“เมื่อไหร่ พี่หมายถึงว่าพี่สาวของกฤจะไปเมื่อไหร่”
“วันอาทิตย์นี้ค่ะ”
“เร็วอย่างนั้นเชียวหรือ” เขาถาม เลิกคิ้วขึ้นมองทำท่าว่าแปลกใจ ก่อนเงียบครุ่นคิด ใจหายอยู่เหมือนกัน
“พี่ศรัญคะ?”
“...........” เขาไม่ได้พูดเพียงแค่มองแล้วเลิกคิ้วแทนการถามว่าอะไร กฤติกาจึงพูดต่อว่า
“พี่กับพี่ยามีปัญหาอะไรมากมาย เอ่อ...กฤหมายถึงมันร้ายแรงจนถึงขั้นต้องเลิกรากันเลยเหรอคะ”
“ไม่มีปัญหาอะไรกันนี่” ศรัญเลือกตอบคำถามแรกโดยไม่ตอบคำถามสุดท้ายอย่างจงใจ
“ยังไงล่ะคะ เมื่อพี่บอกว่าไม่ได้มีปัญหา แล้วทำไมต้องถึงขั้นหย่าร้างกันด้วยล่ะคะ”
กฤติกาถาม มองหน้าคนเป็นพี่เขยตรงๆ อย่างค้นคว้า เขาเองก็มองตอบกลับมาอย่างไม่คิดจะหลบเช่นกันด้วยแววตาปกติ
“ไม่ต้องหย่าหรอกกฤ เพราะพี่กับพี่สาวของกฤไม่เคยมีทะเบียนสมรส ที่จริงกฤติยาเขาควรไปจากบ้านหลังนี้ตั้งนานแล้วด้วยซ้ำไป”
ศรัญตอบคำถามนี้ออกมาด้วยน้ำเสียงเสียงราบเรียบเหมือนอธิบายกลายๆ นั้นจริงอยู่ แต่ทว่าถ้าเป็นคนช่างสังเกตจะเห็นเลยว่าสีหน้าและแววตาของเขามันฉายแววดูหมิ่นชัดเจน
กฤติกาคิดว่าตัวเองเข้าใจในที่เขาพูดนะ แต่ใครจะรู้ว่าความหมายที่หล่อนเข้าใจกลับไปคนละทางกับสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ หล่อนจึงยิ้มเยาะเขาอยู่ในที
“อ้อ...นี่พี่ศรัญกำลังบอกสินะคะ ว่าเศรษฐีอย่างพวกพี่นึกอยากนอนกับผู้หญิงคนไหนขึ้นมาสักคนถึงมันจะยาวนานเป็นแรมปีก็ไม่จำเป็นไม่มีทะเบียนสมรส เศรษฐีอย่างพวกพี่เอาเปรียบผู้หญิง พอเบื่อก็ทิ้งต่างคนต่างไปอย่างนั้นสินะคะใช่ไหม แล้วไอ้ที่พี่ว่าพี่ยาควรไปจากที่นี่เสียตั้งนานแล้วนั่นก็อีก มันหมายความว่าพี่เบื่อพี่ยามาตั้งนานแล้วแต่พี่ยาก็ยังจะหน้าด้านอยู่ต่ออีกใช่ไหมล่ะ ก็ถึงว่าสิ ระหว่างพี่กับพี่ยามันถึงได้ดูไม่เหมือนคนรักกันเลย ที่แท้มันก็เป็นแบบนี้นี่เอง เป็นเพราะสันดานเลวๆ เห็นแก่ตัวของเศรษฐีอย่างพี่นี่เอง เพราะงั้นเรื่องที่เกิดวันนี้ระหว่างพี่ยากับผู้ชายคนอื่นพี่ก็อย่าไปโทษพี่ยาเลย ถ้าจะโทษใครสักคนก็ควรโทษที่พี่มันไร้หัวใจ”
กังวานเสียงของกฤติกาช่างถากถางได้ดีแท้ ผู้หญิงบ้าอะไรชอบประชดประชันเสียเหลือเกิน ศรัญมองหน้าสาวน้อยพร้อมด้วยการทำปากบิดเบ้อย่างดูแคลน ไอ้ตัวเขาเองนี่ก็แปลกนะจะว่าไป อยู่ดีไม่ว่าดีพี่สาวของเจ้าหล่อนเข้ามาอ้างตัวเป็นเมียเขาถึงบ้าน พอเขาจับได้ว่าสิ่งที่เจ้าหล่อนแอบอ้างนั้นไม่เป็นความจริง เขาจะไล่ให้ออกไปเสียตั้งแต่ตอนนั้นมันก็ดูจะสิ้นเรื่อง แต่ดันเสือกไปสงสารหล่อนเข้าให้ เห็นว่าเป็นเพื่อนกับทิพาวรรณลูกพี่ลูกน้องของเขาซึ่งตอนนี้ครอบครัวย้ายไปอยู่ต่างประเทศกันหมดประกอบกับช่วงเวลานั้นหล่อนไม่มีที่ไปแถมยังยกเอาเรื่องเลี้ยงน้องสาวขึ้นมาขอความเมตตา เขาเลยใจดีอนุญาตให้เจ้าหล่อนอยู่ต่อโดยหวังว่าอีกสักพักเจ้าหล่อนคงหาทางขยับขยายออกไปเองไม่อยู่กับเขานานนักหรอก ที่ไหนได้จนแล้วจนรอดเจ้าหล่อนไม่ยอมไปเสียทีแถมยังพาน้องสาวเข้ามาแนะนำว่าเขาเป็นพี่เขยเสียอีกแน่ะ ช่วงนั้นเขาเองก็ยุ่งต้องมุงานหนักจึงไม่อยากสนใจคิดว่าปล่อยไปก่อนเถอะสักพักค่อยเคลียร์ เขาจะบอกให้หล่อนพากันออกไปจากที่นี่ทั้งพี่ทั้งน้อง
