War of Hearts (Book 1)

Chapter 12

Chapter 12

Friends

"It's you again," He said and smirked. Hindi ko agad naalis ang aking mga mata mula sa kanya. That moment, I don't why I felt my heart beating so fast while eyeing him.

"Sorry!" Ani ng isang estudyante bago muling tumakbo at hinabol ang mga kapwa niya estudyante. Para akong nahimasmasan at doon ko lamang napagtanto ang aming posisyon. His one hand is on my waist, whilw he's wearing his smirk on his lips while looking at me. Napalunok ako at mabilis na lumayo sa kanya.

"Hey, are you new here?" Biglang sulpot ni Andrew at naging harang sa akin mula kay Jaice. Kita ko ang paglalaho ng ngisi sa mga labi ni Jaice. Naging malamig ang mga mata nito.

"Is there a problem?" Doon ko lamang napagtanto na kasama niya si Ismael. Mayabang itong ngumisi at may nginuya sa kanyang bibig at marahan na tinulak si Jaice patalikod at siya ang humarap kay Andrew.

"Tsk, are they messing with Andrew?" I heard some students gossiping. Nilibot ko ang mga mata ko at doon ko nakita ang mga estudyante na nasa amin na ang mga mata. Mariin akong pumikit. They creating a spotlight to all of us here.

"Oo, you touched her waist assh*le!" Mura ni Andrew kay Jaice. Pinagmasdan ko ito at sa aking gulat ay nasa akin ang mga mata nito at tila ba ay kanina pa ako pinagmamasdan at pinapanood ang bawat galaw ko. Pinapanood ko lamang sila. What should I do if they are fighting? Is this normal here? Dahil sa aming mundo ay normal ito, madugo pa nga.

"Do you want to die? Because I c--"

"Bro, I'm sorry for this mess. I'll just talk to my friend, I apologize." Ani Sky at nilayo ng kaunti si Andrew kay Ismael na madilim na ang mga mata. Kunot noo ko itong pinagmasdan. The darkness in his eyes doesn't look normal at all. I can see pure darkness in his eyes, at hindi ko alam kung bakit. Why do I feel like he wants to kill Andrew right now?

"Hey, are you okay?" Shaheal asked. Doon ko lamang sila nakitang dumating at tumabi sa akin sa gitna ng komusyon. Marahan lamang akong tumango.

"No, Sky. Didn't you see it? He touched her waist earl--" when I saw Ismael lost his temper and was about to give Andrew a punch, hinila ko ang likod ng uniporme ni Andrew upang malayo siya sa kamao ni Ismael. Blanko lamang ang aking ekspresyon ng gawin ko iyon na hindi rin inaasahan ni Andrew. Nanlalaki pa ang mga mata nito at gulat na gulat sa akin nang nakita niya na hinila ko siya palayo sa kamao ni Ismael. Nahagip ng mga mata ko ang mga mata ni Jaice na ngayon ay humarang na kay Ismael at nakabulsa pa ang mga kamay. Bumuga siya ng hangin at kalmado lamang na sinalubong ang mga mata ni Sky na hinaharangan si Andrew pati na ang mga kaibigan ni Andrew.

"I don't have a choice, I saved her from being pushed by those students," aniya bago ako binalingan. Wala akong reaksyon na sinalubong ang mga mata nito. Pakiramdam ko ay pareho naming binabasa ang mga mata ng isa't isa. It seems like we're balancing each other.

"You can just pu--"

"Enough, Andrew," ani ng mga kaibigan niya.

"Tss, that's not ok--" bago pa ito muling makaharap kay Jaice ay mabilis ko siyang tinulak sa kanyang matipunong dibdib at ako na mismo ang humarap kay Sky.

"He's new here too, Cali," bulong ni Sky nang harapin ko ito. Tumaas ang gilid ng labi nito nang magtagpo ang aming mga mata.

"Thanks again," ani ko lamang. Suminghap ang mga nakikinig at nanonood na estudyante.

"Again?" Andrew asked.

"What do you mean?" Crystal asked. Nagtatanong ang mga mata nito sa akin ngunit bumuga lamang ako ng hangin.

"Again? Does it mean that they met before?"

"It already happened?"

Napailing na lamang ako sa bulungan ng lahat.

"Now, if everything is okay, can we end this commotion?" Sandali kong nilingon ang mga estudyante na mga natutuwa pa sa panonood sa amin, "We got their attention already," ani ko, "Let's go," pahayag ko at nilingon sila sa aking likuran. I was about to walk pass to Jaice not until he talked again.

