Caught by his Lust. (CAUGHT SERIES 2)

chapter sixteen

Nagising ako sa umaga ng hindi pa rin umuwi si kuya, hindi ko rin maunawaan sa aking sarili kung bakit ako umasta ng ganito. May konting lungkot akong nararamdaman, naghihintay ako kagabi kasi akala ko maisipan niyang pumunta kahit magpakita man lang, ngunit wala.

Pero hindi dapat ako umasta ng ganito, hindi dapat ako manghinayang o madismaya dahil walang pinangako si kuya na pupunta ito. Gusto kong ilagay sa aking isip na baka nakalimutan ni kuya ang kaarawan ko kahapon, ngunit imposible dahil sa lahat ng kaarawan ko, narito naman ito palagi at nakababantay sa akin, ngunit iba noon, hindi pa umaalis si kuya.

Bumangon ako sa aking kinahihigaan at agad pumasok sa banyo upang maligo, may pasok pa ngayon, hindi naman pwedeng buong araw lang akong malungkot.

Kalahating oras din ang ginugol ko bago ako nakatapos maligo, agad naman akong nagbihis bago inayos kaunti ang aking itsura. Pagkatapos, lumabas na ako ng aking silid bitbit ang kulay pink kong bag.

"Good morning anak, ang aga mo ata," bungad sa akin ni mama. Masyadong maaga pa talaga para sa oras ng pasukan ko, sigurado rin na tulog pa si ate. Hanggang ngayon.

"May gagawin pa, kailangan pa kasi akong gawin sa Library mama," sagot ko naman kay mama bago pumunta kay papa na nakaupo sa couch at sumisipsip ng kape.

"Good morning papa," nakangiting kong bati kay papa.

"Good morning, princess. May gagawin ka ba?" nagtatakang tanong nito, siguradong katulad ni mama nagtataka rin ito kung bakit ako masyadong maaga.

Gusto ko lang talaga na umaga ako pumasok, yung tipong wala pang estudyante at ako lang mag-isa sa paaralan.

"Opo, papa. May kailangan pa akong pag aralan" sagot ko kay papa, sumimsim lang ako kaunti ng gatas na hinanda ni mama bago nagpaalam sa kanila. Nagbigay din ako ng paalala kay mama na sabihan si ate na umuna na ako, hindi na ako nagpahatid sa driver dahil masyadong maaga pa talaga.

Nagsimula na akong maglakad, wala pa talagang masyadong tao, may makikita man akong tao kaunti lang sa dika lauyan dito may naglalakad at mayron din nag ja-jogging at miron rin nagbibisikleta.

Mga isang oras rin bago ako makarating sa paaralan, napatingin naman ako sa paligid, makikita kong dahan-dahan nang sumisikat ang araw, pero wala pa rin akong nakikitang estudyante.

Dumiretso na agad ako sa library at doon tumambay, nakasalubong ko rin ang janitor dito. Nagbabasa lamang ako para malibang kulang ang aking sarili.

Habang nagbabasa ako, hindi ko mapigilan ang kaunting takot bukod sa mag-isa lang ako rito sa library, parang may nanonood sa akin, imposible naman ang multo, hindi naman ako naniniwala doon.

Hindi masyadong pinansin ang paligid at nakatoon lang ang aking atensyon sa aking binabasa, pero agad nawala ang aking pansin ng tumunog ang aking telepono kaya agad kong tiningnan.

Parang bigla atang gusto kong umiyak nang malaman ko na si mommy ang nag-text, mas lalo pa akong natuwa nang binati niya ako sa aking kaarawan, masaya pa rin ako kahit huli man ako nitong banati, ito ang kauna-unahang naramdaman ko na may paki sa aking kaarawan. Sasagot sana ako pero na tigilan ako ng muli itong magpadala ng mensahi

Napabuntong hininga na lamang ako bago ibinalik ang telepono ko sa aking dalang bag. Mas lalo akong naguguluhan kung ano ba ang dapat kong gawin. Gusto ko ng sapat na dahilan upang saktan ko ang mga Guerrero, marami akong masasaktan lalo na ang mga batang triplets.

Hindi na ako nakabalik sa pagbabasa, hindi dahil sa mga iniisip ko kundi sa nakikita ko ngayon sa aking harapan. Nakatayo at seryosong nakatingin sa akin, buhaghag ang buhok at walang imosyon ang mga mata, pero kahit ganon, hindi pa rin nawala ang gwapo nitong mukha.

"K-kuya?" utal kong aniya dito. Paano nalaman niya na narito na ako at bakit ito narito? Alam kong kanila ang paaralan ito, kaya may karapatan itong pumunta rito.

Pero hindi na ito dito nag aaral, college na si kuya, kaya anong ginagawa niya dito?

"Talikod," tila utos nitong anas sa akin na kinanganga ko. Hindi ako makagalaw para dahil hindi ko alam kung dapat ba akong sumunod sa gusto nito.

Ngunit bigla akong nainis, subrang laki talaga ng galit nito sa akin kahit wala naman akong ginagawang kasalanan dito, parang wala lang talaga ako dito, pagkatapos nitong hindi pumunta, susulpot lang ito kung saan ako tatapos sasabihin ang ganoong bagay.

Hindi ako sumunod at tinignan lamang ito, hindi sa ayaw kong sumunod pero gustong kong tingnan kung ano bang gagawin nito kapag matigas ako, papaluin nalang ba ako nito tapos aalis.

