Rebirth Of Gifflet

Chapter 25

Doon ko rin nalaman na si Beam ang karamihan ang trabaho niya. Ang ospital lang na ito ang main branch nila kaya dito ako nagtatrabaho.

Ang ama at ina lang ni Adrienne ang doctor sa pamilya nila at mag-isang anak lang si Adrienne. I asked Adrienne why she didn't pursue medicine, but she said she doesn't want such responsibilities. At gusto rin niya ang tabaho niya ngayon.

That's why they arranged her in marriage with a doctor to handle their businesses. At ang pamilya lang ng Whitlock ang nakita nilang malakas na pwedeng humawak ng mga ospital nila.

I'm not a nosy person but I have to know everything about him. Importante ito at kailangan kong malaman lahat.

"Hala! Totoo ba 'yan? Beam, nakita mo kung paano maging tuta ito sa harap ng ama niya. Seryoso ba siya?"

Nagkibit balikat lang si Beam bilang sagot. He knows. Well, hindi nga ako ang taong inaakala nila. I'm better than befor and him. I know better now.

Alam ko ang gagawin at hinding-hindi na muling mag-papaapi. I have mercy before but I won't show any bit of it anymore.

"Ewan ko. Galit nga si Mr. Whitlock noong lumabas mula sa office ni Gifflet—"

"See! Hindi ka niya nirerespetong boss, Gifflet." Umiiling-iling na lang si Beam na nakangiti sa pagputol ni Ley sa kanya.

"Shut up. You don't even do it yourself."

"Whatever. What is it again? Galit 'yung kurakot mong ama noong lumabas siya mula rito?" walang hiyang lintiya niya.

Halos mabilaukan pa nga si Beam sa tinawag niya sa matandang iyon. Totoo naman.

"Kurakot," mahinang sabi ni Beam at tumango-tango na parang kinukumbinsi ang sariling hindi niya narinig iyon.

Tumango ako. I disrespected him that day. "That's new, huh. What happened?"

"He wants me to pass the position to his son," malamig na sambit ko.

"Aren't you his son?"

"I'm not his son," mabilis kong tugon. Natahimik ang dalawa at parang hindi makapaniwala.

"Anyways, as always. Alam ng buong ospital na pumayag ka sa gusto ng ama mo. Even the Pantaleon's doesn't want the idea of it. Anong alam ng Kuya mo sa ganito? Kailangan ding may pinag-aralan sa medisina ang nasa posisyong iyon," mahabang lintiya ni Ley. Kapag talaga nagsasalita ito ay may sense sa tuwing seryoso siya. "But the Pantaleon's blocked it. Kahit pumayag ka man at boto lahat ng directors, hindi pwedeng mangyari iyon dahil hindi pa sa'yo nakapangalan ang shares ng mga Pantaleon."

"Thirty percent lang ang hawak ng mga director kapag pinagsama-sama at seventy ang pag-aari ng mga Pantaleon at Whitlock. Ang pamilya mo ang pangalawang may pinakamalaking share kaya siguro sa'yo rin pinakasal ang anak nila para lumakas ang parehong pamilya." So Beam knows it too? Sa bagay, siya ang may hawak ng karamihan sa trabaho ni Gifflet before. "Kaya kahit gaano kagusto ng mga director patalsikin ka, wala silang magagawa."

Hindi makapaniwalang tumingin si Ley kay Beam. "Hoy! Paano mo 'yon alam?"

Ngumiti si Beam. "Magaling lang talaga ako," mayabang niyang saad.

Kung si Ley ay madaling makabasa ng tao, si Beam naman ay magaling sa obserbasyon at magaling umintindi ng sitwasyon.

See how powerful my team. Kahit empleyado lang si Beam ay malakas siya kumpara kay Richard. Kahit may mga connection ang lalaking 'yon ay meron din si Beam. He has Marley and me.

Marley would probably help Beam if something happens. And of course I'll help him too.

