Kabanata 3
1522 Words
Kabanata 3
Patuloy lang niya ako sa paghila hanggang sa tuluyan na kaming nakalabas ng club. Hindi pa rin ako makapaniwala na siya ang makapagbigay ng malaking presyo. Kinakabahan ako.
"Dahan-dahan lang sir." nasabi ko nalang sa kanya dahil mabilis lang itong naglakad. Hindi ito nakinig pa sa akin. "Saan mo ba ako dadalhin sir?" natataranta kong tanong.
Huminto kami sa paglalakad sa harapan mismo ng isang napaka-gandang kotse. Kulay itim ito at agad itong napaharap sa akin. Seryoso itong nakatingin sa akin.
"You're too lucky that I picked you," seryoso niyang sabi. "I mean, you can always see my handsome face. Many woman dreamed about me. But your the most luckiest woman." dugtong nito.
Napalunok nalang ako. Hindi naman 'yon ang habol ko dito. Hindi din naman ako isang bayarang babae na ikumpara niya sa iba. I am just a simple person who wants to earn a money. Ngunit ito ang dumating sa akin.
"Wala akong pakialam sir kung gwapo ka. Napilitan lang din akong pasukin ito kung alam mo lang." paliwanag ko. "At isa pa, hindi ako isang bayarang babae. Kung makaasta ka sa akin kala mo naman naghahabol ako sayo."
"I don't care. You're still lucky to have me." aniya. "Sayang ang ganda mo pag na-torture ka nang matandang 'yon. You should be thankful to me. Because I save you, I help you and especially, I spend half a million pesos just to help you get out of the club." he said.
Matandang 'yon?
"Wala din akong pakaialam mas mabuting ibalik mo nalang ako kay Tita." I said. "Gusto ko nalang bumalik sa probinsiya. Ayaw ko na dito sa Manila."
Gusto kong kausapin si Tita tungkol dito. Mas gusto ko pang umuwi nalang sa probinsiya. Yes he's handsome, but I do not care about it.
Napa-smirk ito. "No. You can't go back. I can't let you go back to your stupid Tita." aniya. "Let me have you so you can escape from your Tita and from that idiot! Hindi mo ba iyon naintindihan?" pasigaw na niyang sabi sa akin.
"Kailangan ko talagang makausap siya." muli kong sabi. "Kakausapin ko lang naman siya at wala naman sigurong masama doon!"
"No!" sigaw niya sa akin kaya nagulat ako. "Hindi mo ba naintindihan ang sinasabi ko? Hindi ka na pwedeng bumalik pa. That idiot might get you from me. He's a stealer."
"Verity!" narinig ko mula sa aking likuran at nakita ko si Titang tumatakbo papunta sa aming kinatayuan.
"Sa wakas nahanap din kita. Yung bilin ko sayo wag mong kalimutan at konting tiis lang ito, isang buwan lang okay?" aniya sa akin at muli siyang napaharap sa lalaking bumili sa akin.
Ayan na naman siya mula sa mga bilin niya. Wala ba siyang balak para kukunin ako mula sa kanya? Mukha naman 'yang pera si Tita, malamang hindi na niya ako kukunin pa. Damn it! Pag may nangyari sa aking masama, malalagutan talaga siya ng hininga.
"Mr. Baldwin, alam ko namang aalagaan mo si Verity. Huwag mo siyang saktan at pabayaan. Naku, malalagot talaga ako sa magulang niyan pag may nangyaring masama sa batang 'yan." aniya.
Hindi na ako bata. I'm already 24 years old. Hello.
"Hindi ko siya sasaktan. I just want to have her." sagot ni Mr. Baldwin. "To get away from your stupidity." ani Zao. Pabulong niya 'yong sinabi.
"Tita, hindi na ba pwedeng umatras ako?" tanong ko sa kanya.
Napailing lang si Tita sa akin. "Wala na akong magagawa Verity. Pero wag kang mag-alala. Mabait naman si Mr. Baldwin. Sundin mo nalang ang gusto niya para hindi siya magagalit okay? At pag nagawa mo na 'yun, makakauwi ka na sa probinsiya niyo kaya konting tiis lang." nakangiti niyang sabi sa akin. "At tsaka matinong trabaho naman ito. Kikita ka nga nito e. Huwag kang mag-alala. Magpapadala agad ako ng pera sa pamilya mo sa probinsiya. Alam kong magiging masaya sila dito."
Naalala ko bigla ang pamilya ko dahil sa sinabi ni Tita. Tama naman si Tita. Makakakuha nang pera ang pamilya ko dahil sa ginawa ni Tita. Bumuntong hininga nalang ako. Tatanggapin ko nalang kaya ito para sa pamilya ko? My God.
Ilang sandali pa ay hinawakan na ni Mr. Baldwin ang kamay ko kaya dali akong napatingin ni Tita. Pilit akong pinapasakay ni Mr. Baldwin sa kanyang sasakyan. Nagpumiglas ako at sinamaan lang siya ng tingin.
