Protect the Boss

Kabanata 4

Noong lumabas kami sa kotse ay puro flash na ng camera ang naaninag ko sa paligid. Halos mapapikit ako sa mga flash ng camera. Nagkagulo na din ang ibang mga media. May mga reporter na sumubok na kuhanan ng pahayag kay Sir.

"Is it true that you are now in a relationship, Mr. Lim?  According to our sources, you have Miss Mildred Asuncion as your girlfriend?" Tanong ng isang reporter. Hinihintay nila ang sagot niya ngunit tinignan lamang niya ito at ningitian.

Umiling lang ito at hinapit ang baywang ko. Ngumiti din siya sa mga camerang nandoon. Naging bulung-bulungan sa mga media ang paghigpit nang kapit ni Sir sa baywang ko.

"Siya yung date?" 

"Baka girlfriend?"

"Baka nililigawan?"

"Paano si Mildred siya di ba ang rumored girlfriend?"

Iyon ang mga narinig ko bago kami tuluyang makapasok mismo sa event hall. May mga bumati sa kanya pagkarating namin. Ako naman mas pinili kong manahimik lamang at pinagmasdan siyang nakikipag-usap. Iba pa rin pala ang party sa Korea pati ang Pilipinas. Ibang-iba yung pakiramdam ko noon at ngayon.

"Hi, miss. Looks like you are alone, wine?" Inabot noong isang lalaki na dumating. Isa siguro din ito sa mga negosyante na nandito. Hindi kasi pamilyar ang mukha nito kung kabilang ito sa mga pulitiko.

"Yeah, but my boss is around." Bahagya kong ningitian ito. Hindi ko gustong maging snobbish pero kailangan kong mamansin baka kung anong maggyari kung malalaman ni boss. Matangkad ito pero medyo maliit lang nang kaunti kay Sir. Matipuno din ang pangangatawan nito at ang gwapo siya. Tingin ko nga ay isa itong modelo.

"I thought you are model in show business. Maganda ka kasi..." sabay ngiti niya. Lumabas ang mga dimples nito. " I am Prince Alfred Sy."

"Miss Kim." Hindi ko gustong malantad ang katauhan ko at hindi rin maganda maibulgar ito rito. 

"Well Mr. Sy, she is my secretary." Sabi ng isang boses na dumating sa likuran ko. Bigla bumilis yung t***k ng puso ko sa kaba. Ito na nga ba ang sinasabi ko meron di maganda mangyayari.

"Oh Mr. Lim, kayo pala... So, siya pala iyong sinasabing ng mga investors mo na lucky charm ng hotel. Your new secretary? Or should I say new pet?" ngumisi ito at hinaplos ang aking mukha. Hindi ko gusto tabas ng bibig ng isang 'to.

Parehas bahagyang tumawa pero itong si Sir ay humigpit ang hawak sa baywang ko. Nilayo ako bahagi kay Mr. Sy.

"My secretary Alfred, nothing more nothing less. So, we'll you excuse us for a minute." Medyo inilayo niya ako doon sa lalaki. nakita kong nag-iba na ang kanyang ekspresyon mula sa masaya ay may bahid na ito ng pagka-inis.Kailangan kong maibaling sa ibang bagay ang atensyon nito.

"Sir, sino po yung kumausap sa akin kanina?" tanong ko. Noong una ay matalim ang tingin na pinukaw niya pero agad din naman nawala iyon.

"He is Prince Alfred Sy, a Chinese investor of Sofia. Also one of the richest bachelors in the country. Why? are you interested in  him?"

"Wala naman nagulat lang ako sa pagsulpot niya." Sabi ko. Napatango-tango naman siya sa sinabi ko. Mukhang hindi rin ito bad mood. Muli ay sinulyapan ko ito sa malayo. Nakita kong kausap nito ang iilang bisita doon.

"Ladies and gentlemen, The host of Tara! Let's Travel! Miss Asuncion and director Valderama." sabi noong emcee.  Nakita ko muli iyong babaeng natapunan ko ng juice at yung kausap ni boss sa GSA. Posturang-postura ito sa suot na gown at kitang-kita ang sexy niong kurba ng kanyang katawan. Anghel ang hitsura pero iba naman ang ugali.

"Well of course I personally thank the whole staff of my show and our talented director." nagsalita ang babae tingin ko ay lalo itong gumanda higit pa noong huling ko itong nakita. Mahaba-haba ang pagpapasalamat nito. " And lastly, I would like to thank the CEO itself of Sofia for letting my show shoot here in their hotel. Alam niyo naman na maselan ito sa pahtanggap ng mga ganitong proyekto. Kahit ganoon pa man din ay pumayag ito at nagpapasalamat ako." saka ito marahan tumawa. Nakita ko naman na medyo namula si Sir sa sinabi nito.

