Kabanata 4
1072 Words
Kabanata 4
"Follow me," ani Zao sa'kin.
Napatayo na ito sa kanyang pagkakaupo sa sofa at muling napabaling nang tingin sa akin. Napatayo na rin ako at daling sumunod sa kanya paakyat ng hagdan. Wala akong ideya kung saan kami pupunta. Basta sumunod lang ako sa kanya.
Sinabi niya rin sa akin kanina na pinaka-ayaw niya sa lahat ang taong hindi sumusunod sa kanyang gusto at sabi pa niya, kaya niyang pumatay ng taong matigas ang ulo. Natatakot tuloy ako. Baka kung ano pa ang mangyari sa akin dito.
Nasa pangalawang palapag na kami ng kanyang bahay at huminto siya sa isang pintuan at sa tingin ko ito ay ang kwarto niya. Maybe. Bahagya niya itong binuksan. Pagkatapos niyang gawin 'yon ay napabaling sa akin ng tingin.
"This is your room." sabi niya sa akin. Nauna na itong pumasok sa loob at agad lang akong sumunod sa kanya. Inilibot ko agad ang tingin ko sa kwartong ito. All I can see is black. "This is my old room. Some miracle happened here." he said.
"Wala akong balak na pakialaman iyang buhay mo." sabi ko sa kanya. "Proud ka pa talagang sinabi 'yan sa akin."
"Yes I am proud of it." aniya. "Bakit ko itatago ito sayo? Iyan naman talaga ang totoong buhay ko. Mas mabuting malaman mo na ito.." dugtong niya at sinamaan ko lang ito ng tingin dahil sa sinabi niya sa akin.
Inilibot ko nalang ang tingin ko sa kwarto. Bakit ba kasi puro itim itong nandito? Kampon ba siya ng kadiliman? Nakakatakot naman. Baka naman isa siyang bampira.
Mula sa kama, kurtina at lahat ng gamit na makikita ay kulay itim. Kinabahan tuloy ako bigla. Bakit niya ako pinapasok dito? Anong gagawin namin dito? Wala naman sanang masamang gawin siya sa akin.
"They said you're innocent," napaharap siya sa akin. "Why are you acting like you're not an innocent one?" tanong niya. Napaharap siya sa akin at bahagyang lumapit sa aking kinatayuan. Tanging nagawa ko lang ay napaatras hanggang sa napasandal nalang ako sa bookself.
"I am just looking at you. Why are you scared at me. I am not going to bite you." mahinahon niyang sabi sa akin. "Masama bang magtanong? Isa pa, hindi naman kabastusan ang katanungan ko sayo.
Hindi ko maipaliwanag ang kabang nararamdaman ko ngayon. Gusto kong tanggapin at alam kong gagawin talaga niya ang iniisip ko sa ngayon pero hindi pa ito ang oras para dito. Ngayon pa lang niya ako nakikilala.
I know he owned me now. He owned me dahil gusto niya akong iligtas sa matandang 'yon, kay Tita at gusto niyang makalayo ako sa club. Kaya niya 'yon ginawa. Haist. It's still not the time for it. I know my family needs a lot of money, but damn, hindi sa ganitong paraan.
"Please." sabi ko nalang sa kanya at bahagya nang malapit ang kanyang katawan sa akin. "This is not the time yet to do that Mr. Baldwin." I said.
Sinamaan niya lang ako ng tingin. "I told you not to call me Mr. Baldwin. I told you to call me Zao. Idiot." dugtong nito.
"Zao." sabi ko nalang. Gusto ko siyang tawaging Zao nalang. I'll keep that on my mind.
Bahagya niya pa akong ikinulong sa kanyang mga kamay. Unti-unti niyang inilapit ang kanyang labi sa tenga ko. Halos natuod ako sa aking kinatayuan sa ngayon. Hindi ko alam kung bakit niya ito ginagawa sa akin ito or shall I say, alam kong gagawin niya talaga ito pero nagulat ako.
I am not ready for this and I am not willing. Hindi maaari.
Pisteng yawa talaga si Tita! Siya ang dahilan nito.
Nararamdaman ko na ang kanyang hiningang dumadapo sa aking balat. Halos mahahalikan na rin niya ang aking tenga dahil sa natura niyang ginawa sa akin.
Ilang sandali din kaming ganon ang naging posisyon namin. Gustuhin ko man itong itulak pero hindi ko ito magawa sapagkat nawawalan ako nang lakas bigla. Nawalan ako nang lakas para magsalita.
"Verity." pabulong niyang sinabi sa akin. Mas lalong dumoble ang kabang nararamdaman ko sa ngayon. "I owned you now." nanlaki lang ang mata ko sa kanyang sinabi sa akin.
"I'm not ready for this." nanginginig ang boses na sabi ko sa kanya. "Sumama ako sayo dahil naisip kong baka ikaw na ang makakatulong sa akin. And yeah, natulungan mo nga akong makalayo."
Tumahimik lang siya sa aking sinabi.
"Please Zao." nagmamakaawa kong sabi sa kanya. I want to beg not to do it. "You already owned me at sigurado naman akong tama na 'yon."
"That's stupid." narinig ko lang na sabi niya sa akin. Bahagya niyang inilayo ang kanyang mukha at katawan sa akin kaya naman ako nakahinga ng maluwag. "I can do everything to you if I want to." he said.
Ilang sandali pa ay nakikita ko siyang in-unbuttoned niya ang butones nang kanyang suot na longsleeves at agad niya itong hinubad sa aking harapan.
Hindi ko naman inaasahan na makikita ito sa aking harapan sa ngayon. Minsan na nga lang ako nakakakita nito sa personal. Sa mga brochure at magazine ko lang ito makikita at ngayo'y nasa harapan ko na talaga.
Napalunok ko nalang ako at sinubukang hindi maibaba ang tingin ko. Damn it. Hindi ko lang talaga maiwasang mapabaling sa kanyang katawan.
"Such a nice view right?" he asked me.
"A-Anong balak mong gawin sa akin at bakit ka naghuhubad sa aking harapan?" kinakabahan ko ng tanong sa kanya. Wala naman sana itong balak sa ngayon. Diyos ko. "Sinabi ko na sayong hindi pa ito ang oras Zao."
"Fine." sagot niya lang na tila ba napipilitan. "I know you're tired so rest and sleep well. I'll do it next time To the right time." sabi niya at tumalikod na sa akin bitbit ang kanyang longsleeve na hinubad sa aking harapan.
Bago pa man ito tuluyang nakalabas ay napabaling ito sa akin ng tingin. "Don't try to escape. I'll do it you if you do." pagbabanta niya. "At may mga luma pa akong damit diyan sa cabinet. 'Yon lang muna ang pansamantala mong isusuot."
"Okay." sabi ko sa kanya sabay tango.
Tuluyan na itong lumabas at sinarado ang pinto. Bumuntong-hininga naman ako at napaupo sa gilid ng kama. Iisipin ko nalang na ang ginagawa ko ay para sa pamilya ko. This way, may makukuha akong perang malaki.
Yawa!
I am now living with that jerk. Haist. Gusto kong magmura.
Piste! Yawa! Fvck! Bullshit!
___________________
TheDarkProphecy
- Writer