"Hindi mo ako narinig, talikod," ang iksi lang talaga ng pasensya ni kuya, parang lubid lang na subrang daling maputol, galit nanaman ito ngayon namumula ngunit parang nagha-habol ng hininga.

Hindi parin ako sumunod at nanatiling nakaupo at nakatitig sa mala abo nitong mata, gayon nalang ang pagkabigla ko, ng ito mismo ang nagpatayo at nagpatalikod sa akin.

"K-kuya," Gusto ko sana itong bulyawan pero bakit naging mahina ang aking boses.

"Nagdalaga kalang ,tumigas nayang ulo mo ,tuwad," matigas nitong utos sa akin.

Napabuntong hininga na lang ako bago ibinalik ang telepono ko sa aking dalang bag. Gusto ko nang maiyak, pakiramdam ko may kumirot bigla sa dibdib ko. Siguro may karapatan naman akong magalit, diba?

Kung ang pagiging alipin ang kapalit para tanggapin ako nitong pamilyang ganito, subrang hirap naman pala. Nagiging tulad ito ni mommy noon, walang pakialam sa aking nararamdaman, kahit maliit na pagkakamali, kulang palo agad.

Nahihirapan na ako sa kasunduan namin ni kuya, masyado nito akong inaalipin. Hindi ako umangal at hinintay lamang kong ano ang gusto nitong gawin sa akin. Kahit umangal naman ako, wala parin akong karapatan, malakas ang pinanghahawakan nitong may kasunduan kami.

"Alam mo bang maraming palo ang matatanggap mo, dahil marami rin humawak sayong lalaki," walang imosyon nitong aniya sa akin. Mas lalo pa akong nasaktan sa sinabi nito, nais ko itong pagalitan, normal lang naman na may humawak sa akin kagabi, hindi ba nito alam na normal lang iyon, kabobohan rin na dadamayin din nito ang kapatid nitong triplets at si papa.

Mas iniisip pa nito kung ilan lalaki ang nakahawak sa akin kaysa ang dumalo sa kaarawan ko, napakamakasarili nito.

Hindi parin ako sumagot at nanatiling naka-talikod. Nakakapagod magpaliwanag at sumagot kong wala namang silbi.

"Narinig mo ba ako?" parang nagmistulang bingi ako dahil hindi talaga ako umimik o magsalita.

Naputol na ata ang kaunting lubid ng pasensya nito dahil walang pasabing pina-upo ang pang-upo ko sa harapan nito, ngunit ang totoo medyo kinakabahan ako dahil baka may gagawing estudyante rito. Alam kong malapit ng magsimula ang klase, hindi ba nito naisip?

Nakagat ko naman ang aking pangibabang labi ng maramdaman kong dahan-dahan nitong ibinaba ang cycling kong suot, nakapalda lang ako kaya madali lang nitong mahuhubad ang pang-ibaba kong damit.

Ang akala ko sisimulan na nitong paluin ako, pero nagulat ako nang bigla akong binuhat patalikod at walang kahirap-hirap na pinadapa sa lamisa. Nakakahiya kung isipin na lantad ang buong pang-upo ko rito, pero nasanay na rin ako.

Bigla nalamang akong nanigas nang maramdaman ko na biglang ang basang bagay sa aking pang-upo. Siguradong labi iyon ni kuya, dahan-dahan pinapasadaan ang pisngi ng pwet ko. Hindi ko mapigilanang mapadaing ng walang pasabi nitong kinagat ang pisngi ng aking pang upo subrang lalim ng pagkakakagat nito, pakiramdam ko pati ngipin binaon ata, kaya naman ramdam ko ang pamamasa ng aking mata.

Mas napadaing pa ako ng maramdaman kong maslalo pa nitong binaon ang ngipin sa aking pang-ita, subrang sakit nagmimistula narin akong sinusugatan ni kuya, akala ko ba palo lang gagawin nito sa akin.

"Kuya, tama na." Hindi ko na mapigilanang mapahikbi dahil masakit na talaga, ramdam ko na parang may likido na lumabas sa aking pang-upo sa kung saan bahagi nito ako kinagat, ngayon kung nalaman ko na dugo na pala iyon.

Hindi ko na mapigilanang maiyak dahil sa sakit, hindi parin ako gumagalaw nanatili lang akong nakadapa sa misa ,ayaw kong lingonin ito, ayaw kong makita ang pag mumuka ni kuya .

Nakita ko ang kaunting dugo sa labi niya, tama nga ako, nagkaroon ng sugat talaga ang pisngi ng pwet ko dahil sa pagkagat nito.

Napatanga ang mga mata nito na nakatingin sa akin, para bang hindi makapaniwala sa nagawa. Maya-maya lang, lumokod na ang konsensya sa mga mata nito, kaya mas lalo akong naiyak.

"f**k!"iyon lang ang sinabi niya bago ibinalik ang cycling kong suot pati na rin ang panloob ko. Naramdaman ko ang hapdi ng sugat ko dahil sumasagi ito sa tila.

Kusang nagtagpo ang aming mga mata, hinawakan niya ang maliit kong mukha bago ako hinalikan sa labi. Dahilan ng pagtigil ko sa pag-iyak, nakapikit ang mga mata niya ngunit nanatili parin mulat ang aking mata dahil sa gulat.