"See you in class," natigilan ako sa paglakad. My lips parted after hearing it. Tumaas ang aking kilay at mahina akong tumawa doon bago ako nag martsa. He has the guts to say that to me.

The first of our class was fine. I could say that I really learned a lot regarding the subjects that the teachers are teaching. I was always asked about every subject on my first day. I wasn't just listening, but I'm also reading and understanding what the teachers were teaching. I can clearly understand what it feels like to become a normal student in a normal people's world even though I don't belong here. Now, I understand how a school works in their world.

"Why do you always wake up so early?" Sky asked, habang nasa hallway kami. Wala ang mga guro sa oras na ito dahil sa seminar nilang tinatawag. It's everyone's free time. Nakaupo kami sa isang bench, kasama si Adrian. I don't know where Crystal and Shaheal are. They are probably together and enjoying each other's company.

Nagkibit balikat ako, "Doon ako sanay," pahayag ko.

Adrian chuckled, "It's because you always think of everything that might happen in the future. You don't even think of yourself," pahayag nito. Hindi ako kumibo at nanatiling tahimik. It's because I know that I can't choose and think of myself. I was born to only think of the kingdom and I was born to die if I have to. It's an enjoyable life but a heroic life.

"You grew up sadly," ani Sky at bumuga ng hangin.

"We grew up without a choice in everything," pagtatama ko. Marahan naman na tumango si Adrian doon.

"You know what, I'm starting to envy these normal people," nilingon ko si Adrian na ngayon ay nakatingin sa mga estudyante sa paligid, "They don't have to die and keep fighting for their lives. Wala silang dapat katakutan at hindi lumaki sa madugong labanan," mapakla itong ngumiti. I saw pain and unfairness in his eyes. I smiled bitterly, that's what I exactly realized and felt.

Bumuga ako ng hangin at tumayo, "I'll go to the CR," paalam ko ay nag martsa papunta doon. Napapalingon sa akin ang ilan at batid ko na pinag-uusapan pa rin nila ang naganap kahapon sa cafeteria. Napailing na lamang ako at bumuga ng hangin.

"Come on, we just have to pour this on her!" Nagtawanan ang tatlong babae sa gilid sa may labas ng CR. Nahagip ng mga mata ko ang isang mataas na lalagyan at isang mahabang tali na kulay brown. Kumunot ang noo ko nang makita ko na may laman iyon na kulay pula. Napailing na lamang ako at pumasok sa loob. I don't know what are they planning to do. Pagbukas ko ng pinto ay bumungad sa akin ang isang babae na nakasuot ng salamin habang nakalugay. I find her beautiful sa kabila ng salamin nito. Itsura pa lamang niya ay halata ng matino ito. Tumama ang mga mata niya sa akin mula sa salamin habang naghuhugas ito ng kanyang kamay.

"Hi," aniya at pinatay ang gripo, "I'm your classmate," pahayag niya at pinunasan ang kamay gamit ang puti na parang papel. Malawak niya akong nginitian, ngunit hindi ako sumagot. I don't know what to answer, that's why I just nodded and went to the cubicle. Nagkibit balikat na lamang ako sa aking sarili. I didn't notice her in the class at all. Pagpasok ko sa loob ay narinig ko ang pagsara ng pinto. Mukhang umalis na rin siya. Nang natapos na ako ay naghugas din ako sandali ng aking mga kamay bago ako lumabas.

Pagbukas ko ng pinto ay natigilan agad ako nang tumambad sa akin ang babae na kumausap sa akin kanina na ngayon ay basang-basa. Ngumiwi ako at napatakip sa aking ilong nang maamoy ko ang mabahong amoy. Nakayuko ito at basa mula sa tubig na kulay pula na siyang nagbigay mantsa sa kanyang uniporme. Ngunit ang mas nakakuha ng aking atensyon ay ang tatlong estudyante na nagtatawanan at ang isa ay may camera na hawak habang tuwang-tuwa sa nakikita.

What I saw earlier, this is their plan. To pour that red water to her. Kinuyom ko ang aking palad nang pagmasdan ko ang babae na nakatayo lamang doon habang panay ang pagtulo ng pulang tubig sa kanya. Umiiyak ito at bakas ang pagpipigil ng galit sa kanyang mga mata. Hinubad ko ang blazer na uniporme dito at mabilis iyong nilagay sa kanyang likuran. Naramdaman ko ang kanyang pagtingin sa akin at bakas ang gulat sa kanya nang gawin ko iyon.

