Airen's POV
Friday night when I'll discharged to the hospital. Sabi ko nga kay David magta-taxi na lang kaming mag-ina pero sadyang mapilit ito at hinatid kami. "I told you." He said and smirked at me. Bwisit sa lahat pa ng magiging kapit-bahay ko ba naman bakit siya pa? I mean wala akong galit o kung ano man sa kanya pero how come na magiging ganito kagulo ang lahat. Umalis nga kami ng anak ko sa mansion pero hindi ko aakalaing dilobyo pala ang dala ng isang ito. Lakas mang-bwisit.
"Bye, tito David." Sabi ng anak ko habang Naka wave ng kanang kamay nito. Hindi ko maiwasang ma-bwisit sa kanya. Tito? Lakas talaga mang-inis ng isang 'to. Kaya pala willing kung willing s'yang ihatid kaming mag-ina iyon pala magkapitbahay lang kami. "See u, my neighbor. Adios." Again he smirk and lock his door. Hayyy! Nakakairita talaga.
"Mom, I'm sleepy. Can we go outside." Tanong ng anak ko sabay hikab. "Of course, honey." Sagot ko sabay pindot sa password. Saktong pagkapasok naming mag-ina ay siya namang muntik ikatumba ng anak ko. "Come here, honey. Mommy will carry to your room." Saad ko sabay buhat sa kanya papuntang kwarto.
Pagpasok naman sa kuwarto niya ay marahan ko s'yang inihiga sa kama niya. Hinubad ang parehong sapatos nito at kinumutan. Hindi ko na ito pinalitan pa dahil tiyak na iiyak lang ito kapag naantala ang tulog niya. "Good night, honey. Sweet dream." I whispered and kissed him to his forehead.
I'll closed his room door and going to the kitchen. I need to prepare some stuff for our breakfast tomorrow. Since hindi nga rin naman pa ako inaantok ay atleast ay may ginagawa pa rin. Feeling ko nga while I'm inside the hospital ay mas lumalala ang pagiging paranoid ko. Mas gusto ko yung palaging may ginagawa. Hindi talaga mapakali kapag walang ginagawa.
I prepared marinated chicken wings for breakfast since natatakam na naman ako sa chicken wings now a days, pero dahil nga nasa ospital ako I need to eat a healthy foods. And while slicing the garlic I'm listening to some music. Hindi ko to nagagawa before. Singing into loud until my voice broken. While wala naman talaga akong talent sa singing. Medyo good lang kahit papaano.
Saktong pagkatapos kong ilagay sa refrigerator yung marinated chicken wings ko ay tumunog ang phone ko. "Hello." I said from another line.
"Airen. I'm here in front of the door. Can you please open it. Marami kasi akong dala." It's ate Aida. "Of course." Sagot ko sa kabilang linya at kaagad na binaba ng tawag. Dali-dali akong naglakad patungong pinto at mabilis itong binuksan.
"I'm really sorry for interrupting you, masyadong hassle kapag naghotel pa ako." Ani nito sabay beso sa'kin. "Where's baby Cloud?" Tanong pa niya sabay lagay ng mga gamit niya sa sofa.
"Kakatulog ate. Napaaga ka ata ng uwi. How's your business trip?" I asked her. "Actually hindi pa nga dapat ako uuwi ngayon but unexpectedly, mommy called me yesterday na uuwi sila ni daddy from Scotland tomorrow. Diretso sila sa mansion kaya hindi ako mag-kanda-ugagang nagpabook ng flight kahapon but unfortunately ngayon lang din ako naka-uwi." Pagod na sagot nito habang naglalagay ng tubig sa kanyang baso.
"Did they tell kung anong oras sila makakarating sa mansion bukas?" Tanong ko pa. Dahil wala kami sa mansion ngayon. What if mapaaga ang uwi ng mga iyon. And they found out na wala kaming mag-ina sa bahay. Nako. Tiyak mayayari na naman ako kay Cluan nito once na malaman ng mga magulang niya.
"They didn't. But I'm really sure na before lunch ay nandoon na sila. Don't be nervous, Airen. Ako ang magsasabi sa kanila bukas." Sagot niya. Napansin niya atang halos maubos ko ang hinlalaking kuko ko kakakagat.
Well sa mga magulang naman nila is okay lang e. But not to my husband. Masyadong mapapel sa parents nila ang isang iyon. He wants na kapag andyan ang parents niya ay okay kami. We're complete and happy family. Pero ang totoo kapag wala ang mga magulang niya ay masahol pa demonyo ang ugali niya. He's a monster in disguise.
"Don't be scared to that monster. Don't forget that I'm monster too, right?" She said and tapped my shoulder. Yap. She's a monster mas malala pa ang pagiging monster niya kaysa sa asawa ko. Buti nga nakakasabay pa ako sa ugaling meron silang magkakapatid.
"So what you are doing right now. Mukhang hindi ka pa natutulog. It's been ten thirty in the evening. Kaya bakit gising ka pa?" She asked me after she looking on the wall clock. "Hindi pa ako masyadong inaantok. Kaya I'll marinated chicken wings for breakfast tomorrow." Sagot ko sa kanya.
