ATARAH
PARA AKONG ZOMBIE NA NAGLALAKAD PAPUNTA sa DMC building dahil hanggang ngayon ay hindi parin mawala sa isip ko ang mga sinabi ni Oliver sa akin kagabi. Hindi ko tuloy maiwasan ang makaramdam ng takot para sa kaligtasan ko dahil kahit papaano ay wala pa naman sa plano ko ang mategi. Marami pa akong pangarap para kay Alora at syempre para sa sarili ko.
“Atarah? Okay ka lang?”
Napaigtad ako nang marinig ko ang tanong ni Celeste na nakasabay kong pumasok. Hindi ko rin pala namalayan na nasa DMC building na pala ako dahil sa malalim na iniisip ko. Napabuntong-hininga na lamang ako at tumango saka ngumiti kay Celeste na salubong ang kilay.
“Okay lang ako, puyat lang,” sagot ko sa kaniya at ngumiti.
“Hay naku, itulog mo 'yan mamaya pag-out. Oh, siya, dito na ako! Kita na lang tayo ma