"Alam ko rin na kayo ang tumulong at unang investor ng mga Pantaleon sa ospital na ito. Ang pamilya mo rin ang may pinakamalaking share rito at binenta lang ng mga magulang mo sa mga Pantaleon dahil wala silang maaasahan sa'yo at ng kapatid mo. Buti na lang at may ten percent na hindi nila binenta para sa'yo," mahaba ulit na sambit ni Beam.

See. Kahit tahimik ang taong ito ay sinasaulo na rin pala niya at naghuhukay pa ng mga impormasyon. Ang ginawa ay nagbasa at nagbasa para malaman lahat ng iyon. Hindi ko man lang naisip na alam din pala lahat ni Beam.

"Tsismoso rin itong si Beam pala, 'no. Akala ko bobo ka at walang alam, ang dami mo pa lang tinatago," sabi ni Ley. Kahit pa noong una pa lang ay kilala na talaga niya si Beam.

Kahit anong panggap niyang hindi niya alam, alam niyang nagbabasahan lang sila ni Beam. Noong una pa lang ay kilala na ni Ley si Beam. Gano'n din Beam pero hindi niya nilapit ang sarili kay Ley dahil alam niyang hindi rin basta-basta si Ley.

I wonder kung sino ang mananalo sa kanilang dalawa. See what I have. Two unique men. Tignan natin kung matatalo pa ako nito.

Kahit sinabi kanina ni Beam na hindi niya naisip na girlfriend ni Ley ang pinupuntahan niya, nagsinungaling siya doon to test Ley. But sad to say, walang mananalo sa kanilang dalawa.

Parehas lang sila ng kakayahan kung tutuusin. Beam can read situations and Ley can read people. Iisa lang ang paraan nilang dalawa para magawa iyon. Observation.

"Hindi. Magaling lang talaga ako. And it is better to know everything than to be clueless, right? I'm weak but I did and saved everything that I can use against someone." He then looked at me smirking. "Especially, Gifflet."

Gone the innocent Beam. f**k. Bakit ang swerte ko? I have two evil friends. I'm offended anyways. I'm f*****g smirking while staring both of them.

Kung si Ley at pinagtatakpan ang totoong siya sa pamamagitan ng pagiging palakaibigan at loko-loko, si Beam naman ay pinagtatakpan ang sarili sa pagiging inosente. f**k these two.

He looked at Marley too. "And I have something against you too."

Marley couldn't do anything but smirk back. We both know, he couldn't do that. Demonyo man siya, alam niya ang ginagawa niya.

"And you think I don't?" Mapaglarong ngumisi si Marley at pinaglaruan pa ang labi. "Meron din ako."

"You know what, you're disgusting. Why are you playing your lips like you're seducing Beam? Kung hindi ko lang talaga alam, iisipin ko ng bakla ka."

Umasim ang mukha niya at bumalik sa dati ang kanina. Kung kanina ay seryosohan at nagmamanipulaan, ngayon naman ay naging asaran na.

"Yuck! Hindi tayo talo! Kahit anong gawin mong pang-akit sa'kin, hindi ako maakit sa'yo!"

"Tangina niyo! Nagsama pa talaga kayong dalawa! Siguradong ako lang ang pupunta sa langit sa ating tatlo. Akala niyo, a. Mabubulok kayo sa impyerno!" Pinagduduro niya kaming dalawa pero nirolyo ko lang ang mga mata ko.

"Sigurado ka? Hindi raw welcome sa langit ang nagsasarili—" Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang batuhin niya ako ng couch pillow.

"Totoo naman, Ley a. Imposibleng hindi ka natitigang sa halos tatlong taon," dahil sa sinabi ni Beam at binato rin siya ni Ley ng pillow.

"Mga tangina kayo! Makatulog na nga. Istorbo kayo! Imbis na matutulog na ako." Padabog siyang tumayo at naglakad sa kwartong tinutulugan niya.

"Ang tanga mo kasi, dalawang araw na hindi natulog."

Hindi na ako magtataka kung bakit alam iyon ni Beam. Magaling siyang mag-obserba.

Pagod na pagod ako nang sinundo ko si Adrienne. Ang dami kong ginawa. Mas lalo na at hindi na tumulong si Beam dahil trabaho ko naman talaga at may apat siyang operasyon ngayon.

"Tired?" mahinang tanong ni Adrienne habang matamis ang ngiti.

Pagod akong ngumiti at tumango. "I'll massage you when we get home."

Dahil doon ay naging iba ang ngiti ko. Napansin niya iyon kaya napangiwi siya.

"Don't think naughty. Hindi ako bastos tulad mo." Then she glared at me.

I chuckled at that and shook my head. "I'm not thinking anything. 'Yung ngiti mo kasi, tinggal 'yung pagod ko. Can I kiss you at least?"

"Uh-hmm." She smiled at lumapit sa'kin mula sa passenger seat.

Dumukwang siya at hinalikan ako ng smack. Hindi ako kontento kaya hinila ko ang batok niya at pinalalim ang halik. Hindi siya umangal at nagpaubaya. Gumanti rin naman siya sa halik pero natigil dahil hindi niya masabayan ang rahas ng pagkakahalik ko.

Pinakawalan ko rin naman ang mga labi niya dahil ramdam kong hindi na siya makahinga. "I missed you."

"Pero nakita mo naman ako kaninang umaga, a."

"Kaninang umaga 'yon, iba ngayon. Kung pwede lang kitang ikulong sa ospital para masulyapan kita oras-oras." Napangiti ako nang tumawa siya sa sinabi ko. She's taking it as a joke but I don't mind.

That smiles and her deep dimples. Nakakamatay ang ngiti niya lalo na at litaw na litaw ang dimples niya. I wish our kids will take her dimples.

Yeah. Our kids. I never used condom everytime we did it and it is possible to get her pregnant. Unless she's drinking pills.

I sighed. It's not yet the right time to have a kid. I can't be happy not until I did what I have to do.

"You love me that much?" natatawang tanong niya.

"Of course. You're my wife after all. Kahit hindi pa nga kita asawa, e."

Natigilan siya at bumugsak ang ngiti niya. Pero kalaunan ay todo pigil siya sa ngiti at para siyang naiiyak.

"Hey, you don't have to stop it. Pwede mong ilabas. I'm your husband, right?"

Tinaas ko ang mga kamay ko at pinunasan ang takas niyang mga luha. Dahil doon ay tuloy-tuloy dumaloy ang mga luha niya.

I wiped them all and hushed her. "It's okay."

I kissed her forehead and hugged her tightly. She hugged me back and finally she calmed down. We stayed in that position for minutes until we decided to go home.

Pagod din siya at medyo nadistract lang siya kaya hindi niya naramdaman. Nang makauwi saka lang niya nailabas ang pagod niya. Pagkatapos naming kumain ay diretsong higa siya sa kama.

"I thought you're going to massage me?" natatawa kong tanong. Para kasing hindi na niya kayang gumalaw pa dahil sa pagod.

Hindi nga siya gumalaw at nakadapa lang sa kama. "Pwedeng bukas na lang, F? Pagod pala ako."

I can't help but chuckle. "Alright. I'll do it."

I started massaging her na tinutulan pa niya noong una.

"Yeah. Please do that again, F. The upper part, please," hindi na siya matigil sa kakautos kung saan ko siya masasihin. It's not that I'm complaining. I'm enjoying it actually.

I massage her upper back where she wanted and I even hear some soft moans from her. That turns me on but I know where both tired. Kahit naman kaya ko pa ay siguradong hindi niya na kaya.

"Gusto ko pa naman sanang kainin ulit 'yan, kaso pagod ka. Hindi pa naman ako nabubusog sa isang labas lang."

...