The Billionaire's Seductive Obsession- R-18

Episode 13- After the storm

Pagkalabas pa lang nila sa conference room, ramdam na ni Seraphina ang bigat ng sariling katawan. Hindi dahil sa pagod lang ng trabaho. Kundi dahil sa lahat ng nangyari sa loob mismo ng conference. Mabagal ang lakad niya habang papunta sa elevator. Pilit niyang inaayos ang sarili ang blouse niya, ang buhok niya, ang ekspresyon ng mukha niya na meron parin na agos na luha sa pisngi niya kahit anong pigil niya hindi niya magawa. At kahit anong ayos niya sa sarili parang alam niyang may mali.

May bakas ng kahalayan na ginawa nila, may ebidensyang umaagos sa hita niya at alam niyang hindi tanga si Azriel para hindi mapansin iyon kung babalik siya sa office ni Jiro. Napahawak siya sa leeg niya saglit, mainit pa rin ang pakiramdam ng balat niya doon, parang may naiwan na marka na hindi basta-basta nawawala. Napapikit siya nang mariin, hindi siya makapaniwala na nagawa talaga niyang makipags*x sa isang lugar na hindi naman dapat.

“Don’t cover it too much,” narinig niyang sabi ni Jiro sa likod niya. Napalingon siya agad, nakatayo ito ilang hakbang lang ang layo, maayos pa rin ang ayos, parang walang nangyari. Hindi halata maliban sa bahagyang gusot ng polo nito sa may bandang leeg.

“Sir…” mahina niyang sabi,

“I can’t go back like this.”

“Why not?” Diretsong tanong nito.

“Look at me,” dagdag niya, hindi ito sumagot pero alam nito ang ibig niyang sabihin.

“Your face gives you away more than your clothes,” sabi ni Jiro, bahagyang nakatingin sa kanya. Nanahimik si Sera na parang gusto nanaman niyang murahin ito. Ramdam niya ang init sa pisngi niya.

“Uuwi na lang po ako,” sabi niya, pilit kalmado.

“Hindi ka puwedeng umalis mag-isa,” sagot agad ni Jiro.

“Sir naman—” nahinto ang sasabihin ni Sera ng makitang inilabas nito ang phone at idinikit sa tenga.

“Cancel all my meetings,” bigla nitong utos sa phone, awang naman ang bibig ni Sera sa narinig. Sa kabilang linya, narinig pa niya si Azriel na sumagot ng “Yes, Sir.” Napatingin si Sera sa kanya na hindi makapaniwala.

“Ano bang ginagawa niyo?”

“Uuwi ka, diba.” sabi ni Jiro.

“At ihahatid kita.”

“Hindi na po kailangan—”

“Not a suggestion.” Putol nito agad at nilampasan na siya saka huminto sa harapan ng elevator bago pinindot ang button.

"What? Do you want me to carry you?" tanong nito ng hindi siya kumibo sa kinatatayuan niya. Nang hindi siya gumalaw humakbang ito papalapit sa kanya na akmang bubuhatind siya bigla siyang napaatras at napatingin sa hallway CCTV.

"Sira ulo ka na talaga." bulong ni Sera sabay talikod na nag tungo sa elevator na sakto naman bumukas napangiti naman si Jiro ng palihim na sumunod kay Sera.

"Yung gamit ko."

“Azriel’s already taking your bag over to Danny.” sagot lang nito na na imaasge na pala agad ni Jiro kay Azriel ang personal belongings niya. Kaya hindi na siya naka imik pa ng sakay na sila ng elevator hanggang basement parking na pinindot ni Jiro.

Pagdating sa basement parking, magkasabay silang lumabas. Sinubukan pa ni Jiro na magpaka gentleman pero umiwas agad siya rito, dinig pa niya ang bahagya nitong pagtawa pero hindi ito umimik na hinayaan nalang siya. Nakatingin lang si Sera sa sahig, pilit pinapakalma ang sarili habang nag lalakad, dinig pa niya na binati ng guard ng basement si Jiro na tinanguan lang ng binata na nakatingin lang sa kanya. Hindi man lang tinago ang paraan ng pagtingin nito sa kanya na parang na aaliw pa sa hitsura niyang parang basang sisiw.

"Ano ba? Stop staring." saway niya kay Jiro pero parang bingi ang binata, hindi pa rin umaalis ang tingin, parang mas lalo siyang kinakabahan dahil doon.

"Sir—."

"You only get one chance to make me obey you. And that won’t be happening again. I only went along with it because you just came from the hospital that day pero kung alam ko lang na tatakasan mo ako, hindi na sana ako nakinig sa'yo." wika pa nito, nandoon na ang kotse ni Jiro tuluyan silang lumabas ng basement parking. Hindi na sila dumaan sa lobby kaya safe si Sera sa chismis na lilikhain ng hitsura niya.

Agad pa siyang pinag bukas ni Jiro ng pinto na simaan pa niya ng tingin dahil parang hindi bagay dito ang mag paka gentleman nakakairita lang lalo. Sa loob ng sasakyan, akala niya magiging tahimik ang biyahe niya.

"Next time you give me that glare or that trigger look... I'll f*ck you right then and there, is that clear enough?" ani Jiro na hindi siya nililingon pero si Sera napalingon dito. Gusto sana niyang umirap pero sakto naman itong tumingin at ewan ba niya bigla siyang ngumiti, pero yung ngiti niya parang aso na nang-aasar. Pero nabura ang ngiti niya ng makita ang ngiti ni Jiro at lumabas ang dimple nito na maliit.

