8: Dom's Influence

2642 Words
CHAPTER EIGHT PATULOY NA UMALINGAWNGAW ang malalakas at sunod-sunod na putok ng mga baril sa paligid. Alam niyang isa sa kaniyang mga tauhan ang tinamaan at wala siyang ideya kung buhay pa ba iyon dahil wala na siyang panahon upang i-check ito. Siguro kung wala siyang ibang kasama, mahihila pa niya iyon at maitago mula sa mga kalabang hindi nila nakikita. Ngunit kasama nila si Autumn ngayon kaya wala siyang ibang nagawa kung hindi ang umatras upang ibalik sa sasakyan ang dalaga dahil mas magiging safe ito roon. Habang umaatras sila ay nasa likuran niya si Kris at binibigyan siya nito ng cover fire. "Quiet!" Matigas niyang utos kay Autumn dahil tili itong nang tili. Malakas ang sigaw nito kaya nakakabingi. Sa kalagitnaan ng putukan ay ligtas niya itong nadala at naipasok sa bullet proof SUV niya. Paalis na sana siya nang bigla siya nitong yakapin ng mahigpit sa leeg at hinila palapit sa katawan nito. At dahil hindi niya ito inaasahan ay napasubsob siya sa ibabaw ng katawan nito. Babangon sana siya ngunit may ilang bala nang tumatama sa salamin at ibang parte ng kotse kaya habang nasa ilalim ng katawan niya si Autumn ay pinilit niyang gumapang papasok ng kotse at gamit ang paa ay isinara niya ito. "You can let go of me now." Mahina at kalmadong sabi niya sa dalaga dahil mahigpit na mahigpit pa rin itong nakayakap sa kaniya. He found it awkward and at the same time, his whole system is now slowly reacting to the feminine fragrance entering his senses and to her soft and delicate skin that was pressed against him. As a natural pervert, he is just barely holding himself from licking her neck. At dahil nanginginig pa rin ito sa takot, ay hindi ito nakinig sa kaniya. Niyakap pa rin siya nito ng mahigpit na mahigpit dahilan upang unti-unti nang nagagalit ang kaniyang alaga na nakadikit sa malambot nitong hita. 'Shit.' Mura niya sa isip habang unti-unti nang nag-iinit ang buong katawan. Aminado siyang manyak siyang tao, pero para sa kaniya, hindi na maganda itong reaksyon ng kaniyang katawan. Nasa labas ang kaniyang mga tauhan habang nakikipagbarilan sa mga kalabang umambush sa kanila, pero siya naman, heto at tinitigasan. Okay. He's been holding himself off not to pounce at Autumn everytime they're alone together. It's not his usual style, dahil lahat nang mga babaeng gusto niya ay pwede niya namang tikman kung gugustuhin niya. Pero iba si Autumn sa mga ito. Oo nga at ito ang dahilan kung bakit siya naging manyak ngayon, ngunit hindi niya maikakailang ito rin ang dahilan kung bakit muling pumipintig ng hindi normal ang kaniyang puso. Bagay na matagal niya nang hindi naramdaman simula no'ng ahasin siya ng kaniyang dating asawa. No'ng una niya itong makita matapos ang limang taon, no'ng pinakakilala ito ng isa sa mga board of directors ay para siyang bumalik sa kaniyang teenage years. Kumakabog ng malakas ang kaniyang dibdib habang tinitigan ang inosente nitong mukha na sa mga oras na iyon at panay naman ang iwas nito sa kaniyang mga titig. Siguro, nakilala siya nito at naalala nito ang nangyari sa kanila five years ago kaya ito nahihiya at hindi makatingin sa kaniya ng diretso. Wala siyang ideya kung bakit nito ginawa ang bagay na 'yon noon, but looking at her face, he knew that she has her own reasons for doing it. Wala kasi siyang makitang regret sa mukha nito, all he can see in her face was embarrassment. Meeting her again five years later, after all that happened between them was one of the things that he's been looking forward to. Dahil gusto niya itong parusahan sa ginawa nito. Ngunit hindi ito ang nangyari. Buong akala niya magagawa niya ang pinaplanong pagbayarin ito sa ginawang paggising sa kaniyang kamanyakan. But seeing her reactions, his mind changed, making him come to a decision to tease her instead. He's amused by the fact that this woman is not good at hiding her emotions. Kahit