Dilan Şervan'ı vurdu ...
Dilan artık aklını kaybetmenin eşiğindeydi. Günlerdir içini kemiren öfke, kıskançlık ve hırs tek bir düşüncede birleşmişti: Berfin ölmeliydi. O ölürse her şey düzelecekti… Şervan yine ona dönecekti… Kendi kendine kurduğu bu yalana öyle inanmıştı ki artık geri dönüşü yoktu. Telefonu eline aldı. Aradığı kişi geçmişinden kalan karanlık bir izdi. Faruk… Telefon birkaç çalıştan sonra açıldı. Adamın sesi sarhoştu, gevşekti. “Sen beni arar mıydın güzelim…” Dilan’ın sesi buz gibiydi. “Faruk uzatma. Silah lazım bana.” Kısa bir sessizlik oldu. Sonra adamın sesi değişti. “Ooo… güzelim hayırdır?” “Getirecek misin yoksa?” dedi Dilan, sabrını zorlayarak. Faruk hafifçe güldü. “Getiririm… ama karşılığında ne alacağım?” Dilan bacak bacak üstüne attı. Gözleri karanlıktı. “Seveceğin bir şey
- Writer