Pero ibang bagay ang nakakuha ng atensyon ko. Dahil sa kasiyahan ay hindi natin maiwasan na hindi maobserbahan ang paligid. Sa itaas nang event hall ay meron din iilang bisita naka pwesto doon.

"You okay?" tanong sa akin mula sa akin likuran. Doon ay nakatayo si president Kaien. bakit siya naririto?

"Sir Kaien..Hello." Pero kahit ganoon ay meron akong nararamdamang hindi tama dito. Piling ko ay kinikilabutan ako sa presensya niya.

"You looked gorgeous on that dress. Looks like Mr. Lim is really damn lucky to have his lucky charm." yumakap ito sa akin at bumulong. Wala naman akong nagawa kung hindi ay yakapin siya. Pero hindi nagtagal ay biglang may humatak sa akin palayo sa kanya. Parehas kamin nagulat na halos matumba ako sa kinatatayuan ko.

"What the hell on earth you think you are doing Kaien?" nakita kong galit na mata nito ang nakatingin sa kausap at kinuwelyuan niya ito.

"Chill dude... huwag masyadong hot just congratulating her. Iilan lang ang nakakatagal sa ugali mo Aldriq. Pero loyal ang isang 'to." Pilyong ngiti nito ang lumahad. Ngunit hinila na ako ni Sir at naiwan siya sa likod.

"I'm really disappointed on your actions. Halos pinagtitinginan na kayo ng mga bisita." Angil niya sa akin habang papunta sa gilid. Para akong batang pinagagalitan ng tatay niya.

"Hindi mo naman siguro sinasadya na gawin ito?" sarkastikong tanong niya. Bahagya ako lumingon sa paligid at oo nga nakikita kong iilang bisita na nakatingin sa amin. Ang iba ay pasulyap-sulyap sa gawi namin.

"Naku, Mr. Lim you should be not angry I was the one who initiated the hug. Hindi ko maiwasan, ang ganda-ganda kasi niya." humalakhak pa ito. Sumunod pala si Sir Kaien sa amin. Sumimangot naman ako sa kanya at tila inaasar pa nito si boss. Sumunod pala ito sa amin.

"Alam mo Kaien, kung hindi lang kita matalik na kaibigan. Natikman mo na itong kamao ko. Will you just f**k off?" sinapok niya yung balikat ni Sir Kaien habang natatawa lang ito sa ginawa ni Sir.

"f**k you dude!"

"Sir, pupunta po muna ako sa comfort room." paalam ko kay Sir. Hindi ko gustong kumuha ng atensyon mula sa kanila.

"Okay, pero bilisan mo." sagot niya. Kasabay noon ay ang pagtawag ng emcee sa pangalan niya para punta sa mismong stage. Dahan-dahan akong lumagpas sa mga bisita para tumungo sa isa sa mga comfort room malapit doon. Pero dahil sa malas ko ay out of order iyon. Nagtungo ako sa iba pang comfort room pero ganooon din ang ibang comfort room. Hindi ko namalayan na nasa ground floor na ako habang yung event halll ay nasa third floor.

Noong papunta na ako sa last option kong comfort room ay meron akong nakitang nakabukas na pintuan.

"Pare, dalian mo kailangan mapatay natin siya. Kokonting minuto na lang ang hinihintay natin."

Biglang akong napahinto sa kinalalakararn ko at sumilip. Nakita ko ang dalawang lalaki na parehas na naka bonnet. Kung hindi ako nagkakamali ay naka set up sa harapan nila ang isang modelo ng sniper at pinasapasakan nila ito ng bala.

"Oo, sandali ka lang pare." sagot ng isa habang may kung anong pinagkakakaabalahan sa laptop.

"Ngayon na ang katapusan mo, Aldriq Lim!" sabay kinasa nito ang baril na nilagyan niya ng silencer. Napasinghap naman ako dahilan para mag- uwang ang pintuan. Sabay pa sila napatingin sa akin.

"Oops sorry... kala ko kasi Ladies room." Patay! Takbo!

Inangot ko ang paa ko at hinubad ang heels ko.

"Ayun! Hoy! bumalik ka dito!" papuputukan na sana ako pinigilan siya ng kasamahan niya. Nagkaroon ako nang pagkakataong tumakbo. Mabilis kong tinungo yung elevator pero lahat ay gamit ng iba.

"s**t! Habulin mo yun bago tayo maisumbong sa police."

Wala akong ibang choice kundi ay gumamit ng fire exit. Mabilis kong tinungo iyon at umakyat.