pinipilit nitong itago ang hiya ay lumilitaw ito sa mukha nito. To make things exciting, he pretended and acted as if he didn't remember the things that happened between them in the past, and that he didn't remember her also. Sa tuwing kinakausap niya ito tungkol sa mga bagay-bagay, ay palagi niyang pinipigilan ang sariling matawa dahil sa mga reaksyon nito. He can see that she was just trying to suppress her embarrassment everytime. And it's hilarious. Hindi niya alam pero he find it funny and heartwarming. He enjoyed teasing her. Kaya araw-araw talaga niya itong pinapapunta sa kaniyang opisina kahit na hindi naman kailangan. Wala lang, gusto niya lang itong makausap. Gusto niya lang makita ang mukha nitong namumula sa tuwing tinitigan niya. Because of all of this, napansin niya rin na ibang iba ang kaniyang treatment kay Autumn. He felt like he can be himself around her. Malaya siyang nakakangiti sa tuwing kausap ito. Samantalang kapag nasa labas na siya ng opisina ay balik na naman siya sa pagiging cold at ruthless. Hindi niya ito sinasadya. Dahil sa loob ng dalampong taon sa loob ng kulungan ay natuto siyang maging ganito dahil wala siyang mapagpipilian. His experiences trained and seasoned him to become one of the coldest killer ever known. At dagdag pa rito ang trauma niya sa panloloko ng kaniyang asawa. Kaya tinatrato niyang mababang uri ng nilalang ang mga babae. Tinatrato niya ang mga ito na bagay na kaya niyang bilhin hanggang may pera siya. Dahil ganito naman talaga ang mga babae diba? As long as you have the money, you can get them. Kaya nga siya iniwan at ipinagpalit ng kaniyang asawa diba? Dahil wala siyang pera at may pera naman 'yong ipinagpalit nito sa kaniya. Ito ang dahilan kung bakit para sa kaniya ay hindi dapat nirerespeto ang mga babae. Dahil lahat sila ay pansariling kaligayahan lang ang iniisip. Lahat sila ay kumakapit lang sa isang tao kapag napapakinabangan nila ito. Ganito kasama ang tingin niya sa mga babae. Kaya nga lahat nang mga babaeng ginagamit niya ay basta niya lang kinak@ntot kahit saan dahil wala namang pakialam ang mga ito sa kanilang dignidad hangga't binubusalan sila ng pera. He's cold and ruthless especially towards women. Ngunit pagdating kay Autumn, ay bigla nalang siyang mag-iiba ng ugali nang hindi niya sinasadya. Maybe because she occupied a special space in her heart. Kaya naman habang nakokontrol niya pa ang sarili ay dahan-dahan niyang inilayo ang kaniyang nag-iinit na katawan kay Autumn. Kung kaya niyang magparaos sa ibang babae kahit na sa harapan pa ng kaniyang mga tauhan, hindi niya iyon kayang gawin kay Autumn. To him, this woman is special. Samantalang hindi maipagkakailang naging awkward na rin para kay Autumn itong posisyon nila ng kaniyang Boss. Kanina, wala siyang pakialam dito dahil takot na takot siya. Ngunit ngayong nasa loob na sila ng bullet proof SUV ay unti-unti na siyang nahimasmasan. Dumagdag pa rito ang pagkaramdam niya ng matigas nito ano sa kaniyang hita. Kaya ang kaninang mahigpit na mahigpit na pagkayap niya rito ay unti-unti nang lumuwag. At no'ng dahan-dahan na itong bumangon ay hindi niya na ito pinigilan at bumangon na rin siya. At dahil patuloy pa rin ang putukan sa labas, ay hindi niya pa rin magawang umupo ng maayos. Nahimasmasan na siya ngunit nanginginig pa rin siya sa takot dahil sa nangyayari. "Stay here. I will just help my men." Maya-maya'y narinig niyang wika ng kaniyang Boss habang may hawak na baril at dahan-dahang binuksan ang pintoan ng kotse. Pipigilan niya sana ito ngunit bigla naman siyang napaiwas ng tingin ng mahagip ng kaniyang mga mata ang harapan nitong bumubukol na para bang may kung anong tumayo sa loob. Bigla na naman tuloy nag-init ang kaniyang pisngi nang biglang lumitaw sa kaniyang isip ang itsura nito na minsan niya nang makita. 