Chapter 33
“KAPATID, andito ka na pala. Kanina pa kita hinihintay. Kanina pa kita gustong makausap.”
Nakita niyang lumiwanag ang mukha ng kapatid dahil sa sinabi niya. Ito ang isa sa mga madaling kunin sa kapatid niya. Ang tiwala. Madali itong magtiwala sa kanya. Kaya sigurado siyang hindi siya mahihirapan sa pagkumbinsi rito.
“Kuya? Nagbago na ba ang isip mo? Gusto mo na bang tulungan kita?
Hindi! Hindi iyon mangyayari hangal! Sigaw ng isip niya sa sinabi nito. Ngumiti siya at tumango-tango. “Oo, kapatid. Pasensya na kung nasigawan kita noong isang araw. Nadala lang kasi ako sa inis at galit ko. Dahil na siguro sa mga problemang dinadala ko. Pasensya ka na talaga.”
Lumapit ito sa kanya saka siya binigyan ng isang yakap. Nagulat siya sa ginawa ng kapatid. Bigla siyang nailang na ewa
