Mabigat ang pakiramdam ni Sera nang unti-unti siyang magising. Parang lutang pa rin ang isip niya, mabagal ang galaw ng mundo sa paligid niya. Hindi niya agad maunawaan kung nasaan siya. Basta ang alam niya… mainit at may kakaibang pakiramdam sa labi niya parang… may humahalik. Mahina, paulit-ulit, napakunot ang noo niya.
Panaginip ba ‘to? Sa gitna ng antok at hilo niya, hindi niya naisip na umiwas. Sa halip parang kusa siyang ngumuso pa at hinayaan siyang halikan nito. Instinct lang sa isip niya si Jiro iyon. Yung paraan ng paglapit, yung pakiramdam na may nakatitig sa kanya kahit hindi niya nakikita.
“Jiro…” mahina niyang bulong, halos hindi niya namalayan. Pero biglang—
“Arf! Arf!” Napadilat siya bigla at agad siyang napangiwi.
“Ano—?!” Isang maliit na Yorkshire Terrier ang nasa harap niya nakapatong sa dibdib niya, masayang dumidila sa labi niya.
“Ahhh! Kadiri! ka!” Mabilis siyang napaatras, halos mapangiwi habang pinupunasan ang labi niya gamit ang likod ng kamay niya.
“Hoy! Ano ba ‘to—!” Sunod-sunod ang punas niya, parang hindi mawala ang pakiramdam. At doon may narinig siyang tawa. Malakas, malutong at halatang… tuwang-tuwa. Napatingin siya sa direksyon ng tunog ng tawa at doon niya nakita si Jiro.
Nakatayo sa gilid ng pinto, nakasandal sa hamba, nakangiti habang pinagmamasdan siya. Hindi lang basta ngiti aliw na aliw.
“Good morning,” sabi nito, may bahid pa ng tawa sa boses. Nanlaki ang mata ni Sera.
“Anong—bakit—nasaan ako?!” Mabilis niyang inilibot ang paningin niya sa paligid. At doon niya napagtanto. Hindi na ito ospital. Hindi ito emergency room. Ito ang…
Suite. Ang parehong suite na kung saan isinuko niya ang lahat kay Jiro. Parang may malamig na dumaan sa katawan niya.
“Bakit ako nandito?!” Nagmadali siyang bumangon pero agad siyang napahawak sa ulo niya.
“Ah…” Nahilo siya at bago pa siya tuluyang makatayo may humawak sa kanya. Malakas at kontrolado si Jiro.
“Easy,” mababa nitong sabi. Napatingin siya rito. Masyadong malapit, itutulak sana niya ito pero hindi siya hinayaan.
“Bumalik ka muna sa kama,” dagdag nito, pero hindi iyon pakiusap ang tono—utos.
“Ayoko—kaya ko—” Pero hindi na niya natapos. Dahil dahan-dahan siyang ibinalik ni Jiro sa kama. Hindi marahas pero walang puwang para tumanggi.
“Dinala kita dito,” sabi nito, diretso.
“From the hospital.” hindi naka-imik si Sera. Unti-unting bumalik ang alaala. Ang taxi ang amoy ng bigla siyang mahilo at pinigilan niya ang hininga. Maayos pa silang nag-uusap ng una ng driver na naka suot ng facemask hindi niya makita ang mukha nito. Nakikipag biruan pa siya rito ng una pero bigla may ini-spray ito sa harapan ng aircon. Nahilo agad siya at mabilis niyang sinubukan na pigilan ang hininga niya at sinubukan na pigilan ang balak na masama ng driver, tumayo siya mula sa likuran upuan at sinabunutan ang driver at inalis ang facemask nito. Gumewang ang takbo ng taxi hanggang bumangga nalang sila sa isang poste.
Napahawak siya sa ulo niya ng maalala ang lahat.
“Naaksidente…”
“Hmm.” Tahimik si Jiro, nakatingin lang sa kanya.
“Bakit… bakit ako nandito?” mahina niyang tanong. Hindi agad sumagot si Jiro. Sa halip, lumapit ito at yumuko, nakatukod ang dalawang kamay sa pagitan ng ulo niya sobrang malapit.
“At saan ka ba dapat?” tanong nito, mababa ang boses. Napalunok si Sera. Alam niya ang sagot.
7 PM. Suite. Yung usapan nila ang kasunduan nila kahapon. Hindi siya nakasagot pero sapat na iyon para kay Jiro. Saglit na natahimik silang dalawa pero ang tahimik na iyon ang naging hudyat at bigla mas lumapit pa si Jiro. Hanggang sa halos magtagpo na ang mukha nila. Hindi na nakagalaw si Sera. Hindi niya alam kung dahil ba sa hilo o sa kaba. At bago pa siya makaiwas, ramdam niya ang init ng paglapit nito.
Isang halik, hindi marahas pero hindi rin mahina. May diin, may pag-angkin. Nanigas si Sera sa una pero sa kabila ng sarili niyang desisyon na umiwas. Hindi niya agad naitulak si Jiro parang… may bahagi sa kanya na hindi makagalaw. At doon mas lumalim ang halik, mas tumagal, mas… mapusok. Napapikit siya. Hindi niya alam kung bakit. Hindi niya alam kung paano pero hindi niya rin agad napigilan ang sarili niya. Kinuha ni Jiro ang kamay niya at inilagay nito sa harapan mismo ng boxer na suot lang nito. He guided her to touch him there.