"What are you doing?" Tanong ng isang babae at hinawi ang aking kamay. Pakiramdam ko ay nag-init ang buo kong katawanan. My fire wants to burst out and burn this girl. How dare her to do that to me? Nang harapin ko ang kanilang mga mata ay matatalim ang titig nila sa akin na para bang isang malaking pagkakamali ang aking ginawa na pagtulong sa babae. Do they think that they will scare me?

"Who do you think you are, huh?" Tinulak ako ng isa sa aking balikat. I can feel the fire inside me, getting mad. Ngumisi ako at matabang silang tiningnan. Naging blangko ang aking ekspresyon mula sa babae, giving her chills and a threat. I'm not the one who messed up with the wrong person, they are.

"And who do you think are you to do this?" Tanong ko at lumakad papunta sa kanya. Mabilis siyang umatras at kita ko pa ang paglunok nito. Now, I can see fear in her eyes.

"How dare y--" bago pa man ako masampal ng isang babae ay hinawakan ko ang kamay nito na naging dahilan ng pagsigaw niya. Mainit na mainit ang aking kamay at hindi ko iyon inalis sa kanya at sa halip ay mas diniinan pa, "AHHHHH!"

"Stop it, what are you doing?!" Ani ng isa nang nakita ang pag-aray ng kanilang kasama. There's no fire in my hand, but the fire is inside it. The fire is running inside my body. Binitawan ko ang kamay nito at bumungad agad sa akin ang sugat sa kanyang palad.

"F*CK," they cursed and approached her.

"Next time you do this, you'll be dead," malamig kong saad sa kanilang tatlo. Agad silang umatras at binabalot ng takot ang kanilang mga mata. Lumapit ako sa kanila habang lahat sila ay may takot at diretso sa aking nakatingin.

"You haven't seen my powers, I'm not the one who give you that scar, and I didn't burn your uniforms," ani ko bago ko pinag-apoy ang mga uniporme nila. They are still under the spell as I deleted what they've seen.

"Y-You have a p-power?" Gulat at namumutla na tanong ng babae. Bumuga ako ng hangin at tiningnan siya ng diretso, "You didn't see my power, I don't have a power. I saved you from them, that's all." Natulala ito at kinuha ko ang pagkakataon na iyon para hilahin siya palayo doon. Ilang sandali pa ay narinig ko ang pagtili ng tatlong babae.

"WE'RE BURNING! HELP!" I smirked as I heard them. Agad kong binitawan ang babae nang alam kong tumalab na ang kapangyarihan ko sa kanya.

"Wait!" Natigilan ako nang humarang siya sa aking harapan.

"Thanks for saving me from them," aniya, "They always bully me. My best friend is absent so I don't have someone to save me from them," aniya at nagkamot ng ulo.

"I did the right thing," pahayag ko at nilagpasan siya. Nang lagpasan ko siya ay mabilis niya akong hinawakan sa aking siko. Bumuga ako ng hangin at mariin na pumikit bago siya hinarap muli, "What?" I asked.

"I can see that you're a good person," pahayag niya at marahan na ngumiti. Nilahad nito ang kanyang kamay sa akin at malawak akong nginitian, "Let's be friends!" Masaya niyang suhestiyon.

Kumunot ang aking noo. Friends? She's asking me to be her friend because she doesn't know me at all.

"We can't," ani ko. Ang magkaibigan, walang nililihim, lalo na sa kanyang pagkatao. And I can't do that because she's a normal person and I'm not. I don't belong here. I'm only here for a mission. If I tell her who I am, her life will be in danger. At ayoko na may inosenteng tao na madamay sa gulo namin sa aming mundo. This girl looks like a good person with a good heart.

Kumunot ang kanyang noo sa akin, "Huh?" Nagtataka niyang tanong.

"You don't know me, and you better stay away from me," pahayag ko sa kanya at agad na tumalikod.

"I'm Kristel Crisostomo, I'll know you so we can be friends!" Sigaw niya sa akin.

It made me stopped for a while. Bumuga ako ng hangin at umiling bago nagpatuloy sa paglalakad.

She doesn't know what is she talking about. If you know me, you'll put your life in danger and near to death.

clarixass