Mandy POV
Breaktime. Mula kanina, wala ng halos makalapit sa'kin. Dapat lang. Matakot sila sa nag-iisang demonyita. Kahit pa anak sila ng presidente kuno, hindi ako matatakot sa kanila. Huh!? Ako? May kakatakutan? Damn.
Lumabas na'ko ng room. Breaktime eh. I need to eat sa cafeteria.
Malapit pala ako sa cafeteria nang makasabay ko si Angel. The well-known b***h.
"How's the feeling of being a heartbroken? It sucks right?" Tanong nya habang naglalakad kami papasok ng cafeteria.
"Yeah it sucks. Pero 'yun yung naging dahilan ng pagbabalik ko bilang demonyita."
Pagpasok namin, nilibot ko agad ang tingin ko. Searching for a vacant table. And there, hindi ko inakalang may mahahagip ang mata ko.
Lumapit ako sa table kung saan naka-upo ang babaeng pinanggigigilan ko ng sabunutan.
"HAHAHAHA!
