DILIM. Ito ang tanging natatanaw ko nang ilibot ko ang aking paningin. Nasa isang silid ako kasama ang mga kasamahan ko sa dormitoryong tinutuluyan ko sa loob ng academia. Natutulog na ang lahat at tanging ako na lamang ang gising. Ilang oras na akong nakapikit at nagkukunwaring masama ang pakiramdam para may dahilan ako sa aking mga kasama.
Pinakiramdaman ko ang paligid. Hindi pa ako bumabangon mula sa aking pagkakahiga sa takot na makitang mayroon pang gising sa aking mga kasama. Nang marinig ko ang malumanay nilang paghinga, tanda ng malalim na ang kanilang tulog ay dahan-dahan akong bumangon.
Tanging ang mahinang ilaw na nagmumula sa isang lampshade ang nagbibigay ng kaunting liwanag sa paligid. Walo ang kama sa loob ng silid na ito, at lahat ng mga kasama ko ay taimtim ng natutulog
