Andromeda

"Andi sure ka ba talaga na magboboarding house ka nalang? you can always stay here baby, walang mag-aalaga sayo dyan" I just rolled my eyes dahil sa sinabi ng kausap ko sa kabilang linya, she always treat me like a baby, I'm not a child anymore "Mom I told you, kaya ko na ang sarili ko, you dont need to worry about me" pagpapakalma ko sakanya dahil feeling ko ay iiyak nanaman siya, she's always like this, mapapalayo lang ako sakanya ay magdadrama na siya, hindi kasi siya sanay na hindi ako nakikita araw-araw and she's pregnant kaya medyo emosyonal siya at ako yata ang pinaglilihian niya kaya lagi niya akong trip "Fine, but make sure na kakain ka sa tamang oras and please just please Andi, makipagkaibigan ka naman, a lot of people are approaching you but you keep on pushing them away, hindi ka naman ganyan dati, since your father......" "Mag-aayos pa ako ng gamit ko Mom, I'll call you later, bye! love you" I said to stop her from what she was about to say, hindi ko na hinintay pang magsalita siya at pinutol na ang linya napabuntong hininga nalang ako, I don't want to remember anything that has something to do with that guy, Since the day he left us is also the day that he choose to become a stranger to me. nagsimula na akong mag-ayos ng mga gamit, habang tinitiklop ko ang mga damit ko ay napahinto ako at nilibot ko ang paningin sa boarding house na pinili ko this place is not big and spacious, it's too small yet I like it.....unlike where I live before that has a large amount of space but yet it feel so empty muli ay napabuntong hininga nalang ako "I'm more satisfied to be here rather than being suffocated in that house" nasabi ko nalang bago ko tinuloy ang pag-aayos ng mga gamit ko ~~~~~~~~~~~~~ "This is Love Academy, A school that is meant only for the elites" sabi ng babaeng nagtotour saamin sa napakalaking eskwelahang ito nilibot ko ang paningin sa paligid, there's no doubt, mukha ngang pang-high class ang school na ito. mula sa mga modernong kagamitan, sa napakalawak na field at nagtataasang mga building, the owner of this Academy must be so damn rich... hindi na ako nakinig pa sa pinagsasabi ng babaeng nagsilbing tour guide namin ng mga kasama kong mukhang freshmen din at pinasak nalang sa magkabilang tenga ko ang aking earphone and I turn on my Ipod. sumunod lang ako sakanila at kinakabisado ang mga daang tinatahak namin, para sa susunod hindi ko na kailanganin pang magtanong, sa laki ba naman ng eskwelahang ito paniguradong maliligaw ako kung hindi ko aalamin ang pasikot sikot dito. dinala kami nung tour guide namin na nalaman kong Joana ang pangalan sa isang locker room, tinanggal ko ang earphone ko sa right side at pinakinggan ang sasabihin niya, mukhang may importante siyang sasabihin eh "As you all remember, binigyan ko kayo ng slip isa-isa with your name and your student number, yung student number niyo is written in one of the lockers here, yun ang magsisilbi niyong locker for the whole year here in L.A." lumapit siya sa isa sa mga Locker at binuksan iyon "Sa loob ng locker niyo you will see 2 pairs of Uniform provided by the School, nandyan yung P.E. Uniform, Skirt, blouse and Vest, kung may kulang make sure to approach me...anyways nandyan na rin yung I.D. niyo sa loob." sabi niya at inisa-isa pang linabas yung mga gamit na nasa loob ng locker na binuksan niya upang ipakita samin matapos ay sinara niya ang locker na binuksan niya at hinarap kaming lahat "So this is the End of the tour, thank you very much everyone, I hope you enjoy your stay here in this Academy" nagpalakpakan naman yung mga kasama ko, I did not. pinasak ko nalang ulit yung earphone ko at nagsimulang hanapin yung student number ko sa linyalinyahang mga locker na ito nang mahanap ko ang locker ko ay agad na kinuha ko yung dalawang pares ng uniform at nilagay sa bag ko, kinuha ko na rin yung I.D. ko at sinabit iyon sa leeg ko. matapos ay binago ko yung password ng locker to be sure na walang ibang makakabukas maliban sakin Lumabas na ko ng locker room at inaantok na tinahak ko ang daan papuntang Gate, uuwi na ko, next week pa naman ang start ng klase eh, wala naman na akong gagawin pa dito biglang nagring yung phone ko kaya't natatarantang hinagilap ko ito sa bag habang naglalakad, napapatingin na ang lahat ng nasa corridor sakin dahil sa lakas ng ringtone ko, remind me to turn my phone into silent mode kapag nasa school ako Nang mahanap ko ito ay agad ko itong sinagot... "Mom I told you to stop calling me all the time, hindi na ako...." "It's me" halos mapatalon ang puso ko sa kaba nang marinig muli ang pamilyar na boses na iyon hindi ako pwedeng magkamali, it's the same voice who said goodbye to me 9 years ago, the same voice that bid me farewell and made me cry hard "What do you want?" I coldly ask at pinipilit pigilan ang sariling maiyak I can't let this guy become my weakness, pinangako ko sa sarili kong hindi na muling iiyak nang dahil sakanya "Your Mother needs you, she's in critical condition right now and she keeps on looking for....." hindi ko na siya pinatapos pa sa pagsasalita at agad na pinatay ang linya No! it can't be! Not my Mom, siya nalang ang meron ako dali-dali akong tumakbo patungo sa parking lot at pinaandar ang sasakyan ko I need to see my mother, Mom please don't leave me too. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ maingat na nilapag ko ang bungkos ng bulaklak sa puntod niya hindi ko mapigilang maiyak I should've never leave you with that guy, I should've known na iiwan mo rin ako kapag napalapit ka ulit sakanya agad na napaluhod ako at pinunasan ang mga luhang ayaw tumigil sa pagpatak Ang sakit sakit Mom, paano na ako ngayon? ikaw nalang ang kakampi ko iniwan mo pa ako bakit kailangang iwan mo rin ako? bakit ba lagi niyo nalang akong iniiwanan? may mali ba sakin? ayaw niyo ba sakin? you should've told me kung may ayaw ka sakin! hindi yung basta basta ka nalang mang-iiwan Mommy kahit mag-aapat na taon na ang nakakalipas ang sakit sakit parin tumingala ako sa kalangitan at masamang tinignan ito "Ano bang kasalanan ko saiyo?! May ginawa ba akong masama to deserve this kind of pain? lahat nalang ba ng taong pinapahalagahan ko at pinagkakatiwalaan ay kukunin mo sakin at ilalayo? Bakit ayaw mo kong maging masaya ha!?" malakas na sigaw ko na pawang umaasam na mabawasan kahit papaano ang sakit na nararamdaman ko napatakip nalang ako sa mukha kong hilam ng luha bakit? bakit? bakit ako?!