Akşamdan beri yaşadıklarımı düşününce kimi zaman yüzümde güller açıyor kimi zaman ise burukluk oluşuyordu. Tutuk bir kadındım. Arkadaşlarım gibi neşeli ve deli dolu biri değildim. Herkes gibi heyecanlanıyor, gülüyordum ama içimde hissettiklerimi dışarıya nasıl yansıtacağım bilmiyordum. Mirza’nın bakışları, hareketleri heyecanını fazlasıyla belli ederken onun gibi olamamaktan üzülüyordum. Bilmiyorum, bu donukluk nasıl geçecek ciddi anlamda bilmiyorum. Çocukken de böyleydim, ergenlik zamanımda da böyleydim, evlendim hâlâ böyleyim.
Elimi tutup beni içeriye çekecek olan adamın heyecanı titreyen elinden belli oluyordu. Şu an neredeyse canımı Azrail’e teslim edecektim ama belli etmiyordum. Edemiyordum. Kapı usulca açıldığında bedenim onun tarafından banyoya çekildi. Göz bebeklerimin kocaman old