'Arrghh. Seriously, Autumn? Why are thinking about that thing?' Saway niya sa sarili habang pilit na inaalis sa isip ang imahe ng alaga ng kaniyang boss. Pagkaraan ng halos sampong minuto ay nahinto na rin sa wakas ang putukan. Ngunit hindi pa rin siya lumabas sa loob ng SUV dahil baka matamaan pa siya ng balang ligaw. Grabe ang pag-aalala niya sa mga kasama, kaya nang makita niyang kalmadong naglalakad ang kaniyang Boss pabalik sa kotse ay para siyang nabunutan ng tinik. Subalit nang makita niyang may binubuhat na mga duguang katawan ang mga bodyguards nito sa bandang likuran ay para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Kumukurap ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa mga ito, ngunit nanatili siyang nakaupo sa kaniyang upuan. Hindi niya alam ang kaniyang gagawin. "They're just wounded, and with some luck, they can make it." Sabi ng kaniyang Boss maya-maya lang nang nakabalik na ito sa loob nang kotse. Nakita kasi nito ang pag-alala sa kaniyang mukha habang nakatingin sa dalawang tauhan nitong ipinasok ng iba pa sa ibang kotse. "W-why did this happened? What.. Just what's going on?" Buong akala niya ay okay na siya, ngunit nang magsalita siya ay napagtanto niyang hindi pa pala siya naka-revover sa mga nangyayari dahil nauutal pa siya at halos hindi na bumubuka ang kaniyang bibig kaya nahihirapan siyang magsalita. "It's a set up done by someone who wants me dead. And I'm going to kill them for doing this." Kalmado ngunit mariing tugon nito. Hindi naman siya nakaimik dahil kitang-kita niya sa mukha nito ang galit. His jaw clenched and he's exuding a dangerous aura na sa loob ng ilang linggong nakaraan ay ngayon niya lang nakita rito. "Let's go." Utos nito sa driver maya-maya lang nang naayos na nila ang dalawang kasamang sugatan sa ibang kotse. Maliban kasi sa SUV kung saan sila nakasakay, may dalawa pang convoying cars kung saan doon nakasakay ang iba pang mga tauhan ng Boss niya. Bilang CEO ng isa sa mga malalaking kompanya ng bansa, natural lang na may marami itong bodyguards. At ngayon niya pa naintindihan ang dahilan kung bakit ganito. Kasi may mga magtatangka nga pala talaga sa buhay ng mga matataas na tao. Lalo pa sa kaso ng kaniyang Boss na bago lang sa Corporate World at hindi pa established ang pangalan. "I'll just drop you in the Office, or in your house if you like. You should take a rest." Sabi nito sa kaniya maya-maya lang habang tumatakbo palayo ang sasakyang kinalulunanan. "S-sa apartment nalang po, Sir." Tugon niya naman tapos ay balik na naman siya sa pagiging silent mode. Hindi pa rin kasi mawaglit sa kaniyang isip ang nangyari. She's still trembling in fear. Ngunit sa kabilang banda naman ng isipan niya ay hindi niya rin mawaglit 'yong naramdaman niya habang magkadikit ang kanilang katawan at ng kaniyang Boss. Lalo na no'ng tinig@san ito, at proof 'yong maumbok nitong harapan nang lumabas ito ng kotse. Hindi niya alam pero parang nakaramdam siya ng kiliti sa kaniyang puso dahil do'n. It's a sign that he's turned on with what was happening earlier. At imbes na matakot o kilabutan, parang kinilig pa siya. Well, she can't deny that her Boss is a handsome man. Coupled with his toned muscles and beautiful body built, he can easily make women fall for him. Kaya para sa kaniya, walang mali kung makaramdam siya ng ganoon. Maya-maya lang, pagkaraan ng ilang minutong byahe ay huminto na ang sasakyan ng kniyang Boss sa mismong tapat ng gate ng kaniyang Apartment. Madali lang itong natunton ng driver dahil gina-guide niya ito kanina. "Are you going to be okay?" Seryoso nitong tanong sa kaniya nang bumaba na siya ng kotse nito. "Yes Sir. Maybe I just need a little rest." Tugon niya naman sabay ngiti. "Don't hesitate to call me if you need my help." Sabi naman nito habang tinitigan siya ng seryoso. Pero kita niya sa mga mata nito ang pag-alala. "Yes Sir. Thank you." Nakangiti pa ring sabi niya rito at bahagyang yumuko. Pagkatapos ay tumalikod na siya at pumasok na ng gate ng kaniyang Apartment. Pagkatapos makitang nakapasok na si Autumn sa loob ay biglang nag-iba ang ekspresyon ng mukha ni Dom. Kung kanina ay kalmado siya habang lulan sa tumatakbong sasakyan, ngayon naman ay parang biglang dumilim ang kaniyang mukha at halos magkasalubong na ang kaniyang mga kilay. "Kris, let's teach these bastards a lesson. It seems like I need to show them that they messed up with the wrong person." Sabi niya kay Kris na tahimik lang na nakaupo sa passenger seat ng kotse. "Send the wounded to the nearest hospital, and let's find out who sent those bastards to ambush us." Dagdag niya pa. "Yes Boss." Seryosong tugon ni Kris at maya-maya lang ay umusad na ulit ang sinakyan nilang SUV paalis ng pook na iyon. Pagkatapos maihatid sa pinakamalapit na hospital ang dalawang tauhang nasugatan ay dumiretso na sina Dom sa kaniyang safe house kasama ang natitirang mga tauhan matapos mag iwan ng dalawang bantay sa hospital. Kanina, habang inaambush sila ay nagawa nilang lumaban, thanks to their experiences and expertise in this field. At hindi lang 'yon ang nangyari, napatumba pa nila ang ilan sa mga ito at nahuli nila ang dalawa at nakatakas naman ang iba pa. Pagdating nila sa kanilang hide out ay agad nilang dinala sa underground ng bahay ang dalawang lalaking sugatan na nahuli nila. "Alam kong napag-utusan lang kayo, kaya hindi ko na kayo pahihirapan pa. Hindi ko na idadamay ang mga mahal ninyo sa buhay na walang kinalaman dito. Pero kailangan ninyong sabihin sa akin kung sino ang nag-utos sa inyong i-ambush kami." Kalmado at seryosong sabi niya sa dalawang lalaki na ngayon ay nakaupo sa isang upuang bakal habang nakatali ang kamay at paa. "Hahaha." "Huwag mo na kaming takutin. Kung gusto mo, patayin mo na kami. Hindi kami natatakot." Napa hugot nalang siya ng malalim na buntong hininga nang marinig ang sagot ng dalawa. "Do it." Utos niya sa isa sa mga tauhang nakaupo sa gilid na may hawak na laptop computer at mga scanners. Matapos utusan ay agad itong lumapit sa dalawang lalaki at iniscan isa-isa ang finger prints ng mga ito. Pagtapos ay sinend nito ang mga finger prints ng mga ito sa kaniyang laptop, at maya-maya lang ay nagsimula na itong mag seach sa parang isang system sa computer nito. "The Country's Identification System is really a masterpiece. Sa tulong nito, napakadali lang na i-access ang inyong mga personal details." Nakahalukipkip niyang wika habang seryosong nakatingin sa dalawang lalaking mukhang walang ideya kung ano ang nangyayari. "Originally, tanging ang Gobyerno lang ang may hawak nang lahat nang data sa loob ng system na ito. But with my money and connection, I got this system for my personal use. At mukhang kayo ang masasampolan ko nito." Dagdag niya. "Hmp. Kahit ano pang sasabihin mo, hindi kami takot." One of the captives scoffed. "Well? Let's see." Tugon niya naman sabay kibit ng balikat. Pagkaraan ng ilang saglit ay nakita na ng kaniyang tauhan ang data na hinahanap nila sa system. "Robert Cruz from Block 2, Barangay 9 of San Diego City. And Eli Abando from Block 6, Barangay 2 of San Diego City. Both of them were married, Robert has 2 kids, while Eli only have one." Basa ng kaniyang tauhan sa data na nahanap nito gamit ang finger prints ng dalawa. "Frank, send someone to kidnap their families, I will kill them one by one on front of them." Utos niya kay Frank na noon ay nakatayo lang sa gilid habang nagmamasid. Sa isip nito, hindi nga siya nagkamali ng desisyon na maging isa sa tauhan ni Dom. Dahil sa hindi pala talaga basta lang ang kapangyarihan at impluwensya nito. Kung nakuha nito ang data base ng Identification System ng bansa, gaano pala kalakas ang koneksyon nito sa loob ng Gobyerno? Dahil sa isiping ito ay parang nagsitayuan ang mga balahibo sa katawan ni Frank. Dom is even more terrifying than he thought.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD