"ATE AMARA, Pumasok na po kayo sa loob ng bahay, Ate. Baka po lamigin kayo riyan," aniya ng batang si Lualhati na lumabas lang sa barong barong upang tawagin ako.
Nahihiya naman ako tumayo sa kinauupoan ko. Sa dami kong iniisip ay halos hindi ko na namalayan pa ang oras, nagsisimula na ngang magdilim. Kanina pa pala akong naririto upang magpalamig ng ulo.
"Huwag mo lang akong alalahanin, Lualhati. Gutom ka na ba? Gusto mong ipagluto kita?"
Sa totoo lang nahihiya ako sa inasal ko kanina. Hindi dapat ako umakto ng ganon lalo na't hindi ito ang tamang lugar para makipagtalo kay Uncle William.
Dapat inisip ko munang wala siyang kasalanan sa mga nangyare dahil tulad ko ay hindi rin nito inakalang ganito ang mangyayare sa aming dalawa. Masyado akong nadala ng galit kaya sa kaniya ko itong na
