Ericka’s Point of View
Napapikit ako ng marinig ang aking pangalan. Agad akong napalunok at nag-isip ng paraan upang maiwasan siya. Agad akong napadilat at sabay tumakbo papasok sa loob ng university upang hindi niya ako makausap.
Nang makalayo na ako sa kaniya, agad akong huminto sa isang poste at doon napahawak dahil sa sobrang pagod na aking naramdaman. Aagd akong napapikit at napahinga ng malalim upang kumuha ng hangin. Agad akng tumayo ng maayos at sabay napasandal sa poste.
Habang nakasandal, agad akong nagulat nang biglang may kumalabit sa aking likuran. Agad akong napatingin sa likod at sabay napalayo ng makita ko ang malapit niyang mukha saakin.
“Ayos ka lang ba Ericka?” tanong niya saakin. Agad akong napahawak sa aking dibdib dahil sa kaba na aking naramdaman. Agad akong tumingin sa kaniya at sabay inirapan siya dahil sa kaniyang ginawa.
“Nababaliw ka na ba Kate? Sa tingin mo hindi ako magugulat dahil sa ginawa mo ngayon?” galit sa sabi ko sa kaniya. Agad naman siyang napatawa ng malakas dahil sa reaksyon na aking ginawa. Agad siyang lumapit saakin sabay tapik ng malakas sa aking likuran habang tumatawa ng malakas.
“Ano ba kasing iniisip mo Ericka? Kanina pa kita tinatawag pero patuloy ka lang na tumatakbo.” Tanong niya saakin. Agad akong napahawak sa aking noo at sabay napailing-iling sa kaniya upang bilang sagot sa katanungan niya.
“No, it’s nothing ang dami ko lang talagang iniisip.” Saad ko sa kaniya. Agad naman niya akong nginitian at sabay nagpatuloy sa paglalakad papunta saaming classroom.
“By the way Ericka, bali-balita ngayon si Lester ahh dahil sa pagpapakasal ni Lester sa anak na babae ng mga Salvador ah.” Saad ni Kate saakin. Agad naman akong napapikit at sabay napahawak sa aking noo dahil sa sinabi niya saakin.
“Pwede ba Kate wag mom una sabihin saakin ang mga bagay na iyan dahil wala naman sa plano ko ang ganyang bagay hindi ba?” saad ko sa kaniya. Agad naman siyang tumango-tango saakin at sabay nagpatuloy sa kaniyang paglalakad.
“By the way I’m just curious, ang alam ko si Lester ay kaibigan mo dati diba, ehh bakit naman galit na galit ka na sa kaniya noon?” tanong niya saakin. Agad naman akong napahinto sa aking paglalakad dahil sa kaniyang sinabi saakin. Agad naman napahinto si Kate sa kaniyang paglalakad dahil sa biglaan niyang pagpansin na hindi na ako nakasunod sa kaniya.
“Why is there a problem?” pagtatakang tanong niya saakin. Agad naman akong ngumiti sa kaniya sabay umiling-iling. Naglakad ako papalapit sa kaniya at nagpatuloy sa aming paglalakad.
Pinilit kong ngumiti ngunit kahit ano ang aking gawin ay hindi ko parin magawa ang ngumiti dahil sa sinabi ni Kate saakin.
Pagdating naming sa loob ng room agad kaming pumunta sa aming upuan at doon umupo. Habang hindi pa nagsisimula ang aming klase naisipan ko munang yumuko upang magpahinga.
Every minute that has passed, onti-onti kong naalala ang mga nangyari saakin noong bata ako.
It all started in summer time. Dahil sa hindi nila ako nakitaan sa pagkahilig sa business na kanilang ginagawa, agad na nila akong sinukuan at never pinansin. I was four years old back then. That time I experienced the hardest part of my life. To them dapat ang anak nila marooning na sa lahat ng mga bagay-bagay na umiikot sa mundo ng business kaya nung four years old palang ako marunong na ako kung paano mag-solve ng multiplication table at ng division, pati narin ang mahihirap na problems ay kaya ko na din sagutan.
Masaya sila dahil para daw akong si Kuya nung four years old palang siya kaya lahat ng pinagawa nila kay Kuya ay pinagawa din nila saakin. But nung mag five na ako doon ako nagkaroon ng lakas ng loob na sabihin kila Mom at Dad na ayaw ko ang pinapagawa nila. Dahil doon, nagsimula silang magalit saakin at kamuntik muntikan pa akong itakwil sa pamilya namin. But thanks to my brother, he saved me to them and said that he will be asked me to changed my mind.
Nung mga oras na iyon nakita ko na ang kakaibang kapatid ko, dahil sa murang edad na twelve years old at para na siyang matanda kung umasta. But I can’t blame him because he was so intelligent at kayang-kaya na niyang makipaglaban sa mga matataas na tao sa business but me I can’t do that, because I want to choose my dreams not my parents dream for me.
Sa mga oras na iyon nakita ko na ibang Kuya Jameson na ang nasa harapan ko. Dahil ang dating Jameson na nasa harapan ko na kayang ngumiti at makipaglaro saakin ay naging isang seryosong tao na. I want to embrace him but I can’t, dahil sa tuwing kinakausap niya ako ay hindi ko na maramdaman ang kapatid ko sa kaniya.
Habang nasa loob ako ng aking kuwarto at nakatingin sa labas ng bahay namin at tinitignan ang mga batang naglalaro. Agad naman akong nakarinig may kumatok sa aking pintuan. Agad naman akong napatingin dito bago lumapit upang buksan ito.
Pagkabukas ko ng pintuan agad bumungad saakin ang walang ka emo-emosyon na si Kuya Jameson. Agad naman akong nagtaka dahil sa kaniyang pagbisita sa aking kuwarto.
“Anong ginagawa mo dito Kuya Jameson?” nagtataka kong tanong sa kaniya. Ngunit wala siyang sinabi saakin kung hindi agad nalang tumuloy na pumasok sa aking kuwarto at sabay tumingin sa labas ng bintana. Agad akong napatingin sa kaniya at nagtaka dahil sa kaniyang inasta.
“You want to play outside?” tanong niya sakin. Agad akong napakunot dahil sa kaniyang tanong saakin. Agad siyang tumingin saakin sabay ngiti saakin. Agad naman nanlaki ang aking mga mata ng muli kong makita ang mga ngiti ni Kuya Jameson saakin.
“Why you don’t want to? Look they are all happy while they playing. I know that you want to join to them so what are you waiting for?” masaya niyang sabi. Agad naman akong napayuko dahil bigla ko nalamang naalala ang sinabi saakin nila Mom at Dad.
“What’s wrong?” he curiously asked.
“Because Mom and Dad will angry at me if I play to them. Sabi nila saakin papaalisin nila ako pagginawa kong suwayin sila.” Maluungkot kong sabi. Agad naman siyang ngumiti saakin sabay lumapit saakin.
“You know Ericka, it’s cool that sometimes you will break their rules. Nung eleven years old ako at nasa Amerika ako para mag-aral nakikita ko na gusto nila akong matuto lalo sa business, but I realize na hindi naman masaya na lagi nalnag ganon ang routine mo so dahil wala naman sila Mom and Dad doon, pag wala akong pasok I tried to go to different places in Amerika ng hindi nila alam.” Saad niya saakin. Agad siyang ngumiti saakin sabay hinawakan ako sa aking balikat.
“At dahil sa ginawa kong iyon nalibot ko ang buong Amerika ng hindi nila alam at naging masaya pa ako.” Masaya niyang sabi. “So, it’s not wrong to break the rules that they made.” Saad niya sabay ngumiti saakin. Agad naman akong ngumiti sa kaniya sabay napayuko.
“At isa pa wala naman sila Mom at Dad dito. Sinabihan ko na din ang mga mades at drivers natin about this and they will do their best para hindi ito malaman nila Mom.” Saad ni Kuya sakin. Agd naman akong napatingin sa kaniya sabay binigyan siya ng isang malaking ngiti.
“Really pwede akong lumabas?” I asked him. Tumango-tango lang siya saakin sabay niliyad ang kaniyang kamay saakin.
“Let’s go?” tanong niya saakin. Agad naman akong ngumiti sa kaniya at sabay hinawakan ang kaniyang kamay. Agad niya akong hinatak papalabas ng aking kuwarto at tumngo sa labas ng aming bahay.
Paglabas ng aming bahay, agad kong nakita ang mga bata na kasing edad ko na naglalaro. Agad naman ako napatingin kay Kuya dahil sa kaba na aking nararamdaman. Agad naman siyang tumingin saakin sabay ngumiti.
Agad akong napatingin sa kanila ta sabay naglakad papalapit sa kanila. Nung una ay kabang-kaba ako na kausapin sila, ngunit agad naman napatingin saakin ang isang babae at agad akong nilapitan.
“Hi diba ikaw yung bata na nakatira sa bahay na iyan?” tanong niya sabay turo saaming bahay. Agad naman akong tumango-tango sa kaniya bilang pagsang-ayon. Agad naman siyang ngumiti saakin sabay liyad ng kaniyang kamay saakin.
“Ako nga pala si Maricar, and you are?” tanong niya saakin. Ngumiti ako sa kaniya sabay hawak ko ng kamay niya at nakipag-shake hands. Agad naman siyang ngumiti sakin sabay hinatak ako papalapit sa mga kaibigan niya upang makipaglaro.
Napangiti naman ako sa kaniya at sumama sa kanilang ginagawa. Ngunit kahit anong gawin ko ay hindi ko naiintinidihan ang kanilang ginagawa dahil lahat ng kanilang ginagawa ay panibago lamang saakin.
Lumipas ang mga oras ngunit sa lahat ng kanilang laro ay hindi man lang ako nasiyahan dahil kahit anong gawin nila ay hindi ko naiintindihan. Naisipan ko nalamang na umupo sa isang tabi at doon na inabangan sila matapos sa kanilang paglalaro.
Pakiramdam ko hindi kami magkakaintindihan. Agad akong napahinga ng malalim at sapayuko nalamang dahil sa pagka-bored na aking naramdaman. Nagulat naman ako ng biglang may isang bat ana huminto sa aking harapan.
“Are you alright?” tanong niya saakin. Agad akong napatingin sa kaniya dahil sa kaniyang sinabi. “Ako nga pala si Lester, Lester Gabrielle Lee.” Masaya niyang sabi saakin sabay ngumiti.