"Hayun siya!" sabay kaming napatingin sa isa't-isa. Lintik nalaman nila na dito ako dumaan. Doon ko nakita ang isang fireworks display na hudyat nito ay nasa open rooftop na ang mga bisita.

Halos hindi na ako huminhinga habang tumatakb dahil sa kaba. Pero noong umabot ako ng third floor level ay lumihis na ako ng pasok ng pintuan. Sakto noon ay may humila sa akin at tinakpan ang bibig ko at pinasok sa isang kwarto. Magpupumiglas na sana ako nang marinig ko kung sino yung nagsalita.

"You scared out the hell of me." bulong niya saka niya kong hinalikan. Nagulat pa ako sa ginawa niya. pilit niyang pinaghihiwala ang labi ko gamit ang malikot niyang dila.

"S-sir." sambit ko matapos ang mainit naming halikan. Parehas kaming naghahabol ng hininga.

"I am looking for you sabi mo sandali ka lang. Iyon pala nakikipaghabulan ka pala sa mga lalaki iyon." Bulong niya. Gusto ko sanang sabihin na may hustong pumatay sa kanya. Pero biglang tumumog ang kanyang cellphone.

"Hello?"

"Oo andito na siya at kasama ko. Oo tingin ko ay meron sa kanyang humabol. Unahan niyo na." Sagot nito sa kausap. Malamang ay si Mr. Lee ang nasa kabilang linya. Marahil ay kanina pa ako nila hinahanap.

"Okay sige kita tayo sa lobby." Saka niya pinatay ang cellphone. "Nakita yung heels mo sa first floor malapit sa ladies room."

"Doon ko sila nakita.. gusto ka nilang mapatay. Iyon ang narinig ko mula sa kanila." Yumakap siya sa akin. Hindi maipaliwanag ang nararamdaman ko noong marinig na papatayin nila si Sir.

"So, kaya kinuha mo ang atensyon nila para matagalan silang makapunta sa event hall." Tinignan niya ako sa mukha. Marahan akong tumango. Dahil kahit naka bonnet ang mga ito ay nakita kong nakaformal attire din sila. Kaya naisip ko na baka pupunta ito sa event hall.

"You really risk your life for your boss. And I'll give your reward." Sabi niya at muling hinalikan ang aking labi.

Tumunog ulit ang kanyang cellphone.

"Tingin ko ay magagalit na si Anthony kung hindi pa tayo bababa." Sabi niya at saka ako binuhat na parang bagong kasal. Sa gulat ko ay napahawak ako sa leeg niya.

"Buksan mo ang pintuan Anthony." Sabi niya nang marating namin ang kotse. Pinasok niya ako doon at sumakay na din siya.

"Sir, may maliit na pagsabog mula sa event hall kanina kaya nagkagulo ang mga bisita." Sabi ni Mr. Lee. Nakita kong may mga police din na nagsidatingan.

Maya-maya pa ay nagsinuran na din ang media. Mabuti na lang at nauna kaming lumabas. Inilabas na din yung dalawang lalaking humabol sa akin. Agad silang pinagkaguluhan ng media lalo na ang pulisya.

"Sir, tatawagan ko na po yung mga network para hindi na lumabas sa media ang mga balita." Tumango-tango naman si Sir.

Ako naman biglang tinignan ang phone dahil sa panibagong message na natanggap ko.

Message from: unknown

Hindi dito nagtatapos ang mangyayari sayo at sa boss mo.

Isa na naman death threat. Sino ba itong nagtetext? Ano ba ang kailangan niya sa akin at sa boss ko?

May kinakausap si Sir sa kanyang cellphone. Ako naman ay sumusulyap sa labas ng bintana. Pasado ala una nang madaling araw iyon ang nakita kong oras.

"Anthony, tawagan mo din si Prosecutor Han. Kailangan kamo natin siyang makita." Utos ni boss. Mabilis naman sumunod si Anthony ilang saglit lang ay kausap na din ito sa cellphone.

"Sir, nandoon daw si prosecutor sa opisina niya. Pupuntahan na ba natin Sir?" Tanong niya.

Habang nasa biyahe kami ay pinagmasdan ko din ang mukha ni Sir. Tila ba walang bahid nang takot ang mukha nito sa nangyari. Ako naman ay hindi rin mawala sa isip ko kung sino ang nagtatangka sa buhay niya.

Pagdating sa prosecutor's office ay mabilis namin napuntahan ang opsina nang sadya namin. Tila kilala din ito ng mga police na nandoon.