แต่ก็นั่นแหละเหมือนมีกรรมหรืออะไรไม่รู้มาดลใจให้เขาเสือกส่งเสียเลี้ยงดูน้องสาวของเจ้าหล่อนคนนั้นให้ได้ร่ำเรียนขึ้นมาอีกต่างหากเอาสิเอา คิดแล้วไม่รู้จะโทษใครดีไอ้ที่เรื่องมันยุ่งเยิงจนแทบแกะออกจากกันไม่ได้อยู่ทุกวันนี้ จะโทษความเป็นคนดีมีเมตตาของเขา หรือจะโทษความทะเยอทะยานและมารยาของพี่สาวกฤติกาดี เพราะตอนนั้นขืนเขาไม่ช่วยมีหวังคนเป็นน้องสาวซึ่งก็คือผู้หญิงที่กำลังนั่งอยู่ต่อหน้าและก็ด่าว่าเขาฉอดๆ เวลานี้นี่แหละ เจ้าหล่อนอาจต้องทำงานตัวเป็นเกรียวหาเวลาเรียนไม่ได้เห็นแล้วก็เวทนาไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้เรียนจบกับคนอื่นเขาไหม
เขาก็คิดว่าช่างเถอะเงินทองของเขามีมากมายช่วยสงเคราะห์เด็กสักคนจะเป็นไรไป เขาปล่อยให้สองพี่น้องอยู่มาเรื่อยๆ กฤติยาคนเป็นพี่สาวก็ไม่ได้มีพิษสงอะไรนักหนาหรอกนอกจากอยากเป็นเมียเขาให้ได้จริงๆ ก็เท่านั้นเองแหละ ถึงขนาดว่าเขารู้ตอนเขาไม่อยู่เจ้าหล่อนวางมาดเป็นคุณผู้หญิงของบ้านเต็มที่ เขาก็ทำเฉยๆ ไม่ได้เดือดร้อนยังไงคนในบ้านรู้ๆ กันทุกคน เลยปล่อยเลยตามเลยจนเค้าวุ่นวายชักทำท่าจะก่อตัวเสียก็ไม่รู้
เอาเถอะเขาจะไม่แก้ตัว ปล่อยให้กฤติกาเข้าใจไปอย่างที่คิดนั่นแหละ ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องมามีความคิดอยากจะจับเขาทำผัวอย่างที่พี่สาวของหล่อนพยายามทำแต่ว่าไม่สำเร็จ เพราะเขาไม่เล่นด้วย
“ก็ตามนั้นพี่มันเป็นผู้ชาย ที่สำคัญพี่มีเงินอย่างที่เธอว่าจริงๆ ซะด้วยกฤติกา พี่มีศักยภาพมากพอที่จะซื้อผู้หญิงคนไหนมาขึ้นเตียงด้วยก็ย่อมได้ทั้งนั้น ผู้หญิงอีกมากนะที่พร้อมยอมเป็นคู่นอนของพี่และโดยไม่เกี่ยงเลยกับอีแค่เรื่องทะเบียนสมรส แต่ทีนี้มันก็ติดอยู่ตรงพี่สาวของเธอนี่แหละ ที่ไม่ยอมออกไปจากชีวิติของพี่ไปเสียที เรื่องมันเลยชักจะวุ่นใหญ่แล้วนะทีนี้ แทนที่จะเป็นพี่ที่ทนอดอยากไม่ได้ก็เลยจะกลายเป็นพี่สาวของเธอเองที่จะมีชู้ไปซะก่อน”
เขาว่าพลางยิ้มยั่วคนมองมาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ แปลกอยู่เหมือนกันเวลาเขายั่วหล่อนได้ตัวเขาเองมักรู้สึกมีความสุขขึ้นมาอย่างประหลาด ศรัญยิ้มพอใจที่เห็นสาวน้อยตรงหน้าเป็นเดือนเป็นร้อน แต่ไม่ทันเท่าไหร่ก็ต้องทำหน้าบึ้งขมกรามเข้าหากันอย่างอารมณ์เสียเมื่อเจ้าหล่อนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจิกกัดเขาว่า
“พี่มันเห็นแก่ตัวมักมาก เห็นเป็นผู้หญิงเถอะไม่เลือกล่ะ ใครก็ได้ทั้งนั้นเลยสินะ พอหมดประโยชน์โยนเศษเงินให้แล้วก็เฉดหัวทิ้งไปเสียให้พ้นๆ ใครเกิดจะท้องไม่มีพ่อยังไงก็ช่างหัว พี่ไม่เกี่ยว”