CHAPTER 2

1831 Words
Ang hangin sa loob ng Casa Lumina ay naging concrete na biglang bumagsak kina Serena at Elias. Ang huling salita ni Remedios, "Maaaring hindi kayo magkapatid... pero pareho kayong anak ko," ay umalingawngaw sa tahimik na bulwagan, sinasakal ang bawat hininga.Naging bato si Serena. Kung si Remedios ang kanilang ina, paano nangyari ang buong buhay niya bilang "anak ni Elena"? Ang pag-ibig niya kay Elias ay biglang nabigyan ng isang malaking loophole—hindi sila magkapatid sa ama, marahil hindi rin sa ina—ngunit ang incest ay napalitan ng isang mas malaking bangungot: ang matinding panloloko.Si Elias ang unang nakabawi. Ang kanyang mukha ay nagpakita ng mas matinding emosyon kaysa sa galit; ito ay purong pagtataka at sakit. Tinitigan niya si Remedios, ang babaeng itinuring niyang Ina, na nagbigay sa kanya ng mabigat na responsibilidad at nagtatakwil sa kanya ng kaligayahan. Ngunit bago pa man makapagsalita si Elias, umeksena na ang mga bisita."Remedios, anong drama ito?" Ang boses ni Tito Eduardo ay malamig, may bakas ng kapangyarihan at pag-aari. Ang bawat salita ay tila nail na bumaon sa pader ng bahay. Si Eduardo, na pinaniniwalaang namatay sa ibang bansa dahil sa isang aksidente, ay buhay na buhay at nakatayo doon, ang kanyang matatalim na mata ay nakatuon kay Remedios."Pasensya na, Eduardo. Hysteria lang," sabi ni Remedios, at sa hindi kapani-paniwalang bilis, binalik niya ang kanyang maskara ng isang naghihirap na matrona. "Ang aking mga anak—Elias at Serena—ay labis na apektado sa sitwasyon ng Casa Lumina. Serena, patawarin mo si Tita. Ang ibig kong sabihin, kayong dalawa ay parang tunay kong anak.""Tama na ang mga matatamis na salita, Remedios," putol ni Amalia De Villa, na may suot na power suit at hindi man lang pinagpapawisan. Ang kanyang tingin ay tumama kay Serena, assessing ito mula ulo hanggang paa. "Wala tayong oras. Elias, pumasok tayo. Handa na ang kontrata."Napagtanto ni Elias. Ang pagdating nina Amalia at Eduardo ay hindi aksidente. Ito ay isang sinadya at calculated na move upang guluhin sila sa gitna ng kanilang emotional breakdown.Hinarap ni Elias si Serena. Sa isang mabilis at hindi makita ng iba na glance, sinabi niya sa mga mata niya: Huwag kang magsasalita. Kailangan muna nating makinig.Bumalik si Elias sa kanyang papel bilang stoic na tagapagmana. "Pumasok tayo," aniya, at pumasok siya sa malaking dining room, sinundan nina Amalia at Eduardo.Si Serena ay naiwan sa bulwagan kasama si Remedios. Ang kanyang hininga ay nanginginig pa rin, at ang kanyang kamay ay nakahawak sa natitirang pinunit na piraso ng litrato. "Naguguluhan ka," wika ni Remedios, na bumulong at walang maririnig. "Si Elias ay anak ko. Siya ang aking legitimate na anak, ang tagapagmana. Ikaw? Ikaw ay isang bastarda na kinuha ko sa kalye, at nagpakasal sa kapatid ko (si Elena) upang mabigyan ka ng apelyido at kaligtasan. Kung hindi ka naging masunurin, hindi mo sana kinuha ang buhay ng tunay mong Ina. Siya ay namatay sa panganganak mo."Ang pag-amin ni Remedios ay isang balangkas ng mga kasinungalingan at katotohanan. Ang kanyang galit sa pagkawala ng kanyang kapatid (Elena) ay ibinaling kay Serena, at ito ang ginamit niyang fuel para sa kanyang kasamaan. Hindi pa rin alam ni Serena kung sino ang kanyang ama, o kung sino ang tunay na ina ni Elias."Huwag mong sirain ang lahat ng binuo ko, Serena. Manatili ka sa iyong silid. Manahimik ka. Kapag natapos ang pulong na ito, ligtas na tayong lahat—ikaw, ako, at si Elias," babala ni Remedios, bago siya pumasok sa dining room, iniiwan si Serena na nag-iisa at punong-puno ng pagkalito. Ang Paghahanap sa KatotohananTumakbo si Serena, hindi sa kanyang silid, kundi pabalik sa silid-aklatan. Kailangan niyang basahin muli ang sulat ni Elena.