THE CEO's STRIPPER (Tagalog/Filipino) (FREE)

CHAPTER 5

Chapter 5: BAR GIRL

"Sure ka na ba talaga about dito?" Nag-aalalang tanong sa akin ni Mia habang pilit na sinasabayan ang paglalakad ko. "AM, baka naman nabibigla ka lang?"

Tumigil ako sa paglalakad. Medyo hinihingal pa si Mia na huminto sa unahan ko dahil sa ginawa niyang paghabol sa akin. Nilingon ko ang pinto ng opisina'ng pinanggalingan ko bago muling tumingin kay Mia.

"Sigurado na ako, Mia, ito na lang ang naiisip kong paraan para mabilis na kumita ng pera," I answered flatly.

Nagbaba ako ng tingin. Alam ko naman sa sarili kong kahit anong part-time o trabaho ang gawin ko ay hindi ako agad makakaipon ng malaking halaga ng pera. I can't sell our house dahil baka matulad ito sa lupa ng Café na hindi na namin magawang mabawi.

Kinausap na din ako ni Dr. Ramirez tungkol sa paglalakad niya sa akin sa isang pharmaceutical company. And acording to him, many cancer patients are now being assisted by the said company so they are no longer accepting cancer requests by now. And that leave me no choice but to find an easier way to make money. I can't wait for the companies to when they will accept requests again and when Dr. Ramirez will find another company that accepts request.

"Ang ano? Ang pagiging p********e? AM, naman!" She was almost shouting.

"Mia, huwag ka ngang OA. Kumalma ka mu—"

I tried to calm her down because someone might hear her, but she just cut me off.

"I know that we own this place but hindi ko kakayanin na mapabilang ka sa mga cheap na babae dito!" Mia raised her voice while her eyes are pleading. I understand why she's raising her voice at me, she's just worried about me. "How much do you need ba? Handa akong bigyan ka. Huwag mo ng isiping utang, ang isipin mo na lang ay tulong ko para sa inyo. Please, AM, huwag lang ganito."

Marahang ngumiti ako kay Mia. Bakas na bakas ang pag-aalala sa magandang mukha nito. "Hindi mo kailangang mag-alala sa akin, Mia. Alam ko ang ginagawa ko. At isa pa, nasabi ko na ito sa tatay mo at kabilang na ako sa mga babaeng sasayaw mamaya. Hindi na ako puwedeng tumanggi pa."

"But you're my friend! Kaya kong gawan ng paraan kung gugustuhin ko!" Maluha-luhang saad ni Mia.

Ang opisinang pinanggalingan ko ay ang opisina ng ama ni Mia. Nagpalista ako sa listahan ng mga bayarang babaeng sasayaw at magbibigay aliw ngayong gabi. It was a tough decision. Pero anong magagawa ko? Wala na akong pagpipilian pa. Mas okay pa sa aking masabihan na mataas ang pride dahil sa pagtanggi ko sa alok sa akin ni Mia kaysa ang lamunin ako ng kahihiyan sa sarili ko. Alam kong hindi problema kay Mia ang pagtulong sa akin ngunit malaking bagay iyon para sa akin. Ayaw ko ng pakiramdam kong parang inaabuso ko na ang pagiging kaibigan ko kay Mia. She already had done a lot of good things to me. Hindi ko na matatanggap ang tumanggap pa ng tulong galing sa kanya dahil baka kulangin na ang buong buhay ko para makabayad ng utang na loob ko sa kaniya.

"Magiging okay lang ako, Mia, ibigay mo na sa akin ito. T'saka kung kakausapin mo ang Babá mo tungkol dito ay siguradong malalagot ka. He forbids you to go in a place like this, right?" I said. Nakangusong tumango naman ito na parang ngayon lang niya naisip ang sinabi ko. Her father maybe looks ruthless but he loves Mia so much na halos hanggang ngayon ay iniisip pa din ni Mr. Liu na isang batang iyakin pa din ang prinsesa niya na hindi puwedeng magpunta sa magulong lugar tulad nito.

"Hindi naman ako tatanggap ng extra service. Sasayaw lang ako doon at makikipag-usap sa mga customer. Kaya huwag ka ng mag-alala sa akin. Kaya ko ito, Mia, para sa pamilya." I balled my fist and showed it to her.

"But you don't know what's running inside their heads," umiiling na saad sa akin ni Mia. Napaatras ako ng bigla niya akong dambahan ng yakap. " If the customer does anything wrong to you, tell me, okay? Dahil kahit sino pa sila, I will make them pay!"

Hindi ko mapigilan ang matawa ng marinig ko ang paghikbi niya sa balikat ko habang sinasabi niya iyon. She really cares for me.

---

Ramdam ko ang pag-iwas sa akin ng mga bartender at kapwa ko waitress dahil sa bilis kumalat ng balita tungkol sa naging desisyon ko. Even Dominic and Jimuel couldn't looked at my direction. I was hurt, but I can't do anything about it.

Napa-irap na lang ako ng makita ang nakakalukong ngising ibinibigay sa akin ni Ella ng mapansin niyang iniiwasan ako nina Jimuel.

Malalim akong hunugot ng hininga. Kahit sino naman talaga siguro ay masama talaga ang tingin sa mga babaeng taga-aliw dahil ganoon din naman ako noong una. But now I realize that you can't really judge someone just because of the decision or path they choose to walk. Hindi ka dapat magbigay ng komento tungkol sa kanila kahit na taliwas sa pananaw at paniniwala mo ang ginagawa nila, at kahit pa alam mo ang pakiramdam ng malagay sa posisyon nila ay mananatiling wala kang karapatang punahin ang ibang tao. Because even if you go through the same path,you'll stay being different from them.

Nang sumapit ang alas-diyes ng gabi ay pinuntahan na ako ni Ate Strawberry, payat na bakla ito at namamahala sa lahat ng mga babaeng taga-aliw sa Bar, upang ihanda at ayusan ako para sa gabing iyon.

Ibinigay sa akin ni Ate Strawberry ang damit na aking susuotin at sanabng hihintayin niya na lamang ako sa second floor. Tumango lang ako at pumunta na sa locker room upang magbihis. Napangiwi ako ng makita ang aking sarili sa harap ng salamin. Hapit na hapit at sobrang ikli ng red spaghetti strap dress na iyon. My panties were barely visible and my big chest was almost spitting out because of the small amount of clothing I was wearing. Pakiramdam ko ay isang mabigat na paghinga at galaw ko lamang ay mapupunit na iyon mula sa aking katawan.

Madali kong kinuha ang pulang roba na kasama ng ibinigay na dress sa akin ni Ate Strawberry at itinali ko iyon para matakpan kahit papaano ang aking katawan. Palabas na sana ako ng locker room ngunit napatalon ako sa gulat ng makitang nakasandal si Dominic sa hamba ng pintuan.

Tumikhim ako at pilit na sinalubong ang madilim nitong mga mata. "Ka-Kanina ka pa ba diyan?"

Umalis si Dom sa kanyang pagkakasandal at lumapit sa akin. May kakaibang emosyong ipinapakita ang mga mata nito. "Sakto lang."

Hindi ako kumportable sa mga titig na ibinibigay niya sa akin kaya muli akong tumikhim. Pakiramdam ko ay hinuhusgahan niya ako sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Lalagpasan ko sana siya ng hawakan niya ang aking siko upang pigilan ako.

"Hindi kita huhusgahan sa desisyon mong ito, AM. Maniwala ka," mahinahong saad ni Dom. "Sana lang ay hindi ka magsisi sa gagawin mong ito." Walang bakas ng galit o pandidiri sa boses nito, tanging panghihinayang lamang.

Nakaramdam ako ng hapdi sa dibdib ko. He said he won't judge but his eyes are telling me the otherwise. May diing binawi ko ang siko ko mula sa kaniya. Naging malumanay ang mga mata niyang nakatingin sa akin.

"Maaaring magsisi ako sa huli, Dom, pero hindi ngayon. Puwede mo akong husgahan kung iyon ang gusto mo at hindi kita pipigilan." Binigyan ko siya ng tipid at pilit na ngiti bago tuluyang lampasan. Nakaramdam ako ng hapdi sa dibdib ko ngunit agad kong isinawalang bahala iyon.

Nang makarating ako sa second floor ay agad akong hinila ni Ate Strawberry sa silid kung saan niya inaayusan ang kanyang mga alaga. Sinimulan na ako nitong ayusan mula mukha hanggang sa buhok. Nilagyan niya ako ng make-up to make me look more attractive and put my hair into a messy bun. Nagladlad siya ng ilang hibla ng buhok ko at kinulot iyon.

"Ang ganda mong bata ka! Ang kinis-kinis at ang ganda ng hubog ng katawan," natutuwang saad ni Ate Strawberry mula sa likod ko habang nakatingin sa aking repleksyon sa salamin. "Sana kapag naging ganap na babae na ako'y maging tulad ng sa'yo ang katawan ko!" Humagikgik siya dahilan para mapangiti ako.

"Paniguradong mas maganda at sexy ka pa sa akin kapag nagkataon," I said that made him giggle.

"Naku! Ikaw na bata ka, huwag ka ngang mambola at baka maniwala pa ako sa'yo. Nag-iipon pa ako, anebe!" Natutuwang pinisil niya ang lantad kong balikat.

Pagkatapos ayusan ni Ate Strawberry ang ilan pang mga babae doon ay inihatid na niya ako sa isang V.I.P room. Naandoon na ang tatlo pang babae na makakasama kong sumayaw sa gabing iyon. Pinapila kami sa likod ng maliit na intablado habang hinihintay na magsimulang tumugtog ang mapang-akit na tugtugin.

"Girls, alam niyo na ang gagawin niyo, ha? Huwag niyo akong ipapahiya sa mga bagong customer natin. Mga kaibigan ito ng boss at nandito lang upang mag-bakasyon, kaya ayusin niyo, ha? Give them a good show! Huwag niyo kaming ipapahiya ni Boss," striktang saad sa amin ni Ate Strawberry dahilan para sabay-sabay kaming tumango'ng lahat. His playful mood was gone and was change into his strict and serious mood. "Oh, siya at aalis na ako. Galingan niyong lahat gumiling, ha. Lalo ka na, AM." Binalingan ako nito ng tingin at pinanlakihan ng mata. "Alam kong bago ka lang dito pero ayaw ko ng aarte-arte. Maki-ride ka na lang sa gusto ng customer. May kakayahan ka namang tumanggi kung ayaw mong magbigay ng extra service."

Tumango ako kay Ate Strawberry at pilit na ngumiti. Pinasadahan niya muna ulit kaming lahat ng tingin bago tuluyang lumabas ng silid.

"Hello," nahihiyang saad ko sa babaeng kasama ko na kanina ko pa napapansin ang panaka-nakang pagsulyap sa akin. She looks a bit familiar pero hindi ko matandaan kung saan ko nga ba siya nakita.

"Ikaw yung waitress dito, tama?" May pag-aalinlangan niyang tanong sa akin.

Kilala niya ako? Takang tanong ko sa sarili.

Marahan siyang tumawa na tila nakita ang katanungan sa buong mukha ko. "Tita ako ni Dominic."

Agad akong nag-iwas sa kaniya ng marinig iyon. Kaya pala siya pamilyar. Siguro ay nagkikita na kami tuwing nagpupunta ako sa bahay nina Dominic o nagkakasalubong na kami dito sa Bar ngunit hindi ko lang siya kilala.

"Alam mo bang tuwing gagawin ko ang trabahong ito ay lagi kitang nakikita sa may counter na kausap si Dominic?" She chuckled. "Alam ba niya?" Tanong niya, at marahan naman akong tumango. Narinig ko ang marahas niyang paghugot ng hininga. "Hindi ko inaasahan na nakakasama kita dito. Matagal na kitang kilala dahil madalas ko noong naririnig na inaasar ni Ria ang Kuya niya sa'yo. At noong makita kita dito, naisip ko na hindi ka bagay sa lugar na ito. You look so young and pure to be here. Masyadong magulo at masyado masama ang lugar na ito para sa mga katulad mo." Natatawang umiling ito sa bago muling tumingin sa akin ng may mapait na ngiti sa labi. "Iba talaga siguro ang hatid kapag kailangan mo ng kumapit sa patalim."

I can see disappointment through her eyes. Umalis ang babae sa kanyang puwesto at lumipat sa kabilang dako. Napayuko na lamang ako at na nahimik sa isang tabi. I felt a heavy feeling inside my chest. Kahit ako din naman ay disappointed sa sarili ko.

A few minutes later, a soft erotic music started playing. Unti-unting na ding bumukas ang tilon na humaharang sa amin mula sa apat na matatandang lalaking Chinese. Madidilim ang kanilang mga mata at mayroong malalaswang ngising nakapalitada sa kanilang mga labi na nagdulot ng kilabot sa aking katawan.

Nakaramdam ako ng panlalambot. Sinasabi ng bahagi ng isip ko na tumakbo na ngunit may parte din na sinasabing tiisin ko na lang.

Marahas akong humugot ng hininga at mariing pumikit. Nang makitang nagsisimula ng sumayaw ng marahan ang mga kasama ko ay muling dinapuan ng pinaghalong kilabot at kaba ang buong katawan ko. Nanginginig at dahan-dahan ang mga naging galaw ko.

Hindi ko na alam kung paano nga ba ako napunta sa desisyong ito. Kahit na minsan sa buhay ko ay hindi pumasok sa isip ko na gagawin ko ang ganitong bagay. Nakaka-suka. Nakakadiri.

Iyan ang nararamdaman ko habang sinasabayan ang ritmo ng tugtugin. Kahit na alam kong wala naman akong ibang gagawin kung hindi ang sumayaw ay hindi ko maalis sa isip kong ang pandidiri sa sarili. Kung ganito pa nga lang ang ginagawa ko ay hindi ko na masikmura, ano pa kayang nararamdaman ng mga babaeng tinitiis na makipagtalik sa mga lalaki upang magkaroon lamang ng pera para lang magkaroon sila ng maayos na buhay kahit papaano? Hindi ko alam kung paano nila nakayanan ang lahat ng paghihirap nila sa kabila ng panghuhusga sa kanila ng ibang tao.

I slowly caress my hips upto my neck while slowly swaying my hips in a sexy manner. I felt like a slut while doing that but I have to endure it.

"Take it off!"

"Tāmen ràng wǒ jī kě!"

"Fēilǜbīn rén zhēn de hěn piàoliang."

"Tāmen dōu hěn xìnggǎn!"

I heard the chinese men talking. Hindi ko halos magawang tingnan ang mga kalalakihan harap dahil pakiramdam ko ay masusuka ako sa oras na gawin ko iyon.

Nang akmang tatanggalin ko na ang pagkakabuhol ng robang suot ko mula sa aking katawan ay marahas na bumukas ang pintuan ng silid. Lahat kami ay nabaling doon ang atensyon. Narinig ko pa ang matinis na pagtili ni Ate Strawberry mula sa labas.

At mula sa pintuang iyon ay pumasok ang isang medyo hinihingal na lalaki. He's wearing an all black suit. Mabibigat ang paghinga nito at matalas ang mga mata na bumaling sa deriksyon ko. And from there, I recognizes him.

He was the guy who offered me money in exchange of one night! And damn! Seeing him almost out of breath with his messy hair, I can say that he really looks hot and dangerously handsome. And I like it!

May kakaibang hatid talaga ang presensya ng lalaking ito sa akin na hindi ko magawang maipaliwanag. Maging ang mga kasamahan kong babae ay tulala sa makisig na lalaking kararating lamang. Hindi ko naman masisi ang mga ito dahil ganoon din ang reaksyon ko sa lalaki nang una ko siyang makita. Nagbago lang paghanga ko dito ng magsalita ito ng malaswa patungkol sa akin.

"Who are you? What are you doing here?" Matalas na tanong ng isa sa matatandang chinese.

"We are having fun here, please get your own private room and girls," segundang saad naman ng isa.

Seryuso ang mukhang nilingon ng lalaki ang mga ito. And with his deep baritone voice, he said, "Don't you know me?"

Bahagyang tinitigan naman ito ng dalawang chinese at ang kaninang matapang na mukha ng mga ito ay unti-unting nawala. Their face became pale as white. Ang dalawa namang kasamahan naman ng mga ito ay mga nakayuko lang at nanatiling walang imik.

"I'm sorry, Mr.Radcliffe! I didn't recognize you immediately," magalang na saad ng matanda at nagmamadaling yumuko sa lalaki.

"Yes, you can have all of them if you want!" Sabay turo sa aming mga babae ng ikalawang chinese.

"Please, forgive them, forgive us," sabi ng isa na nanatiling nakayuko pa din.

Napanganga naman ako sa ini-akto ng mga chinese sa harap ng lalaki. Sino ba talaga ang lalaking ito? Ganoon ba ito kayaman para katakutan ng mga ito?

"Get out," the man said using his monotone voice.

Halos mataranta naman ang mga matatandang chinese at tila hindi malaman ang gagawin. Nang mapansing hindi parin kumikilos ang mga lalaki ay kumunot ang noo nito.

"Do I need to repeat myself?" May bahid na ng inis nitong saad.

Dali-dali namang naglabasan ang mga matatandang lalaki at halos magtulakan pa. Lumingon ang lalaki sa aming direction.

"You, w****s too," dagdag niya pa.

Nang makitang paalis na ang mga kasamahan ko sa kuwarto ay maglalakad na din sana ako paalis ng samaan ako ng tingin ng lalaki.

"No, not you."

Agad naman akong yumuko upang hindi magsalubong ang aming mga mata. Napalunok ako ng makita ang anino nitong unti-unting lumalapit sa akin puwesto. There's something changed on his presence. Parang mas lalong lumakas. Hindi tulad ng unang kita ko sa kanya ay mas doble ang kabang nararamdaman ko ngayon. Kung noong una ay nakaya ko siyang sampalin ng dalawang beses, ngayon ay parang kahit dulo ng daliri ko ay hindi ko magawang ilapit sa kanya. He's just too much for me.

"I thought you said that you're not a slut so, what is this?" Tumigil ito sa mismong tapat ko. May panunuya ang boses nito. "You refuse my offer, and you choose those old chinese men over me?"

"No..." Nahigit ko ang aking hininga.

"Then why didn't you call me instead?" His index finger touched my chin and make me look at him. "Hmm?"

Halos malunok ko na lahat ng laway ko dahil sa ginawa nito. Nakaramdam ako nang pagka-pahiya sa harap nito, ngunit hindi ko iyon magawang mapansin dahil nakatutok lang ang mga mata ko sa malilikot niyang mga mata na naglalakbay sa buong mukha ko. Parang gusto kong mapahawak sa dibdib ko dahil sa sobrang bilis ng pagtibok nito.

"I-I lost you-your card," I said, stammering.

Totoo iyon. Nawala ang card ng malaman kong naaksidente si Nichol. Maybe I misplace it or nabitawan ko dahil sa pagkataranta. I tried to find it but I couldn't.

"Yeah," tugon nito na parang hindi naniniwala sa sinabi ko.

"I really lost it, I'm sorry."

Hindi ko alam pero pakiramdam ko kailangan kong magpaliwanag sa kanya kahit na hindi naman dapat. Halos manginig ang kalamnan ko ng bahagyang umangat ang sulok ng labi nito. Pinasadahan ng dila nito ang palibot ng sariling labi.

"I'm a big catch, you know?" Kumislap ang mga mata nito. "I can give you the money, I have the looks, the body, the experience. I can make you scream and plead for more, Aisha. I can eat your p***y just like how it deserves to be eaten and make you c*m faster than you could ever think."

Ang daliri nito sa aking baba ay unti-unting dumulas pababa sa aking leeg, pababa sa taas ng aking halos lantad ng dibdib. Gumawa ito ng maliliit na bilog doon na naghatid ng erotikong klase ng kiliti sa akin.

Hindi ko na nagawang kumilos ng dahan-dahan itong yumuko sa akin hanggang sa maramdaman ko ang paghinga nito sa aking leeg. I caught my breath. Napapikit na lamang ako ng maramdaman ang biglaang pagtaas ng temperatura ng aking katawan. Wala pa siyang ginagawa sa akin pero heto ako't malapit ng magmakaawa sa kanya na hawakan ako.

"Just name your price, Baby."