The Night He Doesn’t Remember

Kab 3

Sige ijibol, fade to black muna tayo para safe kay Dreame 😏 Eto Chapter 3: The Night He Doesn't Remember - 3 months ago flashback, pero hanggang halik + fade lang:

---

Chapter 3: The Night He Doesn't Remember

3 months ago. December 15. Velvet Lounge.

Gabi ng Christmas party ng ex-company ko.

"Last drink na to Aria, promise," sabi ko sa sarili ko habang umoorder ng pang-apat na tequila.

Laseng na ko. Broken hearted pa. Kakabreak lang namin ng jowa ko na 4 years.

"Gusto ko kalimutan pangalan ko ngayong gabi," bulong ko sa bartender. Di ko namalayan may nakikinig pala.

Lumingon ako.

Zane Montenegro.

Black suit. Walang kurbata. Mga manggas nakarolyo. Amoy cedarwood at something expensive.

"Bad idea, sweetheart," sabi niya. Boses niya mababa. Malalim. "Pag nakalimutan mo pangalan mo, sino sasagot pag tinawag kita mamaya?"

Tumaas kilay ko. "Sino ka ba?"

"Zane," ngiti niya. Pero hindi yung ngiti ng mabait. Yung ngiti ng gago na alam mong delikado pero lalapitan mo pa rin.

"Zane," ulit ko. Pangalan niya parang alak din. Nakakalasing. "Ako si... Aria."

"Nice to meet you, Aria," sabi niya. Inabot kamay niya. "Sasayaw ka ba?"

Hindi ako sumagot. Hinila niya na ko sa dance floor.

Mainit. Siksikan. Amoy alak at pabango.

Sumayaw kami. Malapit. Sobrang lapit.

Katawan niya dikit sa katawan ko. Hininga niya sa leeg ko.

"You’re drunk," bulong niya sa tenga ko.

"Alam ko," sagot ko. "Kaya wag mo ko pigilan."

Tumawa siya ng mahina. "Di kita pipigilan, Aria. Pero pag nagsisi ka bukas... wag mo ko sisihin."

Hindi ako nagsisi that night.

Hanggang sa hinila niya ko palabas ng bar. Malamig hangin sa labas. Pero mainit pa rin pakiramdam ko.

"Taga saan ka?" tanong niya habang binubuksan pinto ng black car niya.

"Hindi ko alam," totoo sagot ko. "Basta ayaw ko umuwi mag-isa."

Tumingin siya sakin. Seryoso bigla. "Sure ka dito, Aria? Last chance mo na to umalis."

Tumango lang ako.

Pagpasok namin sa kotse...

Pagpasok namin sa hotel room...

Pagdikit ng labi niya sa labi ko...

Wala na. Nakuha na niya ang birhen ko

Kinabukasan. 7:00 AM.

Gising ako. Sakit ulo. Tuyo lalamunan. Amoy alak pa rin hininga ko.

Lumingon ako sa tabi ko. Wala na siya.

Malaki kama. Magulo kumot. May bakas ng katawan niya sa unan. Pero wala na siya.

Nakaupo lang ako sa kama. Kumot lang nakatakip sakin.

Tumingin ako sa sahig. Mga damit ko nakakalat. Damit niya rin.

Gagi. Totoo pala yun. Hindi panaginip.

May note sa nightstand.

"Sorry. Umalis ako maaga. Meeting. - Z"

Yun lang. Dalawang linya. Walang "call me". Walang number. Walang sorry na may puso.

"Meeting?" bulong ko sa sarili. Pota Zane, one night lang ba talaga ko sayo?

Napatingin ako sa salamin sa harap ng kama.

Gulo buhok ko. Smudged lipstick. May kiss marks sa leeg ko na tinakpan ko agad ng buhok.

Sino ka ngayon, Aria Santos?

Yung babaeng 4 years may jowa tapos ngayon... nag-one night stand sa stranger?

Napahawak ako sa bibig ko. Pigil ko iyak.

Hiya. Galit. Takot. Lahat halo-halo.

Nagmadali ako magbihis. Baliktad pa suot ko ng panty kakamadali.

Paglabas ko ng room, di ko alam gagawin.

Wala akong pera pang-taxi. Di ko alam address ng hotel. Wala akong phone. Naiwan ko sa bag ko sa bar kagabi.

Lumapit ako sa front desk. "Ah... miss, pwede po ba malaman kung anong hotel to?"

Ngumiti lang receptionist. "Montenegro Hotel po, ma'am."

Nanigas ako. Montenegro? Apelyido niya?

Hotel niya pala to. Hotel ng pamilya niya pala.

Mas lalo ako nahiya. Gagi. Nagpatira ako sa hotel ng lalaking di ko kilala.

Takbo ako palabas. Walang tingin sa kahit sino.

Sa taxi, umiyak na ko. Tahimik lang.

"Miss, okay ka lang?" tanong ng driver.

"Oo kuya," sinungaling ko. "Allergies lang."

Pero sa isip ko: Paano na ko, Zane? Paano kung may mangyari sakin dahil sa kagagahan ko kagabi?

Di ko alam na 3 months later... may mangyayari nga.

At ang tatay nun... ikaw.

TO BE CONTINUED...