“Hi, Sofia. You can call me Auntie.”
Inilahad ni Ingrid ang kamay niya habang matamis na nakangiti sa akin. Napakaganda ng ngiti niya, punong-puno ng kumpiyansa at tila walang anumang pag-aalinlangan sa sarili.Tila ba alam na alam niya kung saan siya nararapat sa buhay ni Uncle.
Dahan-dahan kong tiningnan ang kamay niyang nakalahad sa harapan ko bago ko iyon tinanggap.
“Nice to meet you, Mam Ingrid,” mahinahon kong sagot, pilit na pinananatili ang ngiti sa aking mga labi.
Hindi ko akalaing darating ang araw na muli kong makikita si Uncle pagkatapos ng mahigit dalawang taon, at ang unang makikita ko sa tabi niya ay ang babaeng ipinakikilala niyang bahagi ng kanilang pamilya.
Hindi ko rin akalaing magiging ganoon kadali para sa kaniya ang lahat,na tila ba walang lihim na namamagitan sa
