Madaling-araw, pagkatapos ng gabing pinagsaluhan namin ni Uncle Brix, tuluyan akong umalis sa condo niya. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, hanggang sa matagpuan niya ako sa puntod ng mga magulang ko.
Doon niya ako kinausap nang masinsinan. Walang sigawan, walang pagtatalo. Sa pagkakataong iyon, tila pareho na kaming pagod sa kung ano mang relasyong mayroon kami.
"Starting from now, I won't meddle nor interfere with your every decision, Sofia."
Napatingin ako sa kanya. Wala akong naisagot. Ilang sandali pa ay tuluyan na niya akong pinakawalan.
Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman.
Dapat masaya ako, hindi ba? Dahil sa wakas, malaya na ako. Wala nang Uncle Brix na magdidikta kung ano ang dapat kong gawin, kung saan ako pupunta, at kung sino ang dapat kong makasama.
But w