“...Hindi mo ba nakikita? Hindi ka maaaring magpakasal sa kanya. Hindi ko kayang itago ang katotohanan kay Serena. Siya ang dapat na maging tagapagmana ng Casa Lumina, hindi ikaw.”“...Nakuha ko ang orihinal na titulo ng lupa. Nasa akin ang ebidensya na ang lupa ay minana ng mga del Pilar at hindi ng mga Estrada...”Napansin ni Serena ang bagong detalye: Si Elena (ang kanyang inang kinalakihan) ay nag-aalala para sa kanya (Serena), at si Elias ay tinutukoy bilang “ikaw” sa sulat. Hindi pinangalanan ni Elena si Elias, ngunit malinaw na ang sulat ay para sa isang taong pinipilit magpakasal.Mayroong dalawang posibleng titulo. Ang isa ay ang official na titulo na hawak ni Remedios at ang isa ay ang orihinal na titulo na hawak ni Elena.Kung ang Casa Lumina ay pag-aari ng pamilyang Del Pilar (apelyido ni Serena bago siya inampon), at si Elena ay kabilang sa linyang Del Pilar, nangangahulugan iyon na:Si Elena (kapatid ni Remedios, ina ni Serena) ay ang tunay na tagapagmana. Si Remedios ay kinukuha ang mana sa pamamagitan ng kasal at panloloko.Ang 'utang' ay fake at sinadya lamang upang mapilit si Elias na i-transfer ang official na titulo kay Amalia, na magiging dahilan para tuluyan nang mawala ang karapatan ng mga del Pilar sa lupa. Kinagat ni Serena ang kanyang labi. Kung mapipigilan niya ang pulong, kailangan niyang makita ang orihinal na titulo.Pumasok siya sa dining room, handang guluhin ang pulong. Ang matarik na sikat ng araw ay tumama sa matandang mahogany table."Elias, maghintay ka!" sigaw ni Serena, at pumunta siya sa tabi ni Elias."Serena, lumabas ka!" utos ni Remedios, ngunit huli na. "Ano ba 'yan?" tanong ni Amalia, ang kanyang boses ay tila isang hiss ng ahas.Hinarap ni Serena si Eduardo, ang lalaking pinaniniwalaang patay. "Sino ka ba talaga? Bakit ngayon ka lang nagpakita? Alam mo ba ang tungkol sa tunay na titulo ng Casa Lumina?"Lahat ng mata ay nakatingin kay Eduardo. Ang kanyang mukha ay nanatiling kalmado, ngunit ang kanyang mga mata ay nagpapakita ng isang maliit na bakas ng gulat."Hindi ko alam kung anong sinasabi mo, hija," tugon ni Eduardo. "Ang alam ko lang, ang pamilyang ito ay may malaking utang, at ang tanging paraan para mabuhay sila ay ang kasunduan na ito. Elias, pirmahan mo na. Huwag mo nang hintayin pang magbago ang isip ni Amalia."Kinuha ni Elias ang bolpen. Tiningnan niya ang kontrata—hindi ito para sa utang, kundi isang deed of absolute sale. Ang kontrata ay nagsasabing ibinibenta ni Elias ang buong ari-arian kay Amalia sa halagang katumbas ng utang. Walang kasal, walang pagmamahalan, purong transaksyon."Hindi ko ito pipirmahan," sabi ni Elias, at ibinato niya ang bolpen sa mesa."Ano?" sigaw ni Amalia. "Hindi ko na pwedeng gawin 'to. Serena, may sasabihin ako," wika ni Elias.Tumayo si Remedios, ang kanyang mukha ay naging kulay-abo. "Hindi mo gagawin iyan, Elias! Tandaan mo ang iyong pananagutan!""Ang pananagutan ko ay nasa kanya, hindi sa mga kasinungalingan niyo!" giit ni Elias. Ang Lihim na HabulanDahil sa kaguluhan, hinatak ni Elias si Serena at tumakbo sila palabas ng dining room. Hindi sila tumungo sa labas, kundi sa likod ng bahay—sa vines at halamanan kung saan nakatago ang lumang well at ang puno ng mangga.Nagmamadali silang tumakbo, nag-aalala na sundan sila nina Remedios at Eduardo. Habang tumatakbo sila, nagpalitan sila ng bulong."Ang sulat! Tama ka! Hindi tayo magkapatid!" hiningal ni Elias. "Si Remedios ang... ina ko? Pero kailan? Hindi ko alam!""At ang lupa! Ang Casa Lumina ay sa linyang Del Pilar! Akin ito, Kuya... Elias! Kinukuha lang niya sa atin!"Napahinto sila sa tapat ng lumang balon, na may sementadong takip at nakabalot