Rebirth Of Gifflet

Chapter 51

"Ito ang pinagawa mo sa kanya?" tanong ni Ley na hindi tumitingin sa akin.

"We have to know all our enemies before starting a war," tipid at seryoso kong sagot. That was my first plan a actually.

Habang naghahanda si Richard at Shanaiah kung paano ako patayin, I have to prepare everything too. Mas lalo at hindi ko na siya nakikita sa ospital.

Malaki ang ospital kaya hindi imposibleng hindi kami magkabangga at magkasalubong.

Hindi na sila nagsalita at binalik ang papel kung saan nakasulat lahat ng mga taong konektado sa kalaban namin. Lahat ng konektado sa kanila, kalaban na rin namin.

I looked at Aris who's staring at me seriously. May isa pa akong ipapagawa sa kanya. This is the last and I'll let him do whatever he wants.

Magtago sila ng anak niya, pumunta kahit saan but I'm sure he couldn't do that as long as this wasn't done yet. Kailangan muna naming simulan at tapusin itong gyera. Walang matatahimik sa amin kung hindi ito natatapos.

Walang makakaranas ng maganda at mapayapang buhay hanggat meron ito. Pero kahit natapos man ito, hindi pa rin iyon ang katapusan ng akin.

I have to figure things out before rejoicing.

"What's next, Whitlock?" asked Aris without any emotion at all. Blangko ang mukha at walang buhay ang mga mata.

He could scare every person around him just by his stares. Nakuha nu'n ang atensyon ng dalawa at inobserbahan kaming dalawa.

"Paunti-unti silang sirain," sagot ko sa kanya bago binaling ang tingin kay Beam. "You have the video, right?"

Tumango si Beam bilang sagot. Doon kami magsisimula. Sisimulan namin ang gyera sa video nila.

"What video?" takang tanong ni Ley. "You're hiding something?"

Inorolyo ni Beam ang mga mata niya. "Parang hindi mo naman napanood. It was the two having s*x!"

Natauhan si Ley na tila pumasok din sa isip niya ang ibig naming sabihin. Tahimik lang si Aris at nakikinig.

"You will ruin them by a s*x video?" tanong ni Aris na tumango-tango. "Shanaiah values her career so much. She had done so much evilness for it. That will surely ruin her just by that."

I know. Kaya nga rito ako magsisimula. Si Shanaiah ang mas maaapektuhan dito kung sakali. Sikat siyang modelo at siguradong masisira siya sa isang video lamang.

See, ito lang malaki na ang epekto sa kanya. Mawawalan siya panigurado ng trabaho. Kung hindi man, malaki pa rin ang mawawala sa kanya.

Napapangisi na lang ako sa isiping masisira siya. Uunahin ko si Shanaiah bago ko durugin si Richard.

I f*****g hate traitors and back stabber. I despise them. Walang kapatawaran ang mga taong kagaya niya, nila.

Fucking assholes. "How do you know?"

We all looked at Beam. Come on, kakampi 'yan ng dalawa bago napunta sa atin.

"I've been with them for years and I know everything they did and everything they have. Lahat ng meron sila, alam ko. I'm not dumb to be clueless at all," seryoso niyang lintiya.

"You're the one who did what they wanted, right? Ikaw ang gumawa ng mga bagay na ayaw nilang gawin dahil ayaw nilang marumihan ang mga kamay nila," sabi ni Ley. He's right on some some point.

Natahimik kaming dalawa ni Beam. We know something these two do not. Kinakabahan ang tingin na binaling sa akin si Beam pero tinago niya rin iyon kalaunan.

"Some works, yeah. But not all of it. I saw how they shoot a person with my two eyes. They can do dirty works too. They only trust me as their hitman but if I failed doing the work, they will do it themselves," walang buhay niyang tugon.

They couldn't kill him because they only have him to do the dirty works. Siya lang ang meron sila kaya hindi nila kayang patayin siya at pakawalan.

"I am the only witness in every crime they committed," titig na titig siya kay Ley habang sinasabi iyon. Nagtitigan ang dalawa na hindi namin sinubukang sumingit.

Beam and I only stared at them, measuring them. Baka kasi magkasuntukan lalo at parehas ang dalawang ito na mababa ang pasensya. Kahit titignan man si Aris na walang pakialam, ang totoo niyan ay naiinis na siya na tila pupulot ng baril at babarilin na lang ang kaharap para matapos na.

"Mention a crime they did themselves," pinantayan ni Ley ang lamig ng boses ni Aris. Hindi niya kami tinignan at kay Aris lang talaga nakatitig.

"A car—"

"Shut it. We're done here. We already have the papers. Let's go back," sabi ko sa seryosong tinig. He can't tell him that part. Sabihin niya lang lahat huwag lang ang parteng iyan. We're doomed if possible. "Follow us silently, Aris."

Wala na akong hinintay na isang salita mula sa kanila at tumalikod na. I went inside my car and waited for them to enter Ley's car.

Naiwan si Aris dahil susunod mamaya for safety. Nakita kong nawala ang mapaglarong mukha at enerhiya ni Ley. He's figuring something and I have to cover that up.

Not yet, not now, not sooner. Masisira lahat ng plano namin ni Beam. It's not that I'm favoring Beam more, it just I couldn't talk the plans with Ley. He's not yet ready for it.

He will ruin the plan for sure. And I have to inform Aris about it. I'm sorry for making Ley think that we're betraying him. It's just...

Nagsimula na akong magmaneho nang nakitang nakapasok na ang dalawa sa sasakyan ni Ley. Bumuntong hininga ako at lumalim na naman ang isip ko.

This is hard for me, for the both of us. Mahirap sa amin ni Beam ito. Nakokonsensya na si Beam sa paglilihim namin sa kanya.

Ilang oras ang binyahe namin bago kami nakabalik sa bahay ni Beam. Otomatikong bumukas ang gate ng bahay niya.

I drive all the way in and parked to the side. Ley parked his car beside mine.

Doon lang ako lumabas nang makapark din ang kotse niya. Nauna akong naglakad papasok sa bahay ni Beam.

"Ang ganda naman ng anak ko. Pakiss nga si Mommy Ad," rinig kong boses ng asawa ko pagkapasok ko. Bakas ang ligaya sa boses niya na tila anak nga talaga niya ang anak ni Aris.

"Ako rin, my baby Kyrie. I'm your Mommy too, right?"

"Gifflet!" tawag sa'kin ni Adrienne nang makita niya ako. Malawak akong ngumiti sa kanya at hinintay siyang makalapit sa akin.

Sabik niya akong niyakap na tila masayang-masaya. "You're really the best husband! Kahit nalate kang bumalik hindi na ako magagalit kahit sobra na akong nag-aalala kanina pa."

Natawa ako at niyakap siya pabalik. She even wrapped her legs around my waist kaya binuhat ko na lang siya baka mahulog.

"Bakit ang tagal niyo, Hon?" rinig kong tanong ng asawa ni Beam.

"Ang layo ng pinuntahan namin."

"How are you, baby Kyrie? You miss me?" Bumalik ang saya sa boses ni Ley at nilapitan si Kyrie para buhatin.

"I'm fine, Tito! I've got two Mommies!"

Hindi ko na pinansin pa ang usapan nila at tinuon amg atensyon sa asawa ko. I rubbed her back back and fort while she's nuzzling my neck.

Para siyang batang nagpabuhat sa'kin at hindi na maibaba. "Ang tagal niyo naman but it's okay. Inaliw ako ni Baby Kyrie. She's so cute."

"Hmm..." Naglakad ako habang buhat pa rin siya at dinala sa kusina ng bahay ni Beam. Nakakahiya sa kanila marinig ang usapan namin.

"I really like a kid, Gifflet..." mahinang bulong niya sa'kin na parang hinihingi niya sa'kin iyon.

I sighed deeply. "I know but not yet, Adrienne. I still have things to do. It's not that I don't like kids, ayaw ko silang madamay sa mga gagawin ko, Adrienne. I know you understand me."

Malungkot siyang tumango. Pinaupo ko siya sa mataas na upuan dito at hinarap siya sa'kin.

Tumingala siya para makita ako at kita ko ang emosyong hindi ko mapangalanan. Is she sad?

"Okay."

THIRD PERSON'S POINT OF VIEW

"Aris' daughter was gone," tagis ang bagang ng lalaki habang nagsasalita. Hindi niya mapigilang sumabog sa galit dahil sa mga nalaman.

Tinraydor sila ng kaisa-isang taong pinagkakatiwalaan nila. Hindi na niya alam kung saan sila kukuha ng kapareho ng lalaki na magaling sa mga trabaho.

