Yazarın anlatımı Gece ilerlemişti. Bağ evinin avlusunda mangalın közleri sönmeye yüz tutmuş, hava iyice serinlemişti. Seyit ve Zilan kalkmak için hazırlandı. Vedalaşmalar yapıldı. Zilan son kez Hasret’i öptü. Seyit, Şervan’ın omzuna vurdu. “Akıllı ol lan biraz…lan üzme kızı .Kız sana farklı bakıyor bak artık .Adam ol .” dedi yarı ciddi yarı gülerek. Şervan sadece sırıttı. Kapı kapandı. Sessizlik çöktü. Berfin derin bir nefes aldı. Gözleri yumuşadı. Yavaşça yaklaştı Şervan Hewleri’e. Elini tuttu. Parmaklarını onun parmaklarına geçirdi. İçinden sessizce fısıldadı: “Sana sevmeyi öğreteceğim…” Şervan gözlerini indirdi. Kızın eline baktı. Sonra yüzüne… Hafifçe gülümsedi. Elini daha sıkı tuttu. Berfin arkasına geçti. Şervan sandalyede oturuyordu. Kız ellerini adamın omuz

