Cintha
Nakahinga ako ng maluwag nang sa wakas ay makaalis na si Sir Basilio. Nakaiwas kami sa malaking g**o dahil mag-a-ala-Grabriela Silang na si Tiya Mira kung mamimilit pa rin siya na kausapin ako.
Mabuti na rin na hindi muna kami magkaharap dahil ‘di ko rin naman alam kung ano ang dapat kong sabihin sa kanya. Kailangan kong pag-isipan ang mga bagay-bagay. Hindi ko pa alam kung ano ang dapat kong sabihin sa taong nang-iwan sa amin ng nanay ko dahil sa ngayon, blangko ang isip at pandama ko.
Ni hindi ko magawang umiyak katulad ng mga napapanood ko sa mga palabas sa TV kapag nahahanap ang mga tunay na magulang. Normal ba ako? Bakit wala akong maramdaman? May kurot sa dibdib, may pagkagulat, at may konting pagkamangha, pero hindi ko magawang maging masyadong emosyonal.
Napaupo si Tiya