sa ivy. Dito sila madalas magtatagpo kapag may lihim silang pag-uusapan."Nang sinabi niya na pareho tayong anak niya, nag-isip ako. Hindi ko alam kung totoo ang sinabi niya. Ang aking legal na ina ay si Remedios, ngunit ang lahat ng mga papel ay nagpapahiwatig na si Elena ang ina mo. Ang isang bagay na alam ko lang, ay ang aking ama (Fernando) ay may kinatatakutan kay Eduardo," paliwanag ni Elias. "At si Remedios ay isang puppet lamang ni Eduardo!""Ano?""Si Eduardo, siya ang may utang sa pamilya namin, hindi kami. Si Eduardo ang pumilit sa kasal ni Remedios at ng aking ama, at siya rin ang nagpilit na itago ang birth certificate ko. Palagi niyang sinasabi na ibabalik niya ang lahat sa akin kung makukuha ko ang titulong nakatago kay Elena. Ang titulong 'yan ang tanging susi na makapagpapabagsak kay Eduardo at Remedios!"Napatingin si Serena sa balon. "Ang sulat! Sinabi ni Elena na nasa kanya ang orihinal na titulo. Saan niya itatago iyon? Saan ang tanging lugar na hindi babasagin ni Remedios?"Naalala ni Elias ang isa pang bahagi ng kanilang forbidden love—ang pinaka-unang tagpuan nila sa silid-aklatan. "Ang tin box! May susunod na clue doon! Bumalik tayo!"Nagmadali silang tumakbo pabalik. Sa loob ng silid-aklatan, natagpuan ni Elias ang tin box na nahulog ni Serena. Wala na ang litrato at sulat, pero may nakita si Elias sa ilalim ng kahon.Isang manipis na pilak na susi na may ukit na lion head ang nakita nila. Ito ay hindi pangkaraniwan, at matagal na itong nakatago doon."Ito ay susi ng aking lolo. Hindi pa ito nagagamit sa loob ng maraming taon," wika ni Elias.Hinanap nila kung saan ito magagamit, at natagpuan nila ang isang matandang mahogany desk sa sulok ng silid, na laging locked. Dahan-dahan itong binuksan ni Elias.Sa loob ng drawer, may isang document na nakabalot sa pulang velvet. Ito ay may tatak ng del Pilar Estate. Ito ang hinahanap ni Elena—ang orihinal na titulo. Ang titulo ay malinaw na nagsasabing si Elena Del Pilar ang nag-iisang nagmamay-ari ng lupa.Ngunit may nakasulat sa likod ng document.“Ang totoo kong anak ay si Elias. Ang titulo ay mapupunta sa kanya kapag malaya na siya kay Remedios. Si Serena ay anak ni Remedios—ang tunay na tagapagmana ng kasamaan. Kinuha ko si Serena para protektahan si Elias. Hindi ko na alam ang dapat kong gawin Ang Kabaligtaran na Katotohanan.Biglang nabaliktad ang lahat.Si Elena (ang ina ni Serena) ang tunay na ina ni Elias.Si Remedios (ang kinasusuklaman nilang Tita) ang tunay na ina ni Serena.Ang kanilang forbidden love ay lumabas na isang tunay na incest—magkapatid sila sa ina, si Remedios!Nagkatinginan si Elias at Serena. Ang relief na naramdaman nila kanina ay pinalitan ng isang malamig na takot.Napasigaw si Elias, "Hindi! Hindi totoo 'yan!"Kinagat ni Serena ang kanyang labi. Ang mga mata niya ay napuno ng luha. "Kung totoo 'yan... Elias, Kuya... hindi tayo pwedeng mag...Biglang nabasag ang salamin ng bintana sa likuran nila. Isang matalim na tunog na kasabay ng pagdapo ng isang malaking stone sa sahig. Nakasabit sa bato ang isang note.Kinuha ni Elias ang papel. Ito ay sulat kamay ni Eduardo."Huli na kayo. Ang pulong ay tapos na. Ang Casa Lumina ay akin na. At ang anak ko... si Amalia, ang tunay na tagapagmana ng kasamaan... ay nagtatago sa ilalim ng lupa, kasama ang tunay na deed."Hinawakan ni Elias ang kamay ni Serena, hindi na alintana ang katotohanang sinasabi ng sulat. "Kahit anong mangyari, tayo ang magkasama. Sundan natin sila. Ay Kuya, bilisan mo!"Tumakbo sila palabas, patungo sa nag-iisa at lumang balon na may sementadong takip, kung saan tila nagmumula ang isang mahinang ungol ng tao. Tila may nakakulong sa ilalim.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD