tawa dahil sa totoo lang, nakakatawa talaga si Ley doon.

May papikit-pikit pa siya habang hinahalikan ang girlfriend niya. But of course I won't say that. Nandiyan na si Beam para kaaway niya.

"Ano ba! Ang sakit mo sa tainga. Kung makasigaw ka parang nasa impyerno ka, a."

They continue to exchange words and they even curse each other. Ayaw kong sumali, baka pagtulungan nula ako kapag nilabas ko mga baho ng mga ito.

Kung magkapang-asar itong si Beam, parang hindi ko nakita ang paghalik niya sa asawa niya. Parang kakainin niya ito ng buhay pero mas nakakatawa ang kay Ley. Mas lalo na at walang malay ang hinahalikan niya.

"Aba malay ko! Sino ba naman kasing tangang maglalagay ng cctv sa room ng girlfriend mo? Ikaw ba Gifflet?" Halos masamid ako nang idamay pa ako ng kumag na ito.

"You two! Akala niyo wala akong laban sa inyo? Maghintay lang kayong dalawa!"

"Tangina. Ba't ako nadamay?"

Tinignan ako ng marahas ni Ley at tinaliman ng tingin. "Isa ka pang gago ka! Kapag iyan kumalat, makikita niyong dalawa."

"Whatever," tamad kong sabi. Wala namang akong. Sa lalaking 'yon nga lang.

"I'll wait for that," lakas loob na wika ni Beam. This idiot. Kahit alam ang pinasok ganyan pa magsalita.

Well, I can see that he's just showing it to Ley that he was confident para hindi na ituloy ni Ley ang binabalak. Hindi yata niya alam na magkasing talino sila.

"Sa tingin mo talaga? Nasa akin ang photo mo na may kahalikang lalaki. 'Yung pasyente na nasa room 143 ba 'yon?"

Halos mabilaukan ako nang sa wakas ay may inilabas si Ley. Nanlalaki ang mga mata ni Beam at namumula na ang mukha sa hiya.

"Oh. Baka ikaw ang bakla sa ating tatlo?"

"You! That was an accident!" depensa ni Beam. Paconfident ka pang gago ka, a. Look what happened.

"Lip locking? Accident?" asar pa ni Ley. Kahit alam naming tatlo na aksidente nga iyon.

"Fine! Let's have a deal! I won't spread it and you do not do it too!"

"Of course. It's a deal," nakangising sang-ayon ni Ley. Whatever, I'm out of it.

They glared at each other but got serious when I said something.

"Oh yeah, Beam. You partnered Doctor Wilson in an operation without my permission? And a cardiologist and a orthopedic? What did you do?"

Naging seryoso silang dalawa at parang may alam na rin si Ley dito. Naging blangko ang mukha ni Beam at nag-iisip ng tamang isasagot.

"Ang yabang ng doctor na iyon. He insulted me for being your puppet. He said I was an orthopedic and couldn't do the things a cardiologist do," seryosong paliwanang niya. I nodded. I don't mind him for not asking for permission.

Hindi ako galit. I was even happy when he slapped Richard in the face for doing the operation with him. Hindi lang pala si Ley ang seryoso sa trabaho, even Beam.