"Hindi mo na ako kailangan pang pilitin pa! Sasama naman ako!" sigaw ko nalang sa kanya at ibinaling ko muli ang tingin ko kay Tita. "Tita, siguraduhin mo lang talagang magpapadala sa kanila ng pera kapalit nito ang pagsang-ayon kong sumama kay Mr. Balwin." ani ko kay Tita at napangiti lang ito.
"Of course. Sige na sumakay ka na sa kotse ni Mr. Baldwin at baka magalit na siya sayo." aniya at napatango nalang ako sa kanya.
Tuluyan na akong pumasok sa kotse at napaupo nalang sa driver's seat. Agad ko siyang nakitang umikot sa bandang harapan at kaagad na pumasok mula sa pintuan ng driver's seat.
Muli kong ibinaling ang tingin kay Tita. Pero tuluyan na siyang tumalikod at bumalik sa loob ng club. Bumuntong-hininga nalang ako. This is stupid. I should not accept it.
"You should be thankful to your Tita. Wala naman akong masamang balak sayo." ani Mr. Baldwin habang nagmamaneho. "I'll make sure that you're not going back here. I will never let that happened." aniya.
Imbes na magalit ako sa kanya, may nararamdaman akong paru-parong lumilipat sa aking tiyan. Hindi ako dapat kininilig. Kinikilig nga ba ako? Hindi nga 'yon nakakalig ang sinabi niya e. This is stupid.
Dapat ba akong magpasalamat sa kanya sapagkat inalis niya ako club. Nakakahinga na ako nang maluwag.
Napatingin lang ako sa kanyang sinabi sa akin at napahinga ng malalim. "Ano bang gagawin mo sakin? Sabihin mo at para makauwi na ako agad sa probinsiya."
"You. I need you that's why I am helping you out there." seryoso niya lang na sambit sa akin.
Kung alam ko pang ganito ang trabahong papasukin ko, edi sana hindi nalang ako sumama kay Tita. Gusto kong magalit kay Tita, ngunit gusto ko ring magpasalamat dahil nagkapera ako. But damn it! Hindi ito ang gusto ko!
"This will last only in one month. No. It should not last only in one month." aniya at bahagyang napatingin sa akin. "I don't want you to be back in the club. Just be in my side, if you stay to me, no one can ever hurt you. Because I am willing to protect you."
"Mr. Baldwin—" nagmamakaawa kong sabi sa kanya.
"Don't call me Mr. Baldwin, damn it." aniya. "Just call me in my name. Just call me Zao." aniya.
His name is Zao Baldwin?
Napahinga muli ako ng malalim. Wala naman akong pakialam kung ano ang itatawag ko sa kanya. Ang akin lang sa ngayon ay malaman kung makakauwi pa ba ako sa probinsiya. I'm thankful na hindi niya ako gustong bumalik sa club.
+
Isang malaking bahay ang bumungad sa akin no'ng makalabas ako ng kotse niya. Hindi ko inaasahan ang laki ng bahay niya. No wonder why he can afford a half a million just for me.
"What are you doin' out there?" galit na tanong niya. "I said come here! Ano? Tatayo ka lang ba diyan?" dugtong niya kaya dali akong sumunod sa kanya papasok sa kanyang bahay.
Maganda na sa labas kung tignan ang bahay niya, napamangha pa ako dahil sa ganda ng loob. May dalawang hagdan sa magkabilang gilid habang pinapagitnaan ito ng dalawang sofa na kulay itim.
"Feel at home." muli niyang sabi sa akin. "I'm just the only one who lived here and don't try to escape." dugtong nito. "May CCTV camera ang bawat sulok kaya hinding-hindi ka makakatakas dito."
Bahagya siyang umupo sa sofa. "Sit." utos niya at sumunod lang ako sa kanyang sinabi. Umupo din ako sa sofa sa tapat ng kanyang kinaupuan.
"How old are you?" seryoso niyang tanong sa akin.
"I'm 24 years old." sagot ko sa kanya. "Huminto na ako sa pag-aaral para lang matulungan ang pamilya ko na gumagapang sa hirap. Kaya nagpunta ako dito sa Manila para maghanap ng magandang opurtunidad pero iba ang nadatnan ko." paliwanag ko sa kanya.
"That's why I am here, willing to help you. Para maiahon ang pamilya mo sa hirap." aniya. "At isipin mo nalang na ang ginawa ko ang pagtulong na rin sayo. Isipin mo nalang na swerte ka at ako ang kumuha sayo d'on. Paano kung ang matanda ang magmamay-ari sayo? Damn. Pag nagkataong hindi ako ang nagbigay ng malaking presyo, I still want to steal you."
The heck. He's going to steal me? What the hell
Napalunok nalang ako sa kanyang sinabi. "Wala akong pakialam sayo and hindi din ako interesado." I said.
Napatawa lang ito. "Think twice, you're too lucky to have me." aniya. "Well, all you need to do here is...pagsilbihan ako. You are going to be my maid, and so on and so fort."
Nakahinga ako nang maluwag. Salamat sa Diyos at sa tamang tao ako napadpad.
"Salamat. Maraming salamat." nasabi ko nalang sa kanya.
_____________________
-TheDarkProphecy
- Writer