At si Sera napa-ungol ng kapain ni Jiro ang ut0ng niyang naninigas na dahil sa halik, napahawak siya ng mahigpit sa alaga nitong matigas na at napa-ungol ito na huminto sa paghalik sa kanya. Unti-unting kumalas si Jiro pero hindi agad lumayo. Nakatitig lang sa Malapit pa rin na bahagyang dinilaan ang labi niya at doon niya nakita ang ngiti nito. Hindi malaki pero malinaw na na nunukso.
“Aayaw-ayaw ka pa…” mababa nitong sabi. Nanlaki ang mata ni Sera.
“Pero mismong katawan mo…” Mas lalo itong lumapit ng kaunti.
“Ayaw tumanggi sa akin.” Parang may kumurot sa dibdib ni Sera. Galit, hiya at… takot. Mabilis niya itong itinulak at bahagyang bumangon kahit bahagya pa siyang nahihilo. Sumandal siya sa headboard ng kama.
“Hindi totoo ‘yan,” mabilis niyang sagot, kahit hindi siya sigurado sa sarili niya. Umiling si Jiro, bahagyang napangiti.
“Talaga?” Napaatras siya ng kaunti at pinag dikit ang mga hita.
“Hindi ibig sabihin na hindi ako nakagalaw—gusto ko na.” Medyo nanginginig ang boses niya, pero pinilit niyang maging matatag.
“Hindi mo puwedeng sabihin ‘yan para lang—” Hindi niya natapos. Dahil mas lalo siyang tinignan ni Jiro. Mas seryoso na ngayon.
“Then prove it.” Napatigil si Sera. Hindi niya alam ang isasagot, hindi niya alam kung paano lalaban. At doon naramdaman niya.
Hindi lang ito laro. Hindi lang ito simpleng kasunduan. May mas malalim pa, mas mapanganib ang gusto ni Jeric. At sa pagkakataong iyon hindi na lang siya ang natatakot.
"I will kiss you and resist me?" at bago pa si Sera maka reklamo hinila na siya ni Jiro sa batok at muling hinalikan sa labi. Sinubukan niyang itulak ito ng una pero sa huli napahawak na lang siya sa damit nito at natangay na siya ng halik nito at namalayan na lang niya naka higa na ulit siya sa kama at busy na ito sa dibdib niya habang hinihimas ang p********e niya.
"God! Sera... I want you..." bulong nito na iniwan ang ut*ng niyang dinidilaan at sinisipsip nito saka binalikan ang labi niya.
"Your already getting wet down here, but I need to stop now." bulong pa nito pero panay na ang kiskis ng alaga nitong ubod na ng tigas sa may hita niya.
"You're not okay... but f*ck... I will have you until the morning dawn when you get better bare that in you mind." bulong nito habang gumagapang ang labi sa leeg niya. Napapikit naman si Sera na napakagat labi, lalo na ng pumasok ang daliri nito sa lagusan niya at dama niya na tama ito. She's already wet at parang gusto na niyang ituloy nito ang ginagawa.
"You want me to stop or you want me to help you to —."
"Stop." mabilis na sagot ni Sera na napalunok. Labag sa kalooban niya ang sagot niya dahil ang totoo gusto sana niya itong ituloy ang ginagawa nito pag himas at pag finger sa kanya pero inaabot siya ng hiya para bang handa itong paligayahin siya kahit siya lang muna dahil nga nag-aalala ito dahil hindi pa siya better.
“Are you sure? Baby. Because your body says otherwise.” bulong ni Jiro sabay dila nanaman sa ut0ng niya saka muling sinipsip.
"Jiro, Stop." this time itinulak na niya ito kaya bumagsak itong nakatihaya sa tabi niya na napapangiti na nilingon lang siya Sera na inayos ang suot na putong t-shirt na saka lang napag tanto ni Sera na wala siyang suot na kahit anong underwear sa ilalim ng puting shirt na iyon.
"Okay...I’ll stop. But don’t get used to it… next time, you might not be able to make me listen.” tumayo si jiro at dumeretso na sa banyo. Naiwan naman si Sera na napapikit na napamura sa sarili.
"Sera, ano ba? Umayos ka naman..." saway niya sa sarili niya saka napalingon ulit sa aso na nasa sahig na tahol ng tahol sa kanya. Napangiti siya sabay buntong hininga na kinuha iyon sabay buhat.
"Ang cute mo, sino ang amo mo? Si Jiro din ba? parang hindi ka bagay sa kanya, mas bagay ka sa akin. Gusto mo ba akin ka lang tutal nilawayan mo na ako." biro ni Sera pero ganun nalang ang tili niya ng bigla siyang ihian ng aso kaya naman biglang bumukas ang pinto ng banyo at lumabas si Jiro na mas lalo ikinatili ni Sera dahil wala man lang tapaludo si Jiro at tayong-tayo ang alaga nito.