Tulala ako ngayon habang nakikinig sa aming guro, hindi pa rin mawala sa aking isip kung bakit ginawa iyon ni kuya. Gusto kong tanungin si Ladylyn kung tama ba ang ginawa ni kuya pero ayaw ko rin naman ikwento.
Walang sinabi si kuya kung bakit ako nito kinagat at hinalikan kaya subrang gulong gulo na ang aking isip. May pagtataka rin sa aking isip kung bakit sa bawat galaw na ginagawa sa akin ni kuya wala akong nararamdaman, pandidiri, kabaliwan rin kong sasabihin kong nagugustuhan ko ang ginawa nito... isang kabaliwan nayon.
Pero aaminin kong sa bawat ginagawa ni kuya, pinapababa nito ang pagkatao ko. Hindi ko rin alam kung bakit, ngunit ang alam ko lang mulat ako sa katutuhanan na dapat hindi nito ginagawa ang ganong bagay.
"Jimely, may masakit ba sa pwet mo at parang nahihirapan kang makaupo?" pabulong na tanong sa akin ni Ladylyn.
Alam kong mapapansin talaga ni Ladylyn dahil isang pisngi lang ng aking pang-upo ang nilapat ko sa upoan kaya nakatagilid ako ngayon at nakadikwatro para hindi talaga masagi ang bahagi ng may sugat.
"Hu?, Oo, nadulas kasi ako sa banyo kaya medyo masakit ang pang-upo ko," sagot ko rito kaya naman tumango-tango lang ito bago bumalik nanaman sa pakikinig sa guro.
Pagkatapos ng klase, dumiretso na ako sa bahay. Pakiramdam ko pagod na pagod ang aking katawan kahit wala naman akong ginagawang mabigat sa buong mag-araw. Masakit rin angking pang-upo at gusto ko itong gamutin.
Minsan din sumasagi sa aking isip kung bakit pakiramdam ko'y pinanggigilan ni kuya lagi ang pang-upo ko.
Naki-usap din ako noon na sana sa likod nalang ako nito paluin o sa tiyan sa kahit ano mang parte ng aking katawan, wag'nalang palagi ang aking pang-upo, pero sa huli pang-upo parin ang pinagdidiskitahan nito, nakakapagtaka rin dahil pagkatapos nito akong paluin, dinidilaan agad nito ang buong bahagi ng aking pwet.
Ginagawa ba ni kuya iyon para mabawasan ang sakit buhat ng pagpalo nito o gusto lang talaga nitong gawin ang bagay na 'yon nakakagulo ng pag-iisip.
"Ate!" bungad ng triplets sa akin bago ako niyakap nila. Bigla pa akong napangiwi ng masagi ni Zaidan ang pwet kong may sugat.
"Ate, are you okay?" biglang tanong ni Zabadia ng mapansin ata nito ang pangiwi ko. Pilit akong ngumiti rito at tumango.
"Asan si mommy mga baby?" maligayang tanong ko sa kanila ng kumalas sila sa pagkakayakap sa akin.
"Don't call us baby ate, we're big na," angal ni Zabdiel dahil sa pagtawag ko sa kanilang baby, ganito naman sila umaangal pag tinatawag na baby pero nagpapakarga pa kay mama at papa.
"Nasa kwarto ate, hinanda niya ang mga gamit namin, pupunta kasi kami sa Spain," sagot nila na kinatango ko. Sinabi rin ni mama sa akin na may flight sila mamayang gabi. Pinilit pa sana ako na sumama pero humindi ako, hindi naman sa ayaw ko silang kasama pero makakasagabal lang ako doon. Hindi rin naman sumama si ate.
Iniwan ko muna ang triplets sa baba bago ako pumunta sa aking silid para makapagbihis na rin.
Nang makapasok na ako sa silid ko agad akong nagbihis at kinuha ang first aid kit sa aking drawer pero sa huli hindi ko na lang pinagpatuloy ang aking paggamot dahil paano ko ba gagamutin ang aking sarili kung nasa pwet ko ang sugat, nahihirapan akong gamutin iyon.
Kaya ang kinalabasan, iyak nalang ako sa inis at hapdi kong pwedeng sana sampalin si kuya ginawa ko na, napaka walanghiya nito. Tatanggapin ko na lang na paluin ako nito pero ang sugat an pwet ko parang nakakabwiset.
Bigla akong natigilan ng may narinig akong kumakatok kaya umayos ako ng upo pero hindi ganon kaayos, naka-tagilid parin para hindi masagi ang pang-upo ko.
"Anak," dinig kong tawag sa akin ni mama.
"Bukas mo iyan mama," sagot ko naman. Maya-maya lang narinig ko na ang pagbukas ng pinto at inilabas roon si mama.
"Anak, hindi ka ba talaga sasama?" pangongombinsi saakin ni mama bago ito umupo sa kama katabi ko, ang totoo may parte naman ako na gusto sumama pero naiisip ko rin si mommy baka magtaka ito.
"Hindi na mama, wag na po kayong mag-alala. Kasama konaman sa si ate. Mag-enjoy nalang po kayo doon" ngumiti ako kay mama para ipakita na okay lang talaga ako rito.
"Sabagay, sige. Tumawag lang kayo, pag may problema dito okay," saad nito bago pinatakan ng halik ang aking noo. Tumango naman ako kay mama, pagkatapos niyakap ko ito.
Gusto ko sanang magtanong kung sasama ba si kuya or uuwi ba ito dito, nais ko lang malaman, pero sa huli hindi na lang ako nagtanong hanggang sa makalabas si mama sa aking silid.
Nang tuluyan ng makalabas si mama, naisip ko nalang matulog. Wala rin naman akong gagawin kundi tiisin ang sugat sa pang-upo ko kaya mas mabuti nang matulog na lang.