May dimple pala ang diablo na to... hindi ko napansin...

Huminga naman ng malalim si Sera na iniiwas na lang ng tingin at tumingin sa labas ng bintana pero napalingon ulit kay Jiro ng maramdaman ang kamay nito sa hita niya na aalis sana niya pero sinamaan siya ng tingin at hinila pa nito ang hita niya.

"May kasama tayo, mahiya ka naman." mariin niyang bulong.

"You don’t see anything, do you, Danny?” wika ni Jiro sa driver.

" Yes, Sir. I saw nothing. I heard nothing.” sagot ng driver na ikinaawang ng bibig ni Sera, hindi makapaniwala sa narinig.

"So, welcome to my world my dear Sera." napahinga nalang ng malalim si Sera habang pinisil naman ni Jiro ang hita niya.

-

-

-

-

-

Pagpasok pa lang nila sa loob ng condo, napahinga si Sera nang malalim. Sa wakas nakauwi siya ng safe at walang matang nakakita sa kanya. Sa panahon ngayon marami ng taong judgemental at ayaw niyang pagmulaan ng tsismis, gusto niyang matapos ang intership niya ng tahimik na hindi ma lilink ang pangalan niya kay Jiro. Ibibigay niya ang gusto nito hanggang makatapos siya ng internship niya, kapalit ng kasalanan ng ama niya.

“Sit down,” utos ni Jiro, habang tinatanggal ang coat niya. Na ikinalingon ni Sera na salubong ang kilay na tiningnan si Jiro na akala niya ihahatid lang siya tapos aalis na din.

“Sir—

“Sit.” Mas mabigat ang tono nito at itinuro ang upuan sa tabi nito. Kaya napaupo siya sa tabi nito para itong hindi guest—parang pag-aari niya ang condo niya at siya pa ang hindi tagaroon. Tumingin ito sa paligid parang pinag-aaralan ang buong condo niya. At doon nito nakita ang sketchbook sa mesa.

“What’s this?”

“Don’t—” Masyado ng late para pigilan ito binuksan na ni Jiro ang book. Saglit itong natahimik habang isa-isang tinitingnan ang mga jewerly design niya na iginuhit. Habang binabasa nitong ang tinitingnan ang sketchbook niya, nagbago ang ekspresyon nito.

May paghanga sa mga mata nito at malinaw iyon nakikita ni Sera.

"Sino nag sketch nito?" tanong nito.

"Me."

“Did you really design these?” tanong niya na parang ayaw pang maniwala.

“Oo…” mahina niyang sagot, natahimik ulit si Jiro. Pinagmasdan ang bawat drawing. Isa-isa, parang sinusuri, parang iniintindi at pinag-aaralan.

“What course are you taking?” tanong ni Jiro na hindi inaalis ang tingin sa drawing niya.

"BS Industrial Design."

“That’s why you chose L’Héritage for your internship?”

"Yes. L’Héritage is my top choice. I want to learn from the best.” napatawa naman si Jiro.

"L’Héritage, huh?” Jiro leaned in slightly.

“Bold choice. I hope you can handle what ‘the best’ actually expects.” Napatingin si Sera agad sa binata na alam na agad ang ibig nitong sabihin.

“These are not just sketches,” sabi ni Jiro, mas seryoso na ngayon.

“These are… real designs.” hindi naka imik si Sera nakatingin lang kay Jiro.

"Is that a real compliment, or are you just trying to charm me?” nakataas ang kilay na tanong ni Sera na ikinangisi ni Jiro.

“Depends,” sagot ni Jiro na ibinalik na sa mesa ang sketchbook at tinitigan nalang siya.

“Are you calling it a compliment… or already feeling charmed?”

“Here’s the deal—I’m giving you a chance, not as an intern, but as a jewelry designer. Bring me your best design.” tumaas ang kamay ni Jiro at hinaplos ang pisngi niya at isiningit sa likod ng tenga niya ang ilang hibla ng buhok na nakakalat sa mukha niya.

"If you’re expecting my best, then be ready to recognize it when you see it.” napangiti si Jiro.

"Good. I prefer people who know their worth—makes things more interesting. But careful… confidence like that tends to invite high expectations. Don’t disappoint me, my dear Sera." hahalikan sana siya ni Jiro ng umiwas siya rito.

"I don’t plan on disappointing you, Sir Jiro. I plan on making you rethink your standards.” mayabang na sagot ni Sera dahil kung jewerly design lang kaya talaga niyang ipag yabang ang kakayanan niya.

"Then prove it but for now... let me have you again." sagot nito at muli ng inangkin ang labi niya pero pinilit niyang pinigilan ang kamay nitong pumapasok nanaman sa skirt niya.

"Maliligo muna ako." ani Sera.

"Let’s shower together… these days, we need to save water for the economy.” sagot ni Jiro sabay tayo at binuhat pa siya at hindi na naka reklamo si Sera dahil minsan na nilang ginawa iyon nung unang gabi nila.

“I'll stay for tonight,” biglang sabi ni Jiro.

“Ha?”

“Dito ako matutulog.”

“Tonight.” Nanlaki ang mata ni Sera.

“Sir, hindi po pwede—”

“Wala kang choice.” Hindi iyon utos lang, kundi desisyon na tapos na ang usapan, natahimik si Sera. Hindi niya alam kung matatakot ba siya o… maiinis pero isang bagay ang sigurado niya. Hindi ito basta trabaho lang, hindi ito basta kasunduan lang at habang nakatingin si Jiro sa kanya alam niya rin iyon at marami pa siyang pagdadaanan sa kamay nito.