Wild Lover: Luna Dela Cerna( SSPG)

Chapter 2

Chapter 2

Raven’s Pov

Sa gilid ng bangin sa Costa Fuego, nakatayo ang lumang mansion ng pamilya Monteverde. Malawak, matangkad, at tila biktima ng oras ang pintura ay bahagyang dumudurog, ang mga haligi ay may luma at maitim na marka, at ang bawat bintana ay nakaharap sa dagat, talsik ng bawat alon at simoy ng hangin na sumilip sa loob.

Dito ako naninirahan, malayo sa Maynila, malayo sa lahat ng alaala at sakit na dala ng pamilya ko at ng isang gabing paulit-ulit na bumabalik sa panaginip ko.Ang mansion, kahit napakalawak at marangya noon sa siyudad, ngayon ay tahimik, halos nag-iisa, at naging tahanan ng bagong simula.

Ilang buwan na rin akong naninirahan dito sa Costa Fuego. Ang desisyon kong lumayo ay hindi lamang dahil sa pagod sa kontrol at kapangyarihan ng ama ko ito rin ay para makatakas sa mga alaala ng isang gabing hindi ko makakalimutan. Isang gabi na nag-iwan ng marka sa aking puso, isang gabi na may babae na nasaktan at hindi ko lang ipinagtanggol sa bawat hingi niya ng tulong.

Hindi ko kailanman makakalimutan ang lumang mansion sa Maynila. Malawak, marangya, ngunit malamig at puno ng kontrol. Ang bawat silid ay may kasaysayan ng pang-aabuso, at bawat pinto ay simbolo ng kapangyarihan ng ama ko. Sa gabing iyon, nakita ko ang isang babae na nilapastangan, at ako, anak ng may gawaing iyon, ay nakatayo lang sa gilid walang magawa, nakakulong sa takot at kahihiyan.

Sa bawat gabi sa Costa Fuego, bumabalik sa isip ko ang imahe ng mansion: ang matataas na hagdan, ang mabibigat na kurtina, ang malalaking silid na nagtatago ng dilim at lihim. Ang mansion ay hindi lamang bahay noon; ito ay simbolo ng kapangyarihan, takot, at kabiguan.

Ngunit sa gilid ng bangin sa Costa Fuego, ang lumang mansion ng pamilya Monteverde ay naging simbolo rin ng bagong simula. Nakaharap sa dagat, bawat araw ay sumasalamin sa pagbabago ang araw na sumisikat, ang alon na humahampas sa bangin, at ang hangin na sumasayaw sa mga lumang haligi ng mansion.

Dito, sa katahimikan ng mansion at ng paligid, natutunan kong mamuhay mag-isa. Wala akong tauhan, wala akong koneksyon sa Maynila. Ang tanging kasama ko ay ang sarili ko, ang alaala ng nakaraan, at ang hangaring bumuo ng bagong buhay.

Paminsan-minsan, naglalakad ako sa gilid ng bangin, pinagmamasdan ang dagat, at pinipilit ang sarili kong limutin ang nakaraan. Ang bawat alon ay parang nagdadala ng mensahe:

“Raven, simulan mo muli. Kalimutan ang nakaraan, ngunit huwag kalimutan ang sarili mo.”

Bawat gabi, bago ako matulog sa lumang mansion, naiisip ko ang nakaraan ang babae, ang ama ko, at ang kabiguan ko na kumilos noon. Hindi ko siya nakilala ng personal noon, ngunit ang kanyang takot at galit ay tumama sa akin nang malakas. Ang guilt ay patuloy na bumabalik.

Pinipilit kong bumuo ng bagong ritmo sa buhay ko: isang buhay na malaya, walang takot, at kontrolado ng sarili ko. Ngunit kahit gaano man kalakas ang hangarin kong kalimutan, may bahagi ng puso ko na nagdadala ng awa sa babae noong gabing iyon.

“Hindi ko siya natulungan. Ngunit hindi pa huli ang lahat. Sa lalong madaling panahon, gagawin ko ang tama para sa kanya, para sa sarili ko, at para sa lahat ng pinipilit kong limutin.” Mahinang sabi ko habang nakatanaw sa malayo.

Sa loob ng mansion, puno ng alon at hangin, nag-iisa ako ngunit puno ng iniisip. Araw-araw, iniisip ko ang nakaraan at kung paano makakamit ang kalayaan nang hindi nasasaktan ang iba.

Nakaupo ako sa terrace ng lumang mansion, nakatingin sa dagat na kumikislap sa huling liwanag ng araw. Ramdam ko ang init ng hangin at pakiramdam ko ay parang ipinapaalala nito: may bagong simula, may pagkakataon, ngunit kailangan kong maging maingat.

Hindi ko pa kilala ang sinuman sa Costa Fuego, ngunit ramdam ko na may kakaibang pagbabago sa hangin. May misteryo sa bayang ito, at kahit hindi ko alam kung ano ang darating, ramdam ko na ito ay simula ng bagong yugto ng buhay ko.

Sa pagtatapos ng araw, habang nakaupo sa gilid ng terrace at pinagmamasdan ang paglubog ng araw sa dagat, bumalik muli ang alaala ng babae at ng lumang mansion sa Maynila. Ngunit sa halip na takot o galit, ngayon ay may halong determinasyon.

“Darating ang panahon na gagawin ko ang tama. Darating ang araw na hindi ko na hahayaang ang nakaraan ang magdikta ng buhay ko. Darating ang araw na ako ang magiging malaya.”

Biglang tumunog phone ko nakita tumatawag si Cassandra.

“Hello.”

“Hi babe, Saan ka? Nandyan ka ba sa bahay mo? I’ m going there babe.” Wika ni Cassandra sa akin.