Mas lalo lang siyang nagalit nang malamang wala na rin ang kaisa-isang kahinaan ni Aris. Gagamitin na sana nila ang anak nito para bumalik ang lalaki sa kanila pero wala na.

Naabutan nilang walang katao-tao sa isla kung saan nagtatago ang anak niyo ng matagal na panahon. Gusto niyang pumatay dahil sa nararamdaman.

He wants to kill badly. Hindi na niya matantsa kung gaano na siya kagalit sa nangyayari.

'Kasalanan ito lahat ng lalaking iyon,' sa isip-isip niya. Pinapatay na niya si Gifflet sa isip niya dahil simula noong matapos ang surgery nilang dalawa ay nagkanda-letse-leste na ang lahat.

Ang sekretong dapat nang nasa hukay pero dahil sa lalaking iyon, nasira lahat at kailangan ulit nilang gumawa ng krimen para mapagtakpan ang ginawa nila noon.

Bakas din sa mukha ng babae ang pagkadisgusto pero pinapakita niyang wala siyang pakialam. She may be concern but not at all.

Kampante siyang hindi sila babagsak dahil sa mga koneksyong meron sila. Malakas ang kapit nila sa mga makapangyarihang tao kaya hindi siya gano'n nag-aalala gaya ni Richard na halos pumutok na.

"We have to find and kill him sooner," salita rin ng babae sa wakas. Bumaling sa kanya ang tingin ng lalaki at napatango-tango.

Tama. Kailangan nilang hanapin ang lalaki at patayin agad nila kung hindi na nila mapapabalik sa puder nila. He already betrayed them so there's no reason to take him anymore.

Tinraydor na sila kaya hindi na nila pagkakatiwalaan pa ulit ang lalaki. They better kill him already to shut him in every crime they committed.

Though they were sure he doesn't have any evidence at all. Kahit gayon man, hindi dapat siya makampante dahil hindi naman talaga nila kilala si Aris.

Pinagkatiwalaan lang nila ito dahil maayos itong magtrabaho at tikom ang bibig. Tahimik din ito at dumarating sa tuwing kailangan nila ito.

"Where do you think is he?" tanong nito sa nobya. Wala siyang ideya kung saan ang traydor na iyon at hindi niya alam kung saan magsisimulang maghanap.

Paano naman nila hahanapin ang lalaki kung wala silang kaide-ideya?

Tumayo ang babae at umupo sa kandungan niya. Titig na titig lamang siya sa nobya niyang kalmado na tila wala silang pinoproblema.

"We'll track him," sabi at ngumisi nang malawak ang babae habang malandi nitong pinulupot ang mga braso sa leeg nito.

Doon lang pumasok sa isip niya na tinaniman pala nila ang lalaki ng trackinv device. Sinabayan niya ang ngisi ng kanyang nobya at hindi niya mapigilang purihin ito.

"f**k. Bakit ko nakalimutan iyon. Pinakain mo nga pala siya ng tracking device," mura niya na hindi mawala-wala ang ngisi sa mga labi.

"Right. Nakalimutan mo yatang matalino 'tong girlfriend mo," yabang nito sa nobyo niya bago malanding humagikhik.

Sa kanilang banda naman ay makikita ang isang lalaking nakahiga sa isang surgical bed. Hindi niya pwedeng makita ang anak niya hanggat meron siya ng bagay na hindi dapat nasa loob niya.

Gifflet examined his body in one of the private surgery room of his hospital. He knows it's risky but he knows what he was doing.

Beam and Ley were on their work and they didn't dare to get involve with it anymore. Hinayaan nila siyang tanggalin ang nasa loob ni Aris na hindi siya ginugulo. Na hindi nakikichismis.

Buti at hindi na sumali pa ang dalawa sa pagtanggak ng kung ano man sa loob ng katawan ni Aris. Kahit gayon man ay kailangan pa rin nila ng bantay kaya ang dalawa na kang ang inutusan niya para gawin iyon.

Sigurado siyang tina-track na sila nina Richard and sooner or later ay nandito na ang isa sa kanilang tao para patayin silang dalawa. They have to be extra careful because they were in the same hospital.

Kahit malaki ang ospital ay nasa iisang lugar pa rin sila. Pwede pa rin silang magkita at magkasalubong.

"How did they plant a tracking device inside you?" tanong niya kay Aris habang tinitignan kung saang banda ng kanyang katawan ang tracking device.

He couldn't find it anywhere in his stomach kaya sigurado siyang nasa ibang parte iyon ng katawan niya.