Bir ay geçmişti… Bağ evinin içinde her şey yerli yerinde gibiydi ama aslında hiçbir şey eskisi gibi değildi. Berfin değişmişti. O gün gördüklerinden sonra Şervan’a karşı içinde bir mesafe oluşmuştu. Yaklaşıyor… sonra geri çekiliyordu. Konuşuyor… ama tam açılmıyordu. Gülüyordu… ama gözleri aynı gülmüyordu. Şervan farkındaydı. Ama zorlamıyordu. Sadece izliyordu. O sabah… Şervan dışarıda, avlunun köşesinde telefonla konuşuyordu. Sesi düşüktü. Normalde saklamazdı bir şey… ama bu konuşma farklıydı. Berfin içeriden çıktı. Onu görünce durdu. Şervan’ın tavrı değişikti. Ciddiydi… dikkatliydi… Birini sorgular gibi konuşuyordu. “Durumu nasıl…?” “İyileşmiş mi tamamen…?” “Takipte olun…” Berfin’in kalbi hızlandı. Kimi soruyordu? Yavaşça yaklaştı. Daha fazla duymak istedi. Ama Ş

