Nang makababa ako ng sasakyan ay hindi ko maiwasang mamangha sa ganda ng istraktura ng bahay.
Kung malaki ang bahay ni Fynn, higit na mas malaki itong bahay ni Leo na mahahalata ang labis na karangyaan.
“Bahay mo?” tanong ko kahit pa nga alam ko naman ang sagot.
Hindi kasi aakalaing bilyonaryo si Leo sa paraan ng kaniyang pananalita. Sa tagal naming magkasama noon, para lang siyang tambay sa kanto. Sa totoo lang, ganoon pa rin naman siyang umasta hanggang ngayon.
“Bahay natin!” mariin niyang sabi.
Ang pagkamangha sa’king mukha ay napalitan ng simangot. Misteryoso pa rin sa’kin ang pagiging asawa ni Leo lalo na ang pagiging ina ni Leonardo.
Paano ako magkakaanak kung ‘di man lang ako nabuntis?
‘Di ko nga naranasang made-virginize ng sinumang lalaki tapos may nagki-claim sa’kin na
