Denny's POV
Hindi ko maintindihan kung bakit ako nasa harapan ng apartment ni Mhieco pero wala na akong ibang magawa bukod ang umiyak sa loob ng kwarto ko. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin matanggap ang nalaman ko tungkol kay Mhieco. Pakiramdam ko ay lahat ng nasa paligid ko ay niloloko ako nang harap-harapan.
Pagkabukas ng pinto ay nakita ko ang gulat na mukha niya. Mukhang hindi niya inaasahan na makita ako ngayong oras na ito.
"Pwede bang dumito muna ako?"
"D-Denny?"
Hindi na ako nagsalita pa at kaagad na sinugod siya ng yakap. And damn it, his warmth gave me strength and will to stand up. Napapikit pa ako. Damang-dama ko ang pagod at puyat na dala ng sobrang pag-iisip. Wala akong masyadong lakas para yakapin siya nang mahigpit dahil sa pagod at kawalang gana sa lahat.
"Hayaan m
