KAHIT ano’ng pagpikit ang gawin ni Angel ay hindi siya dinadalaw ng antok. Naalala pa rin niya ang magulang niya ngunit hindi no niya hinahayaang umiyak ang sarili, sapagkat ayaw niyang kainin siya ng emosyon niya dahil baka maapektohan nito ang plano niya.
Umiling siya upang mawaksi ang iniisip niya pagkatapos ay hinawi ang kurtinang tumatago sa idinikit niyang panyo. Hanggang ngayon, palaisipan pa rin sa kanya kung sino ang nagbigay ng panyo na ’yon sa kanya. Napatingin siya sa pangalan ni Hera na nakapatong sa panyo. May hinala siya rito dahil tulad ng sinabi ng kaklase niya, nagbibigay ito ng panyo sa mga estudyante ngunit hindi pa niya nakikita ang panyong iyon kung katulad ba ng panyo na nasa kanya.
“Saan kaya natutulog ang mga teacher kapag ganitong oras at saan sila pumupunta ka