"Ohh. Nice." She simply replied. "Sa guest room na lang ako matutulog." Offered ko dahil sa kanya namang kuwarto ang gamit ko nitong mga nagdaang araw. "It's okay, Airen. Sa guest room na lang ako matutulog total kayo naman talaga ng bisita to now a days. Ako na ang mag-a-adjust. Can you help me nalang sa mga gamit. Pinauwi ko na kasi si mang Leonardo gawa ng gabi na rin." Sabi niya at muling uminom ng tubig.
"Of course." Ikling sagot ko sabay kuha at pasok ng mga maletang nakapatong sa sofa. "Pakilagay na lang sa tabi ng closet. Ako na bahala d'yan." Dagdag pa niya at naupo sa sofa. Tumango lang lang ako. Pagkatapos kong ipasok sa loob ng guest room lahat ng maleta at gamit niya at pumunta naman ko sa kusina para patusin sa pagkainis lahat ng mga iniwan kong kalat.
Nang matapos maglinis ay pumasok na rin ako sa kuwarto para matulog. Napansin ko rin na bago ako pumasok ay kita kong wala na si Aida sa sofa marahil pumasok na ito.
Kinabukasan ay maaga akong gumising, maagang nagluto ng breakfast at kahit papaano ay nagwalis na din. Nakapag prepared ako ng mga gamit namin ng anak ko. In short maaga talaga akong nagising dahil kailangan na maaga din kaming makauwi ng mansion. "Good morning, mommy." Inaantok na bati sa'kin ng anak ko.
"Good morning too, sweety. Wash your hands first and you may seat down beside me." Sabi ko anak ko. Dito na siya sa lababo pinaghugas ng kamay kumuha na lang ako ng upuan para makapatong siya at mapaghugas ng kamay ng maayos.
"Mom, what did cooked?" He asked while he washing his hands carefully. "Mommy's favorite chicken wings. Do you want to eat na po ba?" Tanong ko naman sa kanya. "Wow! That's nice. I want to eat that too, mommy." Halata sa mukha ang pagka-excite nito. "Then, seat beside mommy." Tumango naman ito at bumaba sa upuan.
"Good morning everyone." Ate Aida's voice. "Tita Aida!" My son's yelled at mabilis na lumapit sa tita niya. "Tita, where have you been po? I miss you so much po." He said and hugged his antie.
"I miss you so much, baby. Are hungry?" Tanong niya sa anak ko. Tumango lang si Cloud habang nakangiti. "Seat properly and let's eat. Btw. You want to see grandma and grandpa?" She asked my son. Mabilis lang ang naging pagtugon ng anak ko. "Do you missed grandma and grandpa as well?" She asked my son again.
"Of course po. I really missed grandma and grandpa. Are we doing to them after we eat breakfast po, mommy?" This time my son asked me. "Of course. So now. Eat your food properly and drink your milk, okay?" Pabalik ko namang tanong sa kanya. Tumango lang ang anak at kaagad na sumubo.
Habang kumakain kami someone knocking in front of the door. "Airen, can you please open the door?" Utos ni ate Aida kaya tumayo naman ako at naglakad papuntang pinto. Saktong pagbukas ko. "Ma'am, delivery po. Mrs. Andrews?" Tanong sa'kin ng delivery driver. Kahit puno ng pagtataka ay kinuha ko na ang hawak nitong dalawang paper bag.
"Wait lang kuya. Magkano ito? Babayaran ko na." Sabi ko pa kasi mukhang aalis na ito. "Wag na po. Bayad na po iyan." Sagot niya naman sabay alis. Kaya buong pagtataka kong inilagay sa mesa ang parehong paper bag. Tinignan kung anong meron sa loob. "Ay dumating na pala. Can you please check it out, Airen kung tama lang ang sukat sa'yo. I didn't know your measurements that's why dalawang binili ko." What? Binili niya ito?
Kaagad kong binuksan ang parehong laman ng paper bag. Obviously is a luxurious dress na sobrang mamahalin. "Hindi ka na dapat nag-abala pa ate. Maayos pa naman mga damit ko. Tsaka pwede namang ako na lang ang bumili." Hiya kong sambit. Sa totoong hindi naman talaga bagay sa'kin ang mag-suot ng ganitong mga mamahaling damit. Sapat na sa'kin yung komportable at desenteng mga damit. Kaya malimit akong mamili ng mga damit dahil hindi ko talaga nakahiligang pumasok sa mall para lang mamili ng mga ito.
Sapat na sa'kin na lahat ng mga pinaggastusan ko ay napupunta para sa pangangailangan ng anak ko. "Wear it in evening. Nag-organize ng welcome party and company para kila mom and dad. Mommy give that to you. And she wants you to wear the dress you've choose." She said. No choice. I need to wear it. Mahirap talagang makipag sabayan sa mga mayayaman.
Nagmumukha akong aanga-anga. Pwede namang mag-back out diba? Ayaw ko ng ganito!