"Mr. Me--- Lim." Bungad sa amin ng isang lalaking siguro ay kasing edad ni boss. Matangkad din ito at nakasuot ng uniporme ng prosecuter.

Prosecuter Angelo Han

"This is my secretary, Miss Madison Kim." nagbow ako sa kanya. Nagawa ko pang titigan ito nang sandali. Berde ang mata nito at brown ang buhok na naka one-side. Matangos ang ilong nito ay bahagyang kaputian din ito.

"Hindi tayo pumunta dito para titigan ang nasa harapan mo." Galit na bulong ni boss sa akin. Umiwas na ako ng tingin at umayos ng upo sa tabi niya.

"So, are you gonna file a case again for the two gunmen?" Tanong niya kay boss. "I bet you do so.. mahirap na makawala ang mga iyon."

"Maliban doon, hihingi ako ng pabor mula sa Gelo." Seryosong sabi ni boss.

"Anything, siguro ay ito na ang tamang panahon na suklian namin ng opisinang ito ang mga ginawa mo noon."

Binulungan niya si Mr. Han at tila may sikreto itong sinasabi. Tumango-tango naman ang kausap nito.

"Tingin ko ay mas kailangan mong mag-ingat. Hindi biro ang ginawang plano dahil sa sinabi mo ay nagawa pa nilang pasabugin ang unahang bahagi ng event hall. Kung meron kang mas may mapagkakatiwalaan na tayo na pwede mong gawin bodyguard ay mas maganda." Paliwanag nito kay Mr. Han.

"I think I can have miss Kim doing that job." Masayang sagot ni boss.

Ahh ok---what?? Ako bodyguard niya seryoso ba siya?

"Is she capable of handling a gun?" Tanong ni Mr. Han. Oo meron akong experience sa paghawak ng baril pero that was eight years ago. I have a two year training of target shooting while I was a law student. Pero noong araw na namatay ang mommy ko sa mismong kamay ko. Since then, dad did not let handle guns.

"She has experience of handling them. A law student actually..." sagot ni boss. Napaawang ang bibig ko sa sinabi niya. Paanong nalaman niya iyon?

"Kung ganoon I think we need still to assure of she's still capable of handling. I just prepare the guns. Follow me please."

Bakit kailangan pang maging bodyguard niya? Ayoko nang humawak ng baril. Siya na lang tutal siya naman yung puntirya hindi naman ako eh! So help me God.

Pagpunta namin sa kanilang skills area. Ay nakahanda na ang baril na hiwa-hiwalay ang parts nito. Nakitako din na may target sa tapat ng kinatatayuan namin.

"I want you to assemble this gun in full load and shoot the target." Ani Mr. Han. Sumeryoso bigla ang aura ng dalawang lalaki. Hindi ko maipaliwanag ang bilis ng tinok ng puso ko. Yung pakiramdam na kinakabahan pero nag eexcite ka din ganoon yung nararamdaman ko. Nakita kong umupo siya sa gilid. Ako naman ay sinuot yung earmuffs. Habang si Mr. Han ay pinagmamasdsn ang kilos ko.

Ilang saglit lang ay sinimulan ko nang gawin ang pag-aassemble. Pero bigla ako naging confident sa ginagawa ko. Parang bumalik yung mga inaral ko tungkol sa mga baril. Kumilos nang kusa ang mga kamay ko.

BANG!

BANG!

BANG!

Tatlong putok ng baril anģ pinakawalan ko doon sa target. Sa bilis nang pangyayari ay hindi ko namalayan na tapos na iyon.

"You are quite shooter. I am impressed with your skills. Three shots in one position. Directly to the heart." Sabi ni Mr. Han nang makatingin ito binoculars. Ako naman ay namangha sa tinuran niya.

"I told you she is perfect to be the one." Isang ngisi ang pinakita ni Mr. Lim. Tumango lang ito at lumapit sa akin.

"I think hindi na niya kailangan nang in-depth training. We'll proceed with the license. I also think she is in good shape to be your--" pero pinutol ni Mr. Lim yung sasabihin ni Mr. Han.

"Just do it and stay away from her." Hinila niya ko papunta sa likuran niya.

"Tama bang sabjhin kong possessiveness ang nakikita ko sa iyo." ngising biro niya kay Sir. Halos sumingkit na yung mata nito kay mr. Han.

"Okay... okay fine I'll leave you here." sabi ni Mr. Han at umalis na sa training area.

"You keep your distance with him." baling niya sa akin. "Piling ko may gusto siya sa iyo."

Diyan tayo laglag panga. Itong si Sir kung anu-ano iniisip. Para naman boyfriend kung maka-asta.

"He's a nice person I think."opinyon ko tungkol kay Mr. Han.

"Fine, dito ka na din tumira at sa kanya ka na magta-trabaho." nakabusangot na sabi nito. Aww! Ang cute-cute naman nito. Lord! Bakit ang gwapo niya sa paningin ko?

"Hi-hindi naman sa kinakampihan ko siya." Umiwas ako ng tingin sa kanya. Marahil ay pula ang pisngi ko sa sinabi ko.

"Put it it in your mind that you belong to me ONLY ME Madison." Sabi niya at pagkatapos ay binigyan niya ko nang mainiit at mapusok na halik.

"I can kill him at this moment when he will flirt with you again." Sabi niya pagkatapos ng halik. Sakto din naman dahil bumalik din si Mr. Han nang tagpong iyon.

"Just sign this papers and you csn hold legally a gun." Sabi ni Mr. Han nang pirmaham ni Sir yung kontrata.

"We'll be going straight home now." Inutasan nito si Mr. Lee na ihanda na ang kotse. Pagkatapos ay dumiretso na kami sa labas at pumasok sa sasakyan.

Hindi ko lang maintindihan kung bakit kailangan kong magkaroon ng baril. May papatayin ba ako? Habang nag-iisip ako tungkol doon ay huminto ang kotse sa isang private house. Mabilis na bumababa si Mr. Lee atlumabas fin si Sir.

"Just stay here." Sabi ni Mr. Lee bago maisara niya ang pintuan bg kotse. Hindi na din ako humirit pa. Tinignan ko muli ang xellphone ni Uncle Arnold pero unattended pa din ito. Hindi din ba ko hinahanap ng Daddy? Hindi din ito nagpaparamdam sa cellphone kahit na isang beses.

Habang nakatulog ako sa kotse ay biglang nagising ako pero hindi ko ginusto magising pero alam kong may tumabi sa akin at hindi ko na minulat ang aking mata. Naramdaman kong may humaplos sa aking dibdib dahil nararamdaman kong minamasahe niya ito. Piling ko nasa panaginip lang ako. Nakakaramdam ako ng kamay na unti-unting binababa ang stockings ko at underwear ko.

Binuka niya ang legs ko at nilaro ang gitnang bahagi ng hita ko. Doon ako napamulat sa panaginip ko. Tumambad sa akin ang halis hubad kong katawan pero akma akong sisigaw ay bigla niyang tinakpan ang bibig ko.

Isang lalaki na isang nakakalokong ngisi ay pinakita nito. Dalawang daliri nito ang pinasok sa pagitan ng hita ko dahilan para magitla ako. Gusto kong manlaban sa kanya. Nakita kong may hawak na itong baril at tinutok sa akin.

"Subukan mong sumigaw ng sumabog din ang ulo mo."

Dahil madilim din ang paligid at ang loob ng kotse ay hindi ko makita nang malinaw sng mukha ng lalaking ito. Hindi ko na din nagawang gumawa nang ingay kahit na gustong-gusto kong humingi nang tulong.

Naramdaman kong ang pagdapo ng dila nito doon. Kahit hirap akong kumilos dahil tinali nito ang kamay ko ay binuka niya nang maigi ang binti ko. Tinuloy niya ang ginagawa niya kasamay noon ay ang paghaplos ng kamay nito sa ibang bahagi ng katawan ko.

"Huwag di-diyan..." daing ko nang natumpok nang dila niya ag G spot ko. Nakitang ngumisi ito at lalong doong ginalaw-galaw. Nag-init ang buong katawan ko at nararamdaman kong pati sa ibaba ko. Bahagyang kinagat nito ang pinkish bud sa dibdib ko nang tumungo ang labi niya.

Bakit ang tagal nila? Please dumating na kayo... hindi ko na kaya....

Kasabay noong ay narating ko ang sukdulan nang nararamdaman ko. Kusa nitong inayos ang suot ko. Maliban sa underwear ko na dinilaan ito at tinago sa bulsa niya.

"Souvenir ko ito mula sa'yo." Saka bumababa ito nang sasakyan at tila bulang din itong nawala.

Umayos ako nang upo nang makita kong paparating na si Sir. Napahawak ako sa palda ko dahil wala na akong undewear ay piling ko ay ang hina-hina ko.

"Let's go." Utos ni Sir nang makasakay ito ng kotse. May dala don na bagahe si Mr. Lee at nilagay ito sa harapan. Malaki ang pasasalamat ko dahil mabilis ksming nakadating mansion. Hindi din napanskn ni Sir ang bigla kong pagtahimik sa buong biyahe.

Hindi ito pwede may iba akong nararamdaman sa mga pangyayari ito.