“ข้าให้เจ้ายืมร่างห้าวัน” ยมทูตยื่นคำขาด
“แต่ติมขอหนึ่งอาทิตย์นะ”
“ข้าไม่เสี่ยง แม้เจ้าจะไม่ใช่วิญญาณร้ายแต่เจ้าตายไปเป็นปีแล้ว หากนานวันร่างคนเป็นจะอ่อนแอลง” กริมริปเปอร์อุตส่าห์ดูแลร่างผอมกระหร่องอย่างดิบดีจนหล่อล่ำได้ขนาดนี้จะปล่อยให้โทรมลงได้ไง
“ถ้าทำแล้วไม่มีปัญหาอะไร ติมขอใช้ร่างอิคคิวสักเดือนละครั้งได้มั้ย”
“เจ้าอยู่ให้เกินสามวันก่อนเถอะตฤณกิจ”
“มันยังไงเหรอ มันยากขนาดนั้นเลยหรือไง” ตฤณกิจคิดว่ามันคงไม่ต่างจากการสวมชุดมาสคอตสักเท่าไหร่
“เจ้าจะได้รู้ด้วยตัวเอง นี่ข้าต้องโกหกคนที่บ้านว่าจะไปค่ายจิตอาสาพรุ่งนี้กลับอีกทีต้นอาทิตย์หน้า โกหกพ่อแม่มันเป็นบาปต่อตัวข้านะรู้ไว้ด้วย”
“เหลือเชื่อ ติมเคยได้ยินคุณเรียกพวกเขาลับหลังว่าพ่อแม่ไอ้ลูกเจี๊ยบ ตอนนี้เขาเป็นพ่อแม่ของคุณแล้วสินะ เข้าใจความรู้สึกติมแล้วใช่มั้ยล่ะคุณปลากริม”
“เปล่าสักหน่อย ข้าก็แค่…อยากตอบแทนน้ำใจคนที่บ้านเจ้า ด