“Cassandra gusto kong mapag isa.” Wika ko sa kanya habang nasa kabilang linya.

“No,babe i miss you. Namimiss ko kasi mga halik mo at yakap matagal na kaya tayo hindi nagkikita babe.” Wika ni Cassandra sa akin.

“Cassandra wala ako sa mood ngayon kaya huwag mo muna akong puntahan dito gusto ko muna mapag isa.” Sagot ko sa kanya.

“Basta babe pupunta ako dyan. Sa ayaw at sa gusto mo okay bye babe see you later muah!.” Sabi ni Cassandra sabay baba ng phone.

Tahimik lang akong naka upo at naka tanaw pa rin sa dagat.

Mahigit isang oras din akong naglagi sa terrace para matanaw ang dagat. Ang dagat lang lagi ang kaharap ko panatag ako pag ito ang lagi kong nakikita.

Biglang may narinig akong nahintong sasakyan. Alam ko si Cassandra na yun.

“Hi babe, i miss you.” Sabay lapit niya sa akin at kumandong na humahalik sa labi ko.

“Bakit ka pa nag aksaya pumunta dito Cassandra mag gagabi na?” Patanong ko sa kanya.

“Bakit bawal bang bisitahin ko boyfriend ko ulit?” Tanong ni Cassandra sa akin.

“Diba sinabi ko sayo end relationship na tayo. Bakit ba pinipilit mo pa rin Cassandra gusto ko munang mapag isa.” Wika ko sa kanya.

“ No babe ayoko mahal pa rin kita babe. You don’t miss me? Bakit ganun ka sa akin? 2 years relationship tapos magtatapos ng ganito! What the f**k naman Raven ayokong mawala ka sa akin!” Pataas boses ni Cassandra sabay tayo niya agad.

Tatahimik na lang ako sa sinabi niya sa akin.

“Sorry babe pero i miss you, i love you! I miss your lips…” sabay lapit at hinahaplos ang aking pisngi.

Hinalikan niya ako agad sa labi pero na para na naman inaakit. Ramdam ko init ng mga halik niya ulit ni Cassandra.

“Babe, i miss you sana ibalik na natin ang ating pinagsamahan natin. Please! Raven mahal kita!” Sabi niya sa akin na nagmamakaawa sa harapan ko.

Nakatitig na lang ako sa kanya habang nagmamakaawa siya sa akin. Bigla na naman niya akong hinalikan sa labi at doon hindi ko na siya pinigilan sa gusto niya. Habang hinalikan niya ako ay nararamdaman ko ulit ang init ng katawan ko. Binuhat ko si Cassandra at pumasok kaming dalawa sa loob habang naghahalikan.

Nag pinaupo ko siya sa sofa ay bigla siyang nakatingin sa akin.

“Raven, I miss you! Sana bigyan natin ulit ng pagkakataon sarili natin.” Pakiusap ni Cassandra sa akin.

Hinalikan niya ako ulit at doon hindi ko na mapigilan na naman ang sarili ko . Naakit

ako sa mga halik ni Cassandra.

Dahan- dahan niyang hinalikan ang aking leeg,sa dibdib. I love you Raven.” Sambit niya sa akin.

“Sana kahit di mo maintindihan yung kabaliwan ko sayo ay tatanggapin mo pa rin ako ng buong-buo. Pasensya na sa pagiging selosa ko sana wag mo akong iwan Raven.” Sabi niya sa akin.

Hindi ko na lang siya inimikan habang nagtitigan kaming dalawa. At doon ipinagpatuloy na niya ang gusto niyang mangyari. Hindi ko mapigilan ang sarili ko hindi madala sa bugso sa pag akit ni Cassandra sa akin.

Hinalikan ko ang kanyang leeg habang nakadikit na ang aming katawan. Ramdam ko ang init ng kanyang katawan na para bang sabik na sabik. Dahan- dahan kong tinanggal ang kanyang damit habang hinahalikan ang kanyang balikat.

Hinimas din ni Cassandra ang aking likod habang tinatanggalan ko siya ng damit.

Nang natanggalan ko na ay inihagis ko sa sahig. Bumungad sa harapan ko ang kanyang dalawang matambok na susu na nakaharap sa akin.

Hinaplos ko ang kanyang dibdib saka pinababa ko ito at hinawakan ang isang s**o niya at hinimas ito. Nakatitig si Cassandra sa akin habang ginagawa ko sa kanya.

“Babe ang sarap! Sabik na sabik kong maulit itong ginagawa natin.” Sabi niya sa akin.

Inilapit ko ang aking mukha sa kanyang s**o saka isinubo ito at sinimulan sipsipin na parang batang paslit.

“Ahhhhh,!”” Dahan-dahang ungol niya na nasasarapan sa ginagawa ko sa kanya.

“Babe ang sarap!” Sabi niya habang napapaliyad siya sa kinauupuan niya na sofa.

Napakagat labi at napapikit habang nilalasap ko ang kanyang s**o. Hinawakan ko ulit at pinisil para itutok sa aking bibig. Inilabas ko ang aking dila saka pinaglaruan ang kanyang u***g.

“Ahhhh…Ahhhhh.. Raven ang sarap!” Pa ungol niya habang sarap na sarap siyang nilalaro ko ang kanyang u***g.

Dumadaloy sa kanyang katawan na para bang nakukuryente sa ginagawa kong paglalaro.

Hindi ko rin tinantanan ang kanyang u***g at kinagat kagat ko pa ito para masarapan siya.

Inilipat ko ang aking bibig sa isa niyang s**o at doon ibinaling ko ang paglalaro ng kanyang u***g. Habang nilalaro ko ito ay dahan-dahan kung inangat ang kanyang isang hita sa sofa.