KUMUHA si Diwa ng face towel sa bag na laging bitbit kapag pupunta sa bahay ni Rique. Nasa bag na iyon na lahat ng kailangan niya sa ilang araw. Hindi siya matahimik na wala man lang siyang maitulong kay Rogue. Pampunas na lang pawis ang ambag niya.
Hindi agad bumalik si Diwa para sa puso niya. Nagluto siya at nag-focus sa ibang bagay. Pinilit niyang hindi muna isipin si Rogue. Pagkatapos lutuin ang tanghalian, nag-check muna siya ng sarili. Okay na siya. Normal na uli ang pakiramdam niya.
Ilang inhale-exhale muna bago siya lumabas. Nag-isip siya kung paano makakaiwas sa parang magnet na epekto ni Rogue. Hindi muna siya titingin sa mga mata. Hindi rin siya lalapit masyado.
Ang lagi niyang paalala sa sarili: Distansiya, amiga!
Halos hanggang baywang na ang lalim ng